เราโดนบูลลี่ในโรงเรียน

สวัสดีค่ะ เราขอใช้ชื่อย่อว่า เอ นะคะคือตามหัวเรื่องเลยค่ะคือเราเคยโดนบูลลี่ทั้งกับตัวและhate speechในโซเชียลจำนวนมากจนมันมีผลกระทบค่ะ เราไม่เคยตอบโต้เลยค่ะหลายคนคงสงสัยว่าทำไมเราถึงไม่ตอบโต้เลย อาจจะฟังดูขี้ขลาดนะคะเเต่เพราะเรากลัวค่ะ เรากลัวมากๆ เรายังเรียนมัธยมอยู่นะคะเเล้วถ้ามีปัญหากันในโรงเรียนเราก็ไม่อยากมห้เป็นเรื่องใหญ่ค่ะ ทนมาได้ปีกว่าๆตอนที่โดนช่วงแรกๆ เราก็พยายามไม่สนใจนะคะแต่พอมันมากขึ้นเรื่อยๆเราก็คิดที่จะย้ายโรงเรียนค่ะเราเลยไปปรึกษาครูแต่ว่าการที่ไปปรึกษาครูนี่แหละค่ะทำให้อ.เรียกเรากับคนพวกนั้นมาเคลียเเต่มันไม่จบค่ะ มันทำให้การบูลลี่ทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้นค่ะ

   หลังจากนั้นพอมันเริ่มเเรงขึ้นเราก้เริ่มมีอาการเครียดจนอาเจียน ร้องไห้ ตัวสั่น มือสั่น แล้วก็นอนไม่หลับค่ะ ตอนนั้นคิดแค่อยากไปจากโรงเรียนเงียบๆแต่ผัญหามันบานปลายเราขอให้พวกเค้าหยุดเพราะหนึ่งในคนที่ทำเคยเป็นเพื่อนเรา เราอธิบายว่าสิ่งที่เค้าทำมันทำให้เราเริ่มใช้ชีวิตปกติไม่ได้เเต่สิ่งที่เราได้รับกลับมาคือคำพูดที่บอกว่าก็สงสารแต่เราทำตัวเองค่ะ, คนแบบเราสมควรอยู่คนเดียว นี่เป็นคำพูดที่ทำให้เราช็อคมากค่ะ เราเป็นขนาดนี้แล้วแต่พวกเค้าก็ยังไม่รู้สึกถึงสิ่งที่ตัวเองทำมันผิด เราปรึกษาพ่อกับแม่เค้าก้อยากให้เราอดทนค่ะบอกให้เราไม่ต้องไปสนใจแต่สิ่งที่เราเป็นมันไม่สามารถที่จะไม่สนใจได้แล้วค่ะ เราอยากรู้ว่าเราเป็นอะไรกันแน่เราไม่อยากอยู่แบบนี้แล้วค่ะมันเป็นแผลใจและมันทรมารมากๆเลยค่ะ