ความรู้สึกหลังจากพึ่งดู "เกมเซ่นผี" (Check-in-shock) เมื่อตอนเช้ามาหยกๆ...

"เกมเซ่นผี" หรือชื่อภาษาอังกฤษ "Check-In-Shock" เป็นหนังไทยที่ปล่อยตัวอย่างออกมานานพอสมควรแล้ว
เดิมทีมีแผนจะฉายต้นถึงกลางปี แต่ต้องเลื่อนมาถึงเดือน 7 อันเป็นช่วงเวลาที่เมืองเริ่มเปิด เพราะมีการผ่อนปรนจากสถานการณ์กักตัว และป้องกันโควิด -19
สำหรับหนังใหญ่ ก็มีแผนจะดู แต่จะดูกับพวกเพื่อนๆกัน แต่เราดันมีเวลาว่างอีกช่วงหนึ่ง ที่ไม่ตรงกับพวกเพื่อนๆกลุ่มใหญ่
จึงใช้เวลาว่างนั้น มาดูหนังที่พวกเพื่อนคงไม่ดูกัน อันได้แก่หนังไทยเรื่องดังกล่าว

ไม่ตั้งความหวังอะไรมาก เพราะกะไปดูฆ่าเวลารอทำธุระช่วงเย็นพอดี ตั๋วหนังก็ลดราคาด้วย

เนื้อเรื่อง :

รายการสยองขวัญยอดนิยม "Check-In-Shock" ที่จะนำผู้กล้าจากทางบ้านกลุ่มหนึ่งเข้าไปยังสถานที่รกร้าง ห่างไกลผู้คน เพื่อให้ทำภารกิจท้าทาย พิสูจน์วิญญาณว่ามีอยู่จริงหรือไม่ เข้าสู่ฤดูกาลที่สอง ด้วยการนำทีมของ ป๋อง (ดีเจป๋อง กพล ทองพลับ) ผู้ช่วยสองคนอย่าง แทค (แทค ภรัณยู) และ แน็ค (แน็ค ชาลี) กับผู้ท้าชิงจากทางบ้านราว 6 ชีวิต (หนึ่งในนั้นมี แจ็ค (แบล็กแจ็ค จารุพงศ์ ผู้ไม่ได้เห็นหน้าค่าตามานาน โผล่มาให้แฟนเพลงยุค 2000 หายคิดถึง)) เข้าไปเล่นเกมลองดีกับสิ่งลี้ลับ ณ โรงพยาบาลร้าง

ณ สถานที่ที่ถูกลืม และมีผู้คนเชื่อว่ามีวิญญาณสิงสู่อยู่
ไม่มีใครรู้เลยว่ามันได้ซุกซ่อนบางอย่างเอาไว้

รวมถึงจุดร่วมที่มองไม่เห็นของทีมงานทั้งสามคน กับผู้กล้าทั้งหมด ซึ่งถูกร้อยเรียงเข้าด้วยกันโดยมีโรงพยาบาลเก่าเป็นศูนย์กลาง...

ความคิดเห็นต่อเนื้อเรื่อง :

เราจะพูดถึงเนื้อเรื่อง ไม่นับแง่ของการถ่ายทอด
เป็นพล็อตเรื่องธรรมดา (แต่สำหรับผม...) มีความน่าสนใจ
ชวนให้นึกถึงหนังสืบสวนสอบสวน หรือสืบสวนกึ่งวิญญาณ ของทางฝั่งญี่ปุ่น
สถานที่หลักในเรื่องมีอยู่แห่งเดียว กับกลุ่มคนที่มีความหลากหลายบุคลิก ลักษณะ ซึ่งมีความลับ หรือมีจุดเชื่อมโยงบางอย่างร้อยเรียงเข้าด้วยกันอย่างแนบเนียน เมื่อทุกคนพร้อมตบเท้ามารวมตัวกันยังสถานที่อันเป็นปลายทาง เงามืดที่ซุกซ่อนอยู่ก็เริ่มเคลื่อนไหว เพื่อประกอบการชั่วร้ายบางอย่าง...
หนังไทยเราไม่ค่อยทำเท่าไหร่นัก (แต่ทางเมืองนอกทำจนเฝือแล้ว) นับว่าแหวกแนวอยู่เล็กน้อย ถ้ามองแค่ในชาติบ้านเรา

