ช่วงที่ผ่านมา 30 วันที่ผ่านมาได้เข้าร่วมโครงการ เปิดร้านจักปักชื่อนักเรียนที่ lotus มีประสบการณ์ วันแรกที่ได้เข้าร่วมโครงการดีใจมากเนื่องจากก่อนโควิคมีงานน้อยมากหลังจากเข้าร่วมโครงการแล้วหวังว่าจะมีงานมากขึ้นพอผ่านมาหนึ่งสัปดาห์ก็เข้าใจได้ว่างานล้นทำไม่ทันจริงๆ ดีเกินคาด แต่เนื่องด้วยการเตรียมตัวที่ไม่พร้อมจึงทำให้เกิดปัญหาทั้งโหดทั้งมัน ทั้งฮา
เรื่องที่โหดคือ เปิดร้านที่ Lotus คิดว่าคนจะไม่มาก จึงไปคนเดียวเลยคิดว่าเอาอยู่ แต่ปรากฏว่าคนเดียวทำไม่ไหวจ้าทำทั้งวันทั้งคืนมาเป็นสัปดาห์เลยจ้า กว่าจะครบ 30 วันเอาร่างแทบพังเลยจ้า พอมีลูกค้าเล่าให้ฟังว่าร้านอื่นรับงานกันตั้งสามคนลูกค้ายังถามอยู่เลยว่าทำงานคนเดียวรับงานคนเดียวไหวหรอ (เราก็คิดในใจว่าผ่านมาสองสัปดาห์แล้วเราจะหาคนมาช่วยทันไหมซึ่งดูแล้วไม่มีทางทัน เพราะฉะนั้นคงต้องลุยคนเดียวแน่แน่ ณ เวลานี้ไม่ไหวก็ต้องไหวแล้วล่ะ)
เรื่องที่มันคือ ต่อรองกับลูกค้ามันมากจ้าโดยเฉพาะช่วงหลังหลังมีลูกค้าต้องการของเลยภายใน 20 นาทีก็เลยบอกลูกค้าไปว่าเนื่องจากคิวค่อนข้างเยอะถ้าลูกค้าต้องการด่วนอาจจะต้องเพิ่มราคา ต่อรองกันอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง ว่าลูกค้าจะยอมจ่ายอยู่เท่าไหร่และเรายอมรับได้อยู่เท่าไหร่ ถ้าเพื่อนเพื่อนมาเห็นคงคิดว่าเราอยู่ที่ตลาดสดกำลังต่อรองราคาสินค้ากันอยู่จริงๆ นะ คิดคิดแล้วเราควรจะเอาเวลาไปปักดีกว่ามาต่อรองราคากับลูกค้าหรือเปล่า
เรื่องที่ฮามากสำหรับเราคือ ตกเก้าอี้จ้าา ช่วงๆ หลังๆ ทำไม่ทัน บริโภคเครื่องดื่มชูกำลังวันละสองขวดหรือยังมีเกลือแร่อีกวันละสองขวดแต่สุดท้ายร่างกายก็แทบจะไม่ไหวนั่งปักปักอยู่โต๊ะเก้าอี้จ้ารู้สึกตัวอีกทีตอนที่ลงไปนั่งอยู่กับพื้นแล้วไม่รู้ว่าลงไปได้อย่างไรเหตุการณ์นี้เป็นเหตุการณ์ที่เราคงต้องจำไปอีกนาน
หวังว่าปีหน้าถ้ามีอีกก็คงเข้าร่วมกิจกรรมดังกล่าวคงสนุกกว่าปีนี้แน่แน่เลย
แล้วเพื่อนเพื่อนล่ะมีประสบการณ์อย่างไรบ้างมาแชร์กันนะอยากฟังประสบการณ์เดือนหลังจากผลช่วง covid-19 และก่อนเปิดเทอ
++มาแชร์ประสบการณ์โหด มันส์ ฮา ของร้านรับปักชื่อในฤดูก่อนเปิดเทอม หลัง covid-19 กันค่ะ++
เรื่องที่โหดคือ เปิดร้านที่ Lotus คิดว่าคนจะไม่มาก จึงไปคนเดียวเลยคิดว่าเอาอยู่ แต่ปรากฏว่าคนเดียวทำไม่ไหวจ้าทำทั้งวันทั้งคืนมาเป็นสัปดาห์เลยจ้า กว่าจะครบ 30 วันเอาร่างแทบพังเลยจ้า พอมีลูกค้าเล่าให้ฟังว่าร้านอื่นรับงานกันตั้งสามคนลูกค้ายังถามอยู่เลยว่าทำงานคนเดียวรับงานคนเดียวไหวหรอ (เราก็คิดในใจว่าผ่านมาสองสัปดาห์แล้วเราจะหาคนมาช่วยทันไหมซึ่งดูแล้วไม่มีทางทัน เพราะฉะนั้นคงต้องลุยคนเดียวแน่แน่ ณ เวลานี้ไม่ไหวก็ต้องไหวแล้วล่ะ)
เรื่องที่มันคือ ต่อรองกับลูกค้ามันมากจ้าโดยเฉพาะช่วงหลังหลังมีลูกค้าต้องการของเลยภายใน 20 นาทีก็เลยบอกลูกค้าไปว่าเนื่องจากคิวค่อนข้างเยอะถ้าลูกค้าต้องการด่วนอาจจะต้องเพิ่มราคา ต่อรองกันอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง ว่าลูกค้าจะยอมจ่ายอยู่เท่าไหร่และเรายอมรับได้อยู่เท่าไหร่ ถ้าเพื่อนเพื่อนมาเห็นคงคิดว่าเราอยู่ที่ตลาดสดกำลังต่อรองราคาสินค้ากันอยู่จริงๆ นะ คิดคิดแล้วเราควรจะเอาเวลาไปปักดีกว่ามาต่อรองราคากับลูกค้าหรือเปล่า
เรื่องที่ฮามากสำหรับเราคือ ตกเก้าอี้จ้าา ช่วงๆ หลังๆ ทำไม่ทัน บริโภคเครื่องดื่มชูกำลังวันละสองขวดหรือยังมีเกลือแร่อีกวันละสองขวดแต่สุดท้ายร่างกายก็แทบจะไม่ไหวนั่งปักปักอยู่โต๊ะเก้าอี้จ้ารู้สึกตัวอีกทีตอนที่ลงไปนั่งอยู่กับพื้นแล้วไม่รู้ว่าลงไปได้อย่างไรเหตุการณ์นี้เป็นเหตุการณ์ที่เราคงต้องจำไปอีกนาน
หวังว่าปีหน้าถ้ามีอีกก็คงเข้าร่วมกิจกรรมดังกล่าวคงสนุกกว่าปีนี้แน่แน่เลย
แล้วเพื่อนเพื่อนล่ะมีประสบการณ์อย่างไรบ้างมาแชร์กันนะอยากฟังประสบการณ์เดือนหลังจากผลช่วง covid-19 และก่อนเปิดเทอ