เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อต้นเดือน มิ.ย. 63 ผมได้เล่น Tinder แล้วปัดเจอคน ๆ หนึ่ง ซึ่งทางเขาก็ชวนผมออกไปหาอะไรกินด้วยกัน ทางผมเองก็ไม่คิดอะไรมาก เพราะถือโอกาสมีเพื่อนเที่ยวไปด้วย ( ผมมาทำงาน ตจว. ได้ประมาณ 2 ปี ไม่มีเพื่อน ไม่มีแฟน ปกติไปไหนมาไหนคนเดียวตลอด ) เลยตกลงไปหาอะไรกินกับเขา ซึ่งเมื่อเจอกันเรา 2 คนคุยกันถูกคอ จากตอนแรกที่ผมไม่ได้คิดอะไรกับเขา พอได้คุยกับเขากลายเป็นว่าผมตกหลุมรักเขาในตอนนั้นเลยครับ เรา 2 คนมีอะไรหลาย ๆ อย่างคล้ายกันอย่างน่าประหลาด ไม่ว่าจะเป็น ชื่อไลน์ เลขทะเบียนรถ ลักษณะนิสัย การกิน ทุกอย่างคล้ายกันไปหมด ซึ่งนั้นทำให้ผมตกหลุมรักเขามากกว่าเดิมอีก
วันรุ่งขึ้นเรา 2 คนก็นัดกันไปเที่ยว ผมมีความสุขมาก ผมมั่นใจว่าผมชอบคน ๆ นี้อยากอยู่กับเขา อยากดูแลเขา อยากเดินข้าง ๆ เขา อยากมีช่วงเวลาดี ๆ ด้วยกัน แล้วหลังจากนั้น เรา 2 คนก็คุยไลน์กัน โทรหากัน วีดีโอคอล หากันตลอด เขาบอกคิดถึงผม อยากเจอผม อยากไปเที่ยวกับผม เขาเป็นฝ่ายโทรหาผมก่อนตลอดเป็นระยะเวลา 1 สัปดาห์ พอถึงวันหยุด เรา 2 คนนัดเจอกัน ไปเที่ยวด้วยกัน ซึ่งผมมีความสุขมากครับ แต่ความสุขของผมก็พังลง เมื่อเขาคนนั้นบอกผมว่า เขากำลังจะแต่งงานกับแฟนของเขา เขาอยู่ที่นี้คนเดียว ไม่มีเพื่อนเขาเหงาอยากมีเพื่อนเที่ยว เขามองผมเป็นแค่พี่น้อง เพื่อน เท่านั้น ซึ่งตอนนั้นผมพูดเชิงตลก แต่ในใจคือน้ำตาไหลลงมาแล้ว แล้วก็เที่ยวกันต่อแบบปกติ แต่ในใจผมเศร้ามาก
หลังจากนั้นเขาต้องกลับบ้านที่ต่างจังหวัดเป็นระยะเวลานึง ระหว่างนั้น เรา 2 คน คุยกันน้อยลงไม่เหมือนก่อนหน้านี้ ผมรอเขาตอบไลน์ตลอด บางครั้ง รอ 2-3 ชม เพื่อให้เขาตอบแต่ อืม ผมพยายามชวนเขาคุยมาตลอด ทั้งที่ผมทราบว่า เขามีคนของเขาอยู่แล้ว แต่ผมก็ยังรอให้เขาตอบกลับ ซึ่งตอนที่เขาอยู่ต่างจังหวัด เป็นช่วงที่ผมรอเขาจนทำงานไม่ไหว ทำงานไม่รู้เรื่อง ไม่มีความอยากอาหาร นอนไม่ค่อยหลับ รู้สึกเหนื่อย ๆ รอแค่จะได้คุยกับเขาช่วงสั้น ๆ ก็ยังดี เป็นแบบนี้มา 2 สัปดาห์ ซึ่งปัจจุบันผมก็ยังเป็นอยู่
หลังจากนั้นเขากลับมาที่จังหวัดที่ผมอยู่ เรา 2 คน พูดคุยกันมากขึ้น โทรหากันมากขึ้น ผมอยากเจอหน้าเขา ผมก็เลยพยายามไปหาเขามากขึ้น เราเจอกันบ่อยมากขึ้น แต่ช่วงระยะเวลาที่เราเจอกัน เขาจะโทรคุยกับแฟนเขาบ่อย ซึ่งกลับกลายเป็นว่าที่ผมไปหาเขาเพื่อให้รู้สึกดี กลายเป็นผมรู้สึกเหงาหนักกว่าเดิม รู้สึกแย่หนักกว่าเดิม การไปหาเขามันไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นแม้แต่น้อย ซึ่งผมก็ตัดเขาออกจากในใจผมไม่ได้ ซึ่งตอนนี้ผม กลายสถานะเป็นมือที่ 3 หรือ ชู้ อย่างชัดเจน ผมอยู่ในสถานะที่เขาไม่ต้องการให้คนอื่นรู้เรื่อง จึงต้องไปไหนมาไหนกันแบบแอบ ๆ ซ่อน ๆ