ความคิดเห็นต่อตัวภาพยนตร์ (หลังดูจบ) :

เนื้อเรื่องโดยคร่าว ค่อนข้างเล่นง่าย และเล่นเอาปลอดภัย อยู่ในระดับเซฟโซนของภาพยนตร์แนวสยองขวัญ สืบสวน และมีผีแซม
เดาได้ไม่ยากเท่าไหร่ หนังผีจ๋า ไม่ว่าจะทั้งเมืองนอก หรือเมืองใน (ประเทศเราเนี่ยแหละ ฮา) มันไม่ค่อยมีแล้ว ถ้ามีผี มักจะเป็นผีเก๊ (คนคิดไปเอง หรือมีคนทำอยู่เบื้องหลัง แล้วแสร้งให้คิดว่าเป็นฝีมือของผี) ไม่ก็มีผีจริง แต่ผีจริงไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากหลอกธรรมดา สถานการณ์ฆ่ากันตายในเรื่อง เป็นฝีมือของคนด้วยกันเอง
เรื่องนี้เองก็เช่นกัน ถ้าคิดว่าจะได้ไปดูหนังผีจริงจัง ตัดไปเถอะ ผีในเรื่องมีอยู่จริง แต่ก็เป็นแค่ส่วนหนึ่ง ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นฝีมือของคนทำเนี่ยแหละ แต่หลอกให้คิดว่าเป็นผี อารมณ์ประมาณเรื่องแนวสืบสวนญี่ปุ่น ที่ฆาตกรในเรื่องทำการก่ออาชญากรรม ฆาตกรรมอำพรางให้เป็นฝีมือของภูติผีปีศาจ อ้างอิงตำนานอะไรประมาณนั้น ทายได้ไม่ยาก
เรื่องค่อนข้างมั่วซั่ว ที่คงเส้นคงวา คงมีแต่เรื่องคาแรคเตอร์ของตัวละครแต่ละตัว ที่วางออกมาให้ตัดกันสุดขั้ว
ส่วนเรื่องที่วางเอาไว้ ค่อนข้างแป๊ก อะไรที่ใส่เข้ามา ก็ไม่ทำให้ขำ แต่ก็ทำให้รู้สึกอึดอัดได้ตลอด
เรื่องเหมือนจะมีแนวของตัวเอง แต่กลับไม่พาไปในแนวนั้น ออกนอกที่ทางอย่างน่าเหลือเชื่อ จนคนดูไม่ทันตั้งตัว
จากแนวสืบสวนกึ่งผี เข้าสู่ช่วงความรักดาษดื่นพาไม่อิน ซ้ำยังน้ำเน่า กลับสู่ช่วงคนสู้ผีปาฏิหารย์ แล้วมามีการแปลงร่างราวพาวเวอร์พัพเกิร์ล ตบท้ายด้วยการเฉลยปริศนาของเรื่อง รวมทั้งความจริงของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่นี่ ต้องขอขอบคุณคนเขียนบท และผู้กำกับที่ยังอุตส่าห์ไม่ลืม ว่าต้นเรื่องใส่อะไรมาเอาไว้


