สวัสดีค่ะ ตอนนี้จขกท.เรียนอยู่ ม.4ค่ะ แต่เราไม่ชอบปัญหาที่บ้านเลย บ้านเราฐานะไม่ค่อยดีมาได้สักพักแล้ว พ่อชอบขอเงินแม่ค่ะ แต่แม่เราก็เป็นคนหาเช้ากินค่ำ จ่ายค่ากินค่าอยู่ก็จะไม่พอแล้ว บางทีเงินที่พี่สาวเราให้ก็ไม่พออีก พี่สาวเราจบ ป.ตรี ทำงานเงินเดือนขั้นต่ำ 15000 จ่ายค่าเทอมเรา ค่าบ้าน ค่าไฟแต่ละเดือนพี่เราก็จะไม่พอแล้ว บางทีพี่ก็ไม่กินข้าวเพื่อประหยัดเงิน ครอบครัวจขกท.แทบจะไม่มีเงินเก็บเลยค่ะ เพราะกู้มาเยอะ เราก็ไม่ได้จ่ายฟุ่มเฟือยอะไรเลย วันๆนึงอยู่บ้าน กินข้าวที่บ้าน ขนมไม่ซื้อ ไม่อยากได้อะไร เงินที่เก็บก็มาจากเงินที่แม่ให้เราเป็นค่าขนม เราเสียแค่ค่าเติมเน็ตรายอาทิตย์ เพราะต้องดูเว็บรร.ตลอด ช่วงนี้ยิ่งเป็นโควิด เดี๋ยวต้องเรียนออนไลน์อีก บางทีก็รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจนะคะว่าทำไมเราถึงต้องมาเจออะไรแบบนี้ บางทีก็อิจฉาเพื่อนคนอื่น ที่ไปกินข้าวนอกบ้าน ไปห้าง ไปเที่ยวบ่อยๆไม่ต้องมาเจอปัญหาแบบเรา แต่เราก็ต้องทำใจค่ะและต้องเรียนไปให้ดีที่สุด แล้วพ่อก็มาขอเงินเราอีก พ่อเราป่วยค่ะ ไม่มีงานประจำเลย ตกงานมานานแล้ว รายได้ทุกวันนี้เป็นแบบจุนเจือพอถูไถไป บางทีก็ทะเลาะกันเรื่องเจ็บป่วย เรื่องเงินอีก เบื่อมากค่ะ มันทำให้เราเสียสุขภาพจิต แต่เราก็ต้องทน ทุกวันนี้พี่สาวอยู่เพื่อเราเลยล้วนๆ เพร่ะกลัวเราไม่มีเงินเรียน เรายังกลัวเลยค่ะว่าจะได้เรียนมหาลัยที่ชอบหรือเปล่า หรือจะมีปัญหาอะไรอีก ทุกวันนี้เราก็ประหยัดเต็มที่แล้ว พี่เราต้องการให้เราเรียนที่ดีๆเหมือนคนอื่น แต่ก็ชอบมีปัญหาเรื่องเงิน เราก็เคยร้องไห้นะ บางทีแบบเฟลๆนึกถึงเรื่องสายการเรียนที่เราเรียนไม่ได้เพราะแค่ไม่มีเงินพออะ เราก็แบบ เดี๋ยวนี่แทบจะไม่ได้วางอนาคตตามฝันเลย เพราะก็ต้องใช้เงิน จนเดี๋ยวนี้เราแทบจะเรียนแค่อะไรก็ได้ที่ถูกสุด แต่มันไม่ใช่ความฝันเราค่ะ แต่เราก็คิดนะถ้าเราเรียนจบ เราจะไปสร้างตัวเอง แล้วถึงตอนนั้นเราคงจะดีกว่าตอนนี้
ขอบคุณที่รับฟังค่ะ
เบื่อปัญหาที่บ้าน กระทู้ระบาย
ขอบคุณที่รับฟังค่ะ