มีใครเคยอยู่กับคนที่เรารักแบบไม่มีความหวังมั้ยคะ?

เริ่มต้นคือเค้าเป็นคนมาจีบเราค่ะ เราเองก็ชอบเค้าอยู่บ้าง เลยลองเปิดใจคุยกับเค้าดูแล้วก็ได้คบกันค่ะ เเต่พอคบกันได้ไม่นานก็มีเรื่องให้ทะเลาะกันบ่อยๆ ช่วงที่ดีกันก็ดีกันมากๆ มันเลยทำให้เราเลิกๆคบๆอยู่บ่อยๆ อารมณ์เค้ากับอารมณ์เราเป็นคนร้อนทั้งคู่ค่ะ ตั้งเเต่มีโควิตก็ทำให้เราไม่ได้เจอกันเลยประมาณ2เดือน อยู่คนละจังหวัดด้วยค่ะ เเรกๆก็มีเปิดกล้องคุยกันบ้าง หลังๆเเทบจะไม่ตอบหรือโทรมาเลยค่ะ เหมือนจะติดเพื่อนด้วย หลังจากที่เค้ากลับมาเค้าก็เปลี่ยนไป เหมือนเลี่ยงที่จะเจอเรา ไม่ค่อยชวนคุย หรือเฉยๆกับวันสำคัญ จนบางทีทะเลาะกันเค้าก็พูดอะไรแรงๆออกมา เค้าเป็นคนที่ต้องถูกเสมอด้วยค่ะ จนบางทีเราผิดหรือไม่ผิดก็ต้องเป็นคนขอโทษ และยอมเค้าตลอดเพื่อให้เรื่องมันจบ เเต่บางทีก็ทนไม่ไหวจนต้องบอกเลิกไป สุดท้ายก็กลับมาดีกันค่ะ ช่วงที่กลับมาดีกันคือเค้าดีมากๆ แต่ก็ดีได้ไม่กี่วันเค้าก็กลับไปเป็นเหมือนเดิม เป็นแบบนี้บ่อยครั้ง แล้วครั้งล่าสุดเค้าเป็นคนบอกเลิกเราเองค่ะ เเต่เราก็ยื้อเค้าไว้ขอให้เค้าอยู่ จนเราเปลี่ยนตัวเอง ไม่หาเรื่องทะเลาะ ไม่บอกเลิก อะไรที่เราไม่เข้าใจอยากจะถามก็ไม่กล้าถาม เลี่ยงที่จะทะเลาะกันมากที่สุด เเต่เค้าก็ไม่เคยทำเพื่อเราเลย ดูห่างเหิน ดูสนใจอย่างอื่นมากกว่าตัวเรา อะไรที่เคยดีก็บอกว่าไม่ดี จากที่เราเจอกันทุกวัน คุยกันทุกวัน แทบไม่ได้เจอเลย คุยกันเเต่2-3คำ เราอยากออกจากตรงนี้มากค่ะ เเต่ก็ออกมาไม่ได้ เหมือนขาดเค้าไม่ได้ ทำใจไม่ได้ เหมือนยังต้องการเค้าอยู่ คบกันแบบให้รู้ว่ายังคบกัน ทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่ายังไงก็ต้องเลิกกัน เหมือนพัฒนาอะไรต่อไม่ได้แล้ว ก็ไม่มีอะไรมากค่ะ เเค่อยากระบายประสบการณ์ของตัวเอง หากพิมพ์ผิดหรืองงยังไงก็ขอโทษด้วยนะคะ พึ่งเขียนกระทู้ครั้งแรก