ช่วงโควิด เห็นเพื่อนออกไปเที่ยวกันเป็นกลุ่ม เราไม่มีใครชวนไปไหนเลย เหงามาก รู้สึกว่าตัวเองไม่มีเพื่อนคบ เหงา เคว้งมากๆ จะขอเขาไปด้วยก็กลัวจะไปทำทริปกร่อย กลัวเพื่อนอึดอัด รู้สึกตัวเองไม่มีค่ามากๆ มีปมเรื่องเพื่อนอยุ่แล้วด้วยค่ะ ขาดความมั่นใจในการเข้าหาคนอื่น
ตอนนี้เราอยู่มหาลัยปี 3 ค่ะ ตอนปี 1 เราเข้ามามีกลุ่มเพื่อนนะคะ อยู่กัน 5 คนค่ะ เป็นกลุ่มผู้หญิงที่คุยกันได้ทุกเรื่อง คุยกันสนุกสนานมากค่ะ เม้ามอยกันมีความสุข แต่วันหนึ่งก็เริ่มมีคนนินทาเพื่อนในกลุ่มคนนึงค่ะ ตอนเขาไม่อยู่ มีกัน 4 คนคือด่ากันมันเลยค่ะ พอเขามาก็ทำตัวปกติ ตอนนั้นคือเขาโดนเราเกลียดไปเลย และผ่านไปเรื่อยๆ เหมือนคนนั้นจะรู้ เลยไปอยู่อีกกลุ่ม และก็เหลือกัน 4 คนเนอะ เราก็คบกันต่อ รักกันมากขึ้นเรื่อยๆเพราะผ่านดราม่ากันมาเยอะ แบบรักกันมากจริงๆ ดูเหมือนจะดีใช่มั๊ยคะ ? อยู่มาวันหนึ่งเพื่อนในกลุ่มก็ไม่คุยกับเราเลยค่ะ ทิ้งเราให้อยู่คนเดียว ไปไหนมาไหนคนเดียว ตอนนั้นเรากินข้าวคนเดียว ขับรถคนเดียว วันนึงไม่ได้คุยกับใครเลยค่ะ เวลาเพื่อนมีเรื่องอะไรดีๆ เรารู้ทีหลังตลอด ช่วงนั้นเรารู้สึกแย่มากทุกวันเลยค่ะ รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า ไม่มีใครเอา จนเราทนไม่ไหวเลยถามไปตรงๆ เขาเลยมานั่งจับเข่าคุยกับเรา และพูดข้อเสียของเราหมดเลยค่ะ บอกว่าเราพูดตรงๆ พูดไม่คิด หยาบคย และอีกมากมายค่ะ ซึ่งถ้าเราผิด เราก็ยอมรับนะ แต่มันเสียใจตรงที่ แสดงว่าตลอดเวลาที่คบกันมา เราก็โดนนินทามาตลอดสินะ เหมือนที่ทำกับเพื่อนคนแรกสินะ เราไม่รู้ตัวเลย มันเสียความรู้สึกมากๆที่เราเป็นคนช่วยเหลือพวกเค้าในหลายๆอย่าง เขาพลอยรถเราไปเรียน เราไปรับไปส่งหลายๆที่ มันจุกอะ หลังจากนั้นก็กลับมาคบกันเหมือนเดิม เราพยายามปรับในส่วนที่เพื่อนไม่ชอบ พูดจาดีขึ้น คิดก่อนพูดทุกครั้ง แต่ในใจเราไม่เหมือนเดิมแล้วอะ อึดอัดตลอดเวลาจะทำ หรือจะพูดอะไรจนกลายเป็นคนเงียบไปเลย ในใจมีปมและกลัวตลอด กลัวว่าวันนึงเพื่อนจะทิ้งเราไปแบบนั้นอีก กลัวว่าจะต้องขับรถไปเรียนคนเดียว กินข้าวคนเดียว กลัวเพื่อนทำอะไรกันแล้วไม่บอก ตามเพื่อนไม่ทัน กลัวไปหมดเลยว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีก เหมือนมันเป็นฝันร้ายในชีวิตเลย แต่หลังจากนั้นไม่นานค่ะ เพื่อนในกลุ่มอีกคนเริ่มโดนนินทาค่ะ ตอนคนนั้นไม่อยู่ คนนั้นเริ่มเอาเรื่องคนนี้ไปด่าในเพื่อนคนืานๆฟัง เราเห็นสิ่งที่คนนี้ทำกับอีกคนซึ่งลับหลังอย่าง ต่อหน้าอีกอย่างจนเราตกใจมากค่ะ แต่เราก็พูดไม่ได้ เตือนอีกคนไม่ได้ คิดไม่ถึงจริงๆว่าพวกเขาเคยทำกับเราแบบนี้ แต่เขาก็ทำกันเอง จนผ่านไปอีกไม่นานค่ะ เพื่อนที่โดนทำ เริ่มรู้ค่ะ เพราะมีคนมาเตือน และค่อยๆห่างกันทั้งกลุ่ม ก็คือกลุ่มแตกนั่นเองค่ะ และวันหนึ่งเรามีโอกาสได้คุยกับเพื่อนคนนั้นที่โดนแบนคนล่าสุด เขาร้องไห้กับเราค่ะ เขาบอกว่ามีคนอื่นมาเตือนว่าคนนี้เอาเขาไปด่าลับหลังแบบเสียๆหายๆเหมือนกับเรา ซึ่งพอเรามาจูนกับเพื่อนคนนี้ก็พบว่า เหตุการณ์ทั้งหมดที่ทำให้เรานินทากัน เกลียดกันมากๆ เกิดจากคนเพียงคนเดียวค่ะ พอมาจูนกันก็รู้ว่าเพื่อนคนนั้นเวลาใครไม่อยู่ก็จะเอามาด่า ว่าและพูดไม่เหมือนกันสักรอบตอนอยุ่กับแต่ละคน เพื่อนคนนั้นเป็นคนที่ทำให้เรา เพื่อนคนแรก และเพื่อนคนอื่นๆถูกทอดทิ้ง ต่างกันแค่คนละเวลา โดยเฉพาะเราที่โดนหนักสุด มันเป็นฝันร้ายในใจที่ติดอยู่จนถึงทุกๆวันนี้
ตลอดเวลาที่ผ่านมาตอนมัธยม เรามีเพื่อนเยอะมาก ไม่เคยทะเลาะกับใคร และมันเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุดค่ะ เพื่อนทุกคนจริงใจหมดเลย แต่เมื่อเรามาเจอเหตุการณ์แบบนี้ตอนขึ้นมหาลัย ทำให้เราไม่มั่นใจ ว่าเราแย่ใช่ไหม เลยโดนเพื่อนมหาลัยทำกับเราแบบนี้ เราพูดตรง ทำร้ายจิตใจคนขนาดนั้นเลยหรือ ตอนมัธยมเราก็เป็นแบบนี้นะ แต่อยู่กับเพื่อนแบบสนุก เฮฮา บ้าๆบอๆ หัวเราะทั้งวัน แต่ปัจจุบันเราเริ่มไม่มั่นใจแล้ว เราหลอกตัวเองหรือปล่าว ว่าเมื่อก่อนเรามีเพื่อน หนือจริงๆแล้วเพื่อนเกลียดเราแต่ไม่รู้ตัว ? เราคิดมาก คิดจนปวดหัวเเล้วจริงๆ เราพยายามปรับปรุงตัวให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อนสำคัญกับชีวิตเรามากๆจริงๆ เราอยากมีเพื่อนเยอะๆแบบคนอื่น แต่ไม่รู้จะทำยังไง
ตอนช่วงโควิดเห็นคนอื่นเขาไปเที่ยวกันกับเพื่อนมัธยม แต่ไม่มีคนชวนเราไปไหนเลย ทั้งๆที่เขามาเที่ยวกันใกล้ๆบ้านเรา และเราก็ไม่กล้าชวนใคร เพราะกลัวจะไปทำเขาอึดอัด รวมกับปมในใจที่เจอตอนมหาลัยที่เคยเล่ามา เลยทำให้เราโดดเดี่ยวสุดๆ เคว้งสุดๆ เห็นเพื่อนเขาไปเที่ยวกันเป็นกลุ่มใหญ่ๆเป๋นสิบๆคน แต่เราไม่มีเลย เราต้องทำยังไงให้เพื่อนรักแบบนั้นบ้าง เราเหงามากๆ เครยีดมากๆ ข่วยเราหน่อยนะ🙏🏼😢😭
เคยรู้สึกว่าตัวเองไม่มีเพื่อนคบกันบ้างไหมคะ ?
