เรื่องมีอยู่ว่า คือเราคบกับแฟนมาได้หลายปี จนกำลังจะมีงานแต่งงานเกินขึ้นเร็วๆนี้ แต่ความรู้สึกระหว่างเรามันดูหน่อยลงไปทุกที
เรากำลังแผนเรื่องแต่งงาน เรารู้สึกตื่นเต้นและอยากทำให้ออกมาดีที่สุด เราพยายามทำทุกอย่างตั้งแต่ไปหาสถานที่ หาที่ถ่ายรูปพรีเวดดิ้ง แต่ฝ่ายชายกลับดูไม่ตื่นเต้นกับงานของเราที่จะเกิดขึ้น ถามความคิดเห็น ส่งร้านต่างๆไปให้ดู เขากลับดูเฉยๆ
และช่วงหลังๆ มานี่
จากที่เคยไลน์หากัน บอกรักกันตลอด ใส่ใจกัน ทุกอย่างกลับดูน้อยลง คำว่าครอบครัวมันเริ่มหายไป มีแต่คำว่า ครอบครัวฉัน ครอบครัวเธอขึ้นมา
จากที่เคยคุยปรึกษากันได้ กลับกลายเป็นว่า ถ้าเราพูดอะไรขึ้นมา เขาก็จะโกรธ จนบางครั้งเราก็รู้สึกเสียใจว่า เราไม่ดี หรือ เขาที่เปลี่ยนไป หรือ เราเองที่เปลี่ยนไป
เหมือนว่า ปัญหาที่เรามี เรากลับปรึกษาเขาไม่ได้เลย เราจึงเลือกที่จะเงียบซะส่วนใหญ่ เพราะถ้าเราพูดไปก็ทะเลาะ / ไม่ก็โกรธกัน เราจึงตัดสินใจที่จะเงียบ และเก็บความรู้สึกมาตลอด
จนบางทีเราก็แอบน้ำตาไหล ว่าการที่เราพูดความรู้สึกของเรา กับทำให้เขารำคาญจนหงุดหงิดได้มากขนาดนี้เลยหรอ บางที่ก็สงสัยว่าเขารักเราจริงๆ รึป่าว
พอถาม ก็ได้คำตอบว่า รัก แต่ทำไมมันกับเป็นน้ำเสียงที่พูดให้มันดูจบๆไป ~
การที่เราจะตัดสินใจเลือกใครสักคนมาเป็นคู่ชีวิต
เราต้องเลือกจากอะไร? ใช่การแก้ปัญหาไปด้วยกันทุกเรื่องหรือเปล่า มันคือการรับฟังทุกความรู้สึกของกันหรือเปล่า หรือมันคือการจับมือแก้ปัญหาไปด้วยกัน หรือเป็นความเสมอต้นเสมอปลาย
อยากถามเพื่อนว่า ถ้าเจอเหตุการณ์แบบนี้ จะไปต่อหรือพอแค่นี้ ?
มันเป็นเรื่องปกติของผู้ชายส่วนใหญ่ที่จะไม่ตื่นเต้นกับงานแต่งรึป่าว?
ยิ่งรักยิ่งห่าง.. ไปต่อหรือพอแค่นี้ ~ งานแต่งจะเกิดขึ้น แต่กับเหมือนว่า ความรักกำลังจะหมดลง
เรากำลังแผนเรื่องแต่งงาน เรารู้สึกตื่นเต้นและอยากทำให้ออกมาดีที่สุด เราพยายามทำทุกอย่างตั้งแต่ไปหาสถานที่ หาที่ถ่ายรูปพรีเวดดิ้ง แต่ฝ่ายชายกลับดูไม่ตื่นเต้นกับงานของเราที่จะเกิดขึ้น ถามความคิดเห็น ส่งร้านต่างๆไปให้ดู เขากลับดูเฉยๆ
และช่วงหลังๆ มานี่
จากที่เคยไลน์หากัน บอกรักกันตลอด ใส่ใจกัน ทุกอย่างกลับดูน้อยลง คำว่าครอบครัวมันเริ่มหายไป มีแต่คำว่า ครอบครัวฉัน ครอบครัวเธอขึ้นมา
จากที่เคยคุยปรึกษากันได้ กลับกลายเป็นว่า ถ้าเราพูดอะไรขึ้นมา เขาก็จะโกรธ จนบางครั้งเราก็รู้สึกเสียใจว่า เราไม่ดี หรือ เขาที่เปลี่ยนไป หรือ เราเองที่เปลี่ยนไป
เหมือนว่า ปัญหาที่เรามี เรากลับปรึกษาเขาไม่ได้เลย เราจึงเลือกที่จะเงียบซะส่วนใหญ่ เพราะถ้าเราพูดไปก็ทะเลาะ / ไม่ก็โกรธกัน เราจึงตัดสินใจที่จะเงียบ และเก็บความรู้สึกมาตลอด
จนบางทีเราก็แอบน้ำตาไหล ว่าการที่เราพูดความรู้สึกของเรา กับทำให้เขารำคาญจนหงุดหงิดได้มากขนาดนี้เลยหรอ บางที่ก็สงสัยว่าเขารักเราจริงๆ รึป่าว
พอถาม ก็ได้คำตอบว่า รัก แต่ทำไมมันกับเป็นน้ำเสียงที่พูดให้มันดูจบๆไป ~
การที่เราจะตัดสินใจเลือกใครสักคนมาเป็นคู่ชีวิต
เราต้องเลือกจากอะไร? ใช่การแก้ปัญหาไปด้วยกันทุกเรื่องหรือเปล่า มันคือการรับฟังทุกความรู้สึกของกันหรือเปล่า หรือมันคือการจับมือแก้ปัญหาไปด้วยกัน หรือเป็นความเสมอต้นเสมอปลาย
อยากถามเพื่อนว่า ถ้าเจอเหตุการณ์แบบนี้ จะไปต่อหรือพอแค่นี้ ?
มันเป็นเรื่องปกติของผู้ชายส่วนใหญ่ที่จะไม่ตื่นเต้นกับงานแต่งรึป่าว?