คือเราเป็นลูกคนนึง ที่มีแม่ขี้หงุดหงิด โมโหร้าย และค่อนข้างเอาแต่ใจตัวเองค่ะ เวลาแม่ไม่พอใจเรา หรือ ไม่ได้ดั่งใจ ก็จะด่าเราด้วยถ้อยคำแรงๆบางที่ก็หยาบคาย หรือไม่ก็ไล่ให้ไปตาย เพื่อที่จะให้เราเจ็บสุด แล้วพอแม่อารมณ์ดีถึงมาพูดดีด้วย เราก็ไม่เคยเถียงหรือทำกริยาไม่พอใจเลย ถึงแม้ว่าแม่จะด่าเราแรงแค่ไหนก็ตาม พอแม่มาพูดดีด้วย เราก็พูดดีกลับทำตัวปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งๆที่ในใจเราก็เสียใจ แม่เราหงุดหงิดง่ายมาก บางทีหงุดหงิดเรื่องของตัวเองแต่เอามาโทษเรา เอามาลงที่เรา ทั้งๆที่เราไม่ได้ทำอะไร บางเรื่องแม่ผิด แต่เอามาด่าเรา พอแม่เพิ่งนึกได้ว่าตัวเองผิด ก็ทำเหมือนไม่มีอะไร และไม่เคยมาขอโทษเราเลย เราควรจะทำยังไงดีคะ แม่ทำแบบนี้บ่อยๆ เราก็เสียใจเหมือนกันนะ ไม่อยากโดนด่าแรงๆแล้ว เราไม่ได้อยากได้คำขอโทษจากแม่นักหรอกค่ะเราแค่อยากรู้ว้าแม่เค้าจะเคยคิดรู้สึกผิดกับเราบ้างไหม
ปล. เรื่องเงิน การซัพพอร์ท และเรื่องอื่นๆ แม่เราดีหมดนะคะ มีความรับผิดชอบ แต่กับเรื่องที่ด่าและโมโหใส่เราแรงๆเราไม่โอเคเลยค่ะ อยากให้เลิกนิสัยนี้มากเลย เราต้องอดทน หรือต้องทำอะไรสักอย่างคะ กรุณาอย่าตอบประมาณว่า แม่มีบุญคุณ มีสิทธิที่จะทำยังไงก็ได้กับลูก แบบนี้ไม่เอานะคะ ถึงเราเป็นลูก และแม่มีบุญคุณกับเราจริง แต่เราไม่ใช่สนามอารมณ์ค่ะ
เวลาที่พ่อแม่ด่าลูกแรงๆ รู้สึกผิดกับลูกบ้างไหม
ปล. เรื่องเงิน การซัพพอร์ท และเรื่องอื่นๆ แม่เราดีหมดนะคะ มีความรับผิดชอบ แต่กับเรื่องที่ด่าและโมโหใส่เราแรงๆเราไม่โอเคเลยค่ะ อยากให้เลิกนิสัยนี้มากเลย เราต้องอดทน หรือต้องทำอะไรสักอย่างคะ กรุณาอย่าตอบประมาณว่า แม่มีบุญคุณ มีสิทธิที่จะทำยังไงก็ได้กับลูก แบบนี้ไม่เอานะคะ ถึงเราเป็นลูก และแม่มีบุญคุณกับเราจริง แต่เราไม่ใช่สนามอารมณ์ค่ะ