เข้าเรื่องเลยนะคะ เรามีแฟนอยู่คนนึงค่ะ รู้จักกันเพราะทำงานใกล้กัน ตอนเราคบกันใหม่ๆ เขาทำดีกับเรามาก แต่เขาจะเป็นคนพูดตรงๆ ไม่ค่อยสนใจความรู้สึกของใคร เลยทำให้มีปัญหาและทะเลาะกันอยู่เรื่อยๆ พอเราคบกันไปซักพักก็ได้มีปัญหาที่ทำให้เราตัดสินใจเดินออกมา แต่เขาก็มาง้อนะคะ บอกว่าสำนึกในสิ่งที่ทำ ขอโอกาสกลับมาแก้ตัวอีกครั้ง หลังจากนั้นเขาก็ดีอยู่ได้ไม่นานค่ะ ทุกอย่างกับแย่ลงไปกว่าเดิม เพราะเราท้องกับเขา ซึ่งเราหลงเชื่อคำที่เขาบอกว่าเขาอยากมีลูก เราก็เลยยอมเขาค่ะ ทีนี้เลยย้ายมาอยู่ที่บ้านของเราค่ะ เราก็อดทนทุกอย่างหวังว่าพอเห็นหน้าลูกแล้วทุกอย่างจะดีขึ้น แต่กลับไม่ใช่อย่างที่คิด พอลูกคลอด เราก็ไม่ได้ทำงาน เขาก็เป็นคนที่ออกไปทำงานค่ะ แต่เงินที่เขาหามาได้คือไม่ได้มาช่วยเรื่องค่าใช้จ่ายลูกหรือค่าต่างๆเลย เอาไปแต่กินเหล้า เบีย เราเลยตัดสินใจช่วยกันหาทางออกโดยการที่เราก็กลับไปทำงานเพื่อจะมาช่วยหักค่าใช้จ่ายต่างๆในบ้าน เราลืมบอกไปว่า การที่เขาเข้ามาอยู่ในบ้านของเรา เขาไม่ต้องทำไรเลย ทั้งซักผ้า ทำความสะอาดบ้าน หรือแม้แต่อาบน้ำให้ลูกค่ะ เขาบอกว่าเขาเหนื่อยกับงานก็มากพอแล้ว แต่พอเราทำงานบ้าง บางวันเราก้เหนื่อย เราเลยอยากขอความช่วยเหลือจากเขาบ้าง เหมือนว่าผลัดกันดูลูกบ้าง ซึ้งเขาก็ทำท่าทีไม่พอใจ มันเป็นแบบนี้มาตลอดตั้งแต่คลอด เราควรทำยังไงดีคะ ควรจะอดทนต่อไปเพื่อลูก หรือ ตัดสินใจจบกับความเหนื่อยที่เป็นอยู่ตอนนี้?
เราดีไม่พอหรือเราไม่ใช่คนที่ใช่สำหรับเขา