ตามหัวกระทู้เลยค่ะ ขอเล่าก่อนนะคะ
เราอายุ20ค่ะ สามี21ค่ะ คบกันมา2ปีครึ่ง มีลูก1คนชีวิตไม่มีอะไรดีขึ้นไม่มีเงินเก็บไม่มีที่อยู่เป็นหลักเป็นเเหล่ง ย้ายหอบ่อยๆเนื่องจากเขามีปัญหากับทางบ้านเลยต้องออกมาจากข้างนอก ตั้งแต่ออกมาเราก็ไปขายของได้ตังมาเท่าไหร่หมดเท่านั้น เอ๊ะอะลงรถทำรถ รถพัง เราอยากได้อะไรไม่คยได้ จนเราทนไม่ไหวทำผิดไปมีคนอื่นเขาก็ไม่ยอมปล่อยเราไปตามตลอดเวลา จนเราต้องกลับมาหา ก่อนหน้านี้ตอนเราท้องเขาเคยมีคนอื่นเราให้อภัยตลอด แต่ทุกวันนี้ไม่ไหวเเล้วจริงๆค่ะ ภาระตกอยู่ที่เราทั้งหมดเขาไม่มีความเป็นผู้นำอะไรเลย ไม่มีแพลนอนาคตเขาแค่บอกว่าเกณต์ทหารก่อนถึงจะหางานทำเป็นหลัก เราพยายามบอกเขาตลอดว่าเราทนไม่ไหว เข่ก็ทำเหมือนจะดีแต่ก็ไม่ค่ะ ตอนท้องไม่เคยมาพูดคุยกับครอยครัวเราแต่อย่างใด มีด่าพ่อเราอีก ไล่เราอีก ถ้าไม่เข้าใจตรงไหนถามได้นะคะเราใช้คำไม่ค่อยเก่ง
เหนื่อยกับชีวิตคู่มากๆเลยค่ะ อยากเลิกมากแต่เขาไม่ไป
เราอายุ20ค่ะ สามี21ค่ะ คบกันมา2ปีครึ่ง มีลูก1คนชีวิตไม่มีอะไรดีขึ้นไม่มีเงินเก็บไม่มีที่อยู่เป็นหลักเป็นเเหล่ง ย้ายหอบ่อยๆเนื่องจากเขามีปัญหากับทางบ้านเลยต้องออกมาจากข้างนอก ตั้งแต่ออกมาเราก็ไปขายของได้ตังมาเท่าไหร่หมดเท่านั้น เอ๊ะอะลงรถทำรถ รถพัง เราอยากได้อะไรไม่คยได้ จนเราทนไม่ไหวทำผิดไปมีคนอื่นเขาก็ไม่ยอมปล่อยเราไปตามตลอดเวลา จนเราต้องกลับมาหา ก่อนหน้านี้ตอนเราท้องเขาเคยมีคนอื่นเราให้อภัยตลอด แต่ทุกวันนี้ไม่ไหวเเล้วจริงๆค่ะ ภาระตกอยู่ที่เราทั้งหมดเขาไม่มีความเป็นผู้นำอะไรเลย ไม่มีแพลนอนาคตเขาแค่บอกว่าเกณต์ทหารก่อนถึงจะหางานทำเป็นหลัก เราพยายามบอกเขาตลอดว่าเราทนไม่ไหว เข่ก็ทำเหมือนจะดีแต่ก็ไม่ค่ะ ตอนท้องไม่เคยมาพูดคุยกับครอยครัวเราแต่อย่างใด มีด่าพ่อเราอีก ไล่เราอีก ถ้าไม่เข้าใจตรงไหนถามได้นะคะเราใช้คำไม่ค่อยเก่ง