ซึ่งผมไม่เข้าใจเลยครับว่า คน ๆ นึงจะสามารถรู้สึกกับอีกฝ่ายได้มากขนาดนี้ แม้จะพึ่งเจอกันได้เพียงแค่ 1 สัปดาห์เท่านั้น แต่ทำไมผมถึงไม่สามารถดึงตัวเองออกมาจากเขาได้ ผมกลายเป็นฝ่ายที่นอนไม่หลับ ทานอะไรไม่ลง ไม่มีแรงทำงาน ไม่มีความต้องการทำอะไรเลย เป็นมา 2-3 สัปดาห์แล้ว ซึ่งมากกว่าช่วงระยะเวลาที่เราเจอกันเสียอีก( ก่อนหน้านี้ผมคบกับแฟน 2-3 ปีเลิกกับแฟนผมยังไม่เจ็บเท่านี้มาก่อนเลยครับ )
เมื่อผมปรึกษาเพื่อนที่ทำงาน เขาให้คำแนะนำว่า หากต้องการตัดใจให้ตัดทุกช่องทาง ไม่ให้สื่อสารกันได้ ไม่ให้ไปรับรู้อะไรเกี่ยวกับเขา สักระยะหนึ่งเดียวก็ทำใจได้แล้วก็ลืม ซึ่งผมก็เข้าใจ แต่ผมพยายามมองว่าถึงแม้เรา 2 คนจะไปถึงจุดตรงนั้นได้ แต่ผมก็อยากมีเขาเป็นเพื่อนสักคน ไปไหนมาไหน ไปเที่ยวด้วยกันได้ ( ผมเป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อน ) ซึ่งเมื่อผมพยายามคุยกับเขาแบบปกติ ไม่คาดหวัง ใจผมมันก็ลงไปเล่นด้วยตลอด ผมไม่สามารถเอาความรู้สึกชอบเขาออกจากใจได้เลย
ผมไม่รู้ว่าผมควรจะทำอย่างไร อยากมีเขาในชีวิต ไม่อยากเสียเขาไป ในฐานะเพื่อนก็โอเค แต่ผมก็ลบความรู้สึกผิด รู้สึกไม่ดี ความคาดหวัง ความชอบ ออกจากใจผมไม่ได้เลยครับ
มีใครสามารถเป็นเพื่อนกับคนที่เคยชอบได้ไหมครับ
วันรุ่งขึ้นเรา 2 คนก็นัดกันไปเที่ยว ผมมีความสุขมาก ผมมั่นใจว่าผมชอบคน ๆ นี้อยากอยู่กับเขา อยากดูแลเขา อยากเดินข้าง ๆ เขา อยากมีช่วงเวลาดี ๆ ด้วยกัน แล้วหลังจากนั้น เรา 2 คนก็คุยไลน์กัน โทรหากัน วีดีโอคอล หากันตลอด เขาบอกคิดถึงผม อยากเจอผม อยากไปเที่ยวกับผม เขาเป็นฝ่ายโทรหาผมก่อนตลอดเป็นระยะเวลา 1 สัปดาห์ พอถึงวันหยุด เรา 2 คนนัดเจอกัน ไปเที่ยวด้วยกัน ซึ่งผมมีความสุขมากครับ แต่ความสุขของผมก็พังลง เมื่อเขาคนนั้นบอกผมว่า เขากำลังจะแต่งงานกับแฟนของเขา เขาอยู่ที่นี้คนเดียว ไม่มีเพื่อนเขาเหงาอยากมีเพื่อนเที่ยว เขามองผมเป็นแค่พี่น้อง เพื่อน เท่านั้น ซึ่งตอนนั้นผมพูดเชิงตลก แต่ในใจคือน้ำตาไหลลงมาแล้ว แล้วก็เที่ยวกันต่อแบบปกติ แต่ในใจผมเศร้ามาก
