สวัสดีครับ ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนว่าผมยืมโทรศัพท์เพื่อนมาตั้ง เนื่องจากสมัครเองไม่ถูก55โอ้ยยชั่งมันเข้าเรื่องกันเถอะ
ปล.ขอโทษด้วยนะครับที่เขียนยาวแต่อ่านหน่อยน่าาาา
คือตามหัวข้อกระทู้เลยครับ ผมแอบชอบคนๆนึงคือเค้าเป็นผู้ชาย ผมไม่ใช่เกย์นะครับคือผมอะชอบได้ทั้งผู้ชายแล้วก็ผู้หญิง
แบบได้หมดเลย แต่ตอนนี้ผมแอบชอบผู้ชายอยู่เค้าอายุเท่าผม เรียนม.เดียวกันแต่คนละห้อง อันที่จริงก่อนหน้าที่จะตั้งกระทู้นี้ ผมได้คุยกับเค้าบ้าง ย้ำว่าบ้างนะครับส่วนใหญ่ผมจะเป็นคนทักไปและทุกครั้งที่ทักก็อ้างถามเรื่องเรียนทุกครั้ง ไม่กล้าถามมากไปกว่านี่แฮร่ เค้าเป็นคนที่ค่อนข้างหล่อเลยครับ สูง ขาว ตี๋ แต่นิสัยชอบเก็บตัว หยิ่งๆ เย็นชาด้วย เดาอารมณ์ไม่ถูกเลย เฮ้อ แต่เพราะมันเป็นแบบนี้ผมเลยชอบเพราะมันน่าค้นหาเอามากๆๆๆ
ผมปรึกษาเพื่อนไปหลายคนว่าควรทำยังไงต่อดี ส่วนใหญ่บอกให้ผมตัดใจ เพราะมันดูยากที่ความสัมพันธ์ของเราจะไปได้ดีขนาดเวลาผมคุยกับเค้า เค้ายังตอบกลับมาแบบเย็นชามากๆ ย้ำว่ามากกก
เจอต่อหน้าผมไปทักเค้าก็ดูเหมือนไม่เต็มใจจะคุยกับผม ตอนแรกคิดว่าเอ้อผู้ชายด้วยกันอาจจะดูไม่มีไรมากก็...แต่ผิดคาด มันเจ็บมากเลยล่ะครับ ขนาดผญ.เค้ายังเย็นขาใส่เลยอ่ะครับ (เป็นคนยังไงหนออ เดาอารมณ์ไม่ถูกจริงๆ)
พอผ่านไปช่วงปิดเทอมบวกกับสถานการณ์โควิด-19 ด้วย รร.เลยหยุดยาวมันทำให้ผมพยายามจะพอและตัดใจมีเวลาอยู่กับตัวเอง และทำใจได้แล้วพอสมควรเลยครับ แต่สุดท้าย...รร.ก็เปิด รร.ของผมเรียนสลับเลขคี่-คู่ ผมได้เลขคู่และเค้าก็เลขคู่เหมือนกัน และพอไปรร.ตอนที่เจอเค้าใจผมมันเต้นแรงมากๆ เหมือนสิ่งที่เราพยายามลบออกไปมันกลับมาทั้งหมด
ความรู้สึกของผมมันวนอยู่กับที่ไม่ไปไหน
เหมือนยังมีเค้าอยู่ในใจตลอด ผมไม่รู้จะทำยังไงดีครับ จะกลับไปคุยก็ไม่ได้ ในใจก็รู้สึกว่ารักแต่อีกใจก็เจ็บมากด้วย
ผมควรทำยังไงดีครับในเมื่อเราต้องเจอกันแบบนี้ ถึงจะได้เจอกันวันเว้นวันแต่มันก็แบบทรมาณใจเหลือเกิน เปงท้อออ
ขอบคุณที่สละเวลามาอ่านนะครับมันอาจจะยาวหน่อยผมแค่อยากระบายความรู้สึกที่ผมเก็บไว้ให้ฟัง ขอบคุณนะครับ B.❣️
มีวิธีตัดใจจากคนแอบชอบที่ต้องเจอหน้ากันแทบทุกวันมั้ย?
ปล.ขอโทษด้วยนะครับที่เขียนยาวแต่อ่านหน่อยน่าาาา
คือตามหัวข้อกระทู้เลยครับ ผมแอบชอบคนๆนึงคือเค้าเป็นผู้ชาย ผมไม่ใช่เกย์นะครับคือผมอะชอบได้ทั้งผู้ชายแล้วก็ผู้หญิง
แบบได้หมดเลย แต่ตอนนี้ผมแอบชอบผู้ชายอยู่เค้าอายุเท่าผม เรียนม.เดียวกันแต่คนละห้อง อันที่จริงก่อนหน้าที่จะตั้งกระทู้นี้ ผมได้คุยกับเค้าบ้าง ย้ำว่าบ้างนะครับส่วนใหญ่ผมจะเป็นคนทักไปและทุกครั้งที่ทักก็อ้างถามเรื่องเรียนทุกครั้ง ไม่กล้าถามมากไปกว่านี่แฮร่ เค้าเป็นคนที่ค่อนข้างหล่อเลยครับ สูง ขาว ตี๋ แต่นิสัยชอบเก็บตัว หยิ่งๆ เย็นชาด้วย เดาอารมณ์ไม่ถูกเลย เฮ้อ แต่เพราะมันเป็นแบบนี้ผมเลยชอบเพราะมันน่าค้นหาเอามากๆๆๆ
ผมปรึกษาเพื่อนไปหลายคนว่าควรทำยังไงต่อดี ส่วนใหญ่บอกให้ผมตัดใจ เพราะมันดูยากที่ความสัมพันธ์ของเราจะไปได้ดีขนาดเวลาผมคุยกับเค้า เค้ายังตอบกลับมาแบบเย็นชามากๆ ย้ำว่ามากกก
เจอต่อหน้าผมไปทักเค้าก็ดูเหมือนไม่เต็มใจจะคุยกับผม ตอนแรกคิดว่าเอ้อผู้ชายด้วยกันอาจจะดูไม่มีไรมากก็...แต่ผิดคาด มันเจ็บมากเลยล่ะครับ ขนาดผญ.เค้ายังเย็นขาใส่เลยอ่ะครับ (เป็นคนยังไงหนออ เดาอารมณ์ไม่ถูกจริงๆ)
พอผ่านไปช่วงปิดเทอมบวกกับสถานการณ์โควิด-19 ด้วย รร.เลยหยุดยาวมันทำให้ผมพยายามจะพอและตัดใจมีเวลาอยู่กับตัวเอง และทำใจได้แล้วพอสมควรเลยครับ แต่สุดท้าย...รร.ก็เปิด รร.ของผมเรียนสลับเลขคี่-คู่ ผมได้เลขคู่และเค้าก็เลขคู่เหมือนกัน และพอไปรร.ตอนที่เจอเค้าใจผมมันเต้นแรงมากๆ เหมือนสิ่งที่เราพยายามลบออกไปมันกลับมาทั้งหมด
ความรู้สึกของผมมันวนอยู่กับที่ไม่ไปไหน
เหมือนยังมีเค้าอยู่ในใจตลอด ผมไม่รู้จะทำยังไงดีครับ จะกลับไปคุยก็ไม่ได้ ในใจก็รู้สึกว่ารักแต่อีกใจก็เจ็บมากด้วย
ผมควรทำยังไงดีครับในเมื่อเราต้องเจอกันแบบนี้ ถึงจะได้เจอกันวันเว้นวันแต่มันก็แบบทรมาณใจเหลือเกิน เปงท้อออ
ขอบคุณที่สละเวลามาอ่านนะครับมันอาจจะยาวหน่อยผมแค่อยากระบายความรู้สึกที่ผมเก็บไว้ให้ฟัง ขอบคุณนะครับ B.❣️