ตอนนี้เราอยู่มหาลัยปี 3 ค่ะ ตอนปี 1 เราเข้ามามีกลุ่มเพื่อนนะคะ อยู่กัน 5 คนค่ะ เป็นกลุ่มผู้หญิงที่คุยกันได้ทุกเรื่อง คุยกันสนุกสนานมากค่ะ เม้ามอยกันมีความสุข แต่วันหนึ่งก็เริ่มมีคนนินทาเพื่อนในกลุ่มคนนึงค่ะ ตอนเขาไม่อยู่ มีกัน 4 คนคือด่ากันมันเลยค่ะ พอเขามาก็ทำตัวปกติ ตอนนั้นคือเขาโดนเราเกลียดไปเลย และผ่านไปเรื่อยๆ เหมือนคนนั้นจะรู้ เลยไปอยู่อีกกลุ่ม และก็เหลือกัน 4 คนเนอะ เราก็คบกันต่อ รักกันมากขึ้นเรื่อยๆเพราะผ่านดราม่ากันมาเยอะ แบบรักกันมากจริงๆ ดูเหมือนจะดีใช่มั๊ยคะ ? อยู่มาวันหนึ่งเพื่อนในกลุ่มก็ไม่คุยกับเราเลยค่ะ ทิ้งเราให้อยู่คนเดียว ไปไหนมาไหนคนเดียว ตอนนั้นเรากินข้าวคนเดียว ขับรถคนเดียว วันนึงไม่ได้คุยกับใครเลยค่ะ เวลาเพื่อนมีเรื่องอะไรดีๆ เรารู้ทีหลังตลอด ช่วงนั้นเรารู้สึกแย่มากทุกวันเลยค่ะ รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า ไม่มีใครเอา จนเราทนไม่ไหวเลยถามไปตรงๆ เขาเลยมานั่งจับเข่าคุยกับเรา และพูดข้อเสียของเราหมดเลยค่ะ บอกว่าเราพูดตรงๆ พูดไม่คิด หยาบคย และอีกมากมายค่ะ ซึ่งถ้าเราผิด เราก็ยอมรับนะ แต่มันเสียใจตรงที่ แสดงว่าตลอดเวลาที่คบกันมา เราก็โดนนินทามาตลอดสินะ เหมือนที่ทำกับเพื่อนคนแรกสินะ เราไม่รู้ตัวเลย มันเสียความรู้สึกมากๆที่เราเป็นคนช่วยเหลือพวกเค้าในหลายๆอย่าง เขาพลอยรถเราไปเรียน เราไปรับไปส่งหลายๆที่ มันจุกอะ หลังจากนั้นก็กลับมาคบกันเหมือนเดิม เราพยายามปรับในส่วนที่เพื่อนไม่ชอบ พูดจาดีขึ้น คิดก่อนพูดทุกครั้ง แต่ในใจเราไม่เหมือนเดิมแล้วอะ อึดอัดตลอดเวลาจะทำ หรือจะพูดอะไรจนกลายเป็นคนเงียบไปเลย ในใจมีปมและกลัวตลอด กลัวว่าวันนึงเพื่อนจะทิ้งเราไปแบบนั้นอีก กลัวว่าจะต้องขับรถไปเรียนคนเดียว กินข้าวคนเดียว กลัวเพื่อนทำอะไรกันแล้วไม่บอก ตามเพื่อนไม่ทัน กลัวไปหมดเลยว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีก เหมือนมันเป็นฝันร้ายในชีวิตเลย แต่หลังจากนั้นไม่นานค่ะ เพื่อนในกลุ่มอีกคนเริ่มโดนนินทาค่ะ ตอนคนนั้นไม่อยู่ คนนั้นเริ่มเอาเรื่องคนนี้ไปด่าในเพื่อนคนืานๆฟัง เราเห็นสิ่งที่คนนี้ทำกับอีกคนซึ่งลับหลังอย่าง ต่อหน้าอีกอย่างจนเราตกใจมากค่ะ แต่เราก็พูดไม่ได้ เตือนอีกคนไม่ได้ คิดไม่ถึงจริงๆว่าพวกเขาเคยทำกับเราแบบนี้ แต่เขาก็ทำกันเอง จนผ่านไปอีกไม่นานค่ะ เพื่อนที่โดนทำ เริ่มรู้ค่ะ เพราะมีคนมาเตือน และค่อยๆห่างกันทั้งกลุ่ม ก็คือกลุ่มแตกนั่นเองค่ะ และวันหนึ่งเรามีโอกาสได้คุยกับเพื่อนคนนั้นที่โดนแบนคนล่าสุด เขาร้องไห้กับเราค่ะ เขาบอกว่ามีคนอื่นมาเตือนว่าคนนี้เอาเขาไปด่าลับหลังแบบเสียๆหายๆเหมือนกับเรา ซึ่งพอเรามาจูนกับเพื่อนคนนี้ก็พบว่า เหตุการณ์ทั้งหมดที่ทำให้เรานินทากัน เกลียดกันมากๆ เกิดจากคนเพียงคนเดียวค่ะ พอมาจูนกันก็รู้ว่าเพื่อนคนนั้นเวลาใครไม่อยู่ก็จะเอามาด่า ว่าและพูดไม่เหมือนกันสักรอบตอนอยุ่กับแต่ละคน เพื่อนคนนั้นเป็นคนที่ทำให้เรา เพื่อนคนแรก และเพื่อนคนอื่นๆถูกทอดทิ้ง ต่างกันแค่คนละเวลา โดยเฉพาะเราที่โดนหนักสุด มันเป็นฝันร้ายในใจที่ติดอยู่จนถึงทุกๆวันนี้
ตลอดเวลาที่ผ่านมาตอนมัธยม เรามีเพื่อนเยอะมาก ไม่เคยทะเลาะกับใคร และมันเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุดค่ะ เพื่อนทุกคนจริงใจหมดเลย แต่เมื่อเรามาเจอเหตุการณ์แบบนี้ตอนขึ้นมหาลัย ทำให้เราไม่มั่นใจ ว่าเราแย่ใช่ไหม เลยโดนเพื่อนมหาลัยทำกับเราแบบนี้ เราพูดตรง ทำร้ายจิตใจคนขนาดนั้นเลยหรือ ตอนมัธยมเราก็เป็นแบบนี้นะ แต่อยู่กับเพื่อนแบบสนุก เฮฮา บ้าๆบอๆ หัวเราะทั้งวัน แต่ปัจจุบันเราเริ่มไม่มั่นใจแล้ว เราหลอกตัวเองหรือปล่าว ว่าเมื่อก่อนเรามีเพื่อน หนือจริงๆแล้วเพื่อนเกลียดเราแต่ไม่รู้ตัว ? เราคิดมาก คิดจนปวดหัวเเล้วจริงๆ เราพยายามปรับปรุงตัวให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อนสำคัญกับชีวิตเรามากๆจริงๆ เราอยากมีเพื่อนเยอะๆแบบคนอื่น แต่ไม่รู้จะทำยังไง
ตอนช่วงโควิดเห็นคนอื่นเขาไปเที่ยวกันกับเพื่อนมัธยม แต่ไม่มีคนชวนเราไปไหนเลย ทั้งๆที่เขามาเที่ยวกันใกล้ๆบ้านเรา และเราก็ไม่กล้าชวนใคร เพราะกลัวจะไปทำเขาอึดอัด รวมกับปมในใจที่เจอตอนมหาลัยที่เคยเล่ามา เลยทำให้เราโดดเดี่ยวสุดๆ เคว้งสุดๆ เห็นเพื่อนเขาไปเที่ยวกันเป็นกลุ่มใหญ่ๆเป๋นสิบๆคน แต่เราไม่มีเลย เราต้องทำยังไงให้เพื่อนรักแบบนั้นบ้าง เราเหงามากๆ เครยีดมากๆ ข่วยเราหน่อยนะ🙏🏼😢😭