หลายอย่างในเรื่องดูยัดเยียดไปหมด ถ้าจะถามหาความดีงามในเรื่องนี้...อืม ต้องคิดกันนานหน่อยล่ะ บรรยากาศตอนต้นเรื่อง ที่ให้ความรู้สึกน่าเคลือบแคลง น่าสงสัย ตัวละครแต่ละตัวดูมีปม และความลับเป็นของตัวเองล่ะมั้ง การแสดงของน้าป๋อง แน็ค แทค และคุณแบล็กแจ็ค ก็ทำออกมาได้ดี น่าเชื่อถือ ตามมาตรฐานของนักแสดง คงต้องเรียกว่าเป็นหนึ่งในไม่กี่สิ่ง ให้มองหนังเรื่องนี้เป็นหนังได้ คนอื่นเล่นเกินเบอร์มาก บางคนก็พูดไม่รู้เรื่อง บทก็ไม่ส่งให้อีก กลายเป็นทุกอย่างดู 'อะไรก็ไม่รู้' ไปหมด ไม่เข้าใจหนังต้องการอะไร จะสื่ออะไร ทำเหมือนอยากเสียดสีสังคม หรือสื่อนัยยะบางอย่าง แต่ก็ดูยัดเยียด เลี่ยนยังไงก็ไม่รู้ ความรักที่เกินเพียงชั่วข้ามคืน ยากเกินกว่าจะอิน บทพูดในพาร์ทความรักที่เดาได้หมดเลย ว่าจะพูดแบบนี้ แล้วจะตอบกลับมาว่าอะไร พูดแบบนี้เพื่อปูไปสู่อะไร ความรักที่มีความลับ หรือแม้กระทั่งรักร่วมเพศ ใส่จนมั่ว พาไปก็ไม่สุด CG กระจอกขั้นเทพเหมือนหลุดมาจากหนังยุค 90-2000 
ไม่อยากใช้คำว่านานาจิตตังสำหรับหนังเรื่องนี้ ขนาดไม่คาดหวัง ยังรู้สึกพัง แต่ก็คิดว่าคงไม่มีใครคาดหวังกับหนังเรื่องนี้เท่าไหร่

ขอแนะนำสำหรับผู้ที่ว่าง แล้วมีความคิดจะไปดูหนังเรื่องนี้ ไม่ว่าจะไปคนเดียว ไปเป็นคู่ ไปเป็นกลุ่มกับเพื่อนๆ พาคุณพ่อคุณแม่ ลูกหลานไปดู คุณเอาเงินไปผลาญกับร้านของกินอร่อยๆใต้โรงหนังที่มีเครื่องดื่มรีฟิลล์ นั่งกินอะไร ดื่มน้ำไปพลาง แล้วไปกดใหม่ นั่งแช่อยู่ให้ครบเวลาหนังเรื่องนี้ที่กำลังฉายอยู่ ยังจะมีประโยชน์ และสร้างความจรรโลงใจให้กว่าเสียอีก พอดูจบ คุณจะไม่กล้ามองหน้าใครเลย ทั้งคนที่ไปด้วย หรือถ้าไปคนเดียว คุณอาจไม่กล้ามองหน้าเพื่อนร่วมโรง คุณจะอยากลุกออกจากโลง...เอ้ย โรงโดยเร็ว ไม่อยากให้ใครรู้ด้วยซ้ำ ว่าครั้งหนึ่งเคยดูหนังเรื่องนี้

เพราะยังทำหนังแบบนี้ออกมา คนไทยด้วยกันเองถึงได้มองหนังของชาติเดียวกันในแบบที่ก็รู้ว่าไปในทางไหน จนเกิดการดราม่าต่อว่าคนที่มาว่าหนังไทย และคนสนับสนุนหนังไทยอะไรประมาณนี้ในหลายๆครั้ง

ไม่อยากให้ใครเสียเงิน และเวลาไปกับหนังเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย
ไม่เข้าใจว่าทำไมระดับคุณป๋อง กพล คุณแท็ค แน็ค หรือแม้กระทั่งคุณแบล็กแจ็คที่อุตส่าห์คืนจอ ถึงมารับเล่นภาพยนตร์พรรค์แบบนี้เลย...

เอาไปเปิดฟรีในยูทูป จะมีสักไลค์นึงไหม ไม่เข้าใจ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่