หลังจากนั้นเขาต้องกลับบ้านที่ต่างจังหวัดเป็นระยะเวลานึง ระหว่างนั้น เรา 2 คน คุยกันน้อยลงไม่เหมือนก่อนหน้านี้ ผมรอเขาตอบไลน์ตลอด บางครั้ง รอ 2-3 ชม เพื่อให้เขาตอบแต่ อืม ผมพยายามชวนเขาคุยมาตลอด ทั้งที่ผมทราบว่า เขามีคนของเขาอยู่แล้ว แต่ผมก็ยังรอให้เขาตอบกลับ ซึ่งตอนที่เขาอยู่ต่างจังหวัด เป็นช่วงที่ผมรอเขาจนทำงานไม่ไหว ทำงานไม่รู้เรื่อง ไม่มีความอยากอาหาร นอนไม่ค่อยหลับ รู้สึกเหนื่อย ๆ รอแค่จะได้คุยกับเขาช่วงสั้น ๆ ก็ยังดี เป็นแบบนี้มา 2 สัปดาห์ ซึ่งปัจจุบันผมก็ยังเป็นอยู่
หลังจากนั้นเขากลับมาที่จังหวัดที่ผมอยู่ เรา 2 คน พูดคุยกันมากขึ้น โทรหากันมากขึ้น ผมอยากเจอหน้าเขา ผมก็เลยพยายามไปหาเขามากขึ้น เราเจอกันบ่อยมากขึ้น แต่ช่วงระยะเวลาที่เราเจอกัน เขาจะโทรคุยกับแฟนเขาบ่อย ซึ่งกลับกลายเป็นว่าที่ผมไปหาเขาเพื่อให้รู้สึกดี กลายเป็นผมรู้สึกเหงาหนักกว่าเดิม รู้สึกแย่หนักกว่าเดิม การไปหาเขามันไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นแม้แต่น้อย ซึ่งผมก็ตัดเขาออกจากในใจผมไม่ได้ ซึ่งตอนนี้ผม กลายสถานะเป็นมือที่ 3 หรือ ชู้ อย่างชัดเจน ผมอยู่ในสถานะที่เขาไม่ต้องการให้คนอื่นรู้เรื่อง จึงต้องไปไหนมาไหนกันแบบแอบ ๆ ซ่อน ๆ
ซึ่งผมไม่เข้าใจเลยครับว่า คน ๆ นึงจะสามารถรู้สึกกับอีกฝ่ายได้มากขนาดนี้ แม้จะพึ่งเจอกันได้เพียงแค่ 1 สัปดาห์เท่านั้น แต่ทำไมผมถึงไม่สามารถดึงตัวเองออกมาจากเขาได้ ผมกลายเป็นฝ่ายที่นอนไม่หลับ ทานอะไรไม่ลง ไม่มีแรงทำงาน ไม่มีความต้องการทำอะไรเลย เป็นมา 2-3 สัปดาห์แล้ว ซึ่งมากกว่าช่วงระยะเวลาที่เราเจอกันเสียอีก( ก่อนหน้านี้ผมคบกับแฟน 2-3 ปีเลิกกับแฟนผมยังไม่เจ็บเท่านี้มาก่อนเลยครับ )
เมื่อผมปรึกษาเพื่อนที่ทำงาน เขาให้คำแนะนำว่า หากต้องการตัดใจให้ตัดทุกช่องทาง ไม่ให้สื่อสารกันได้ ไม่ให้ไปรับรู้อะไรเกี่ยวกับเขา สักระยะหนึ่งเดียวก็ทำใจได้แล้วก็ลืม ซึ่งผมก็เข้าใจ แต่ผมพยายามมองว่าถึงแม้เรา 2 คนจะไปถึงจุดตรงนั้นได้ แต่ผมก็อยากมีเขาเป็นเพื่อนสักคน ไปไหนมาไหน ไปเที่ยวด้วยกันได้ ( ผมเป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อน ) ซึ่งเมื่อผมพยายามคุยกับเขาแบบปกติ ไม่คาดหวัง ใจผมมันก็ลงไปเล่นด้วยตลอด ผมไม่สามารถเอาความรู้สึกชอบเขาออกจากใจได้เลย
ผมไม่รู้ว่าผมควรจะทำอย่างไร อยากมีเขาในชีวิต ไม่อยากเสียเขาไป ในฐานะเพื่อนก็โอเค แต่ผมก็ลบความรู้สึกผิด รู้สึกไม่ดี ความคาดหวัง ความชอบ ออกจากใจผมไม่ได้เลยครับ