จุดประสงค์ตามหัวข้อเลยครับ คือว่าตอนนี้เรียนเภสัชอยู่ในมหาลัยระดับกลางๆ
1 ใน 3 มหาลัยหลักๆ ของภาคอีสาน
ค่าเทอมประมาณ 3 หมื่นบาท
เรียนมาได้ 1 ปีแล้ว รู้สึกว่า ตัวเองไม่ได้ชอบในอาชีพนี้ขนาดนั้น ไม่ได้เหยียดคณะที่ตัวเองเรียนอยู่นะครับ แค่รู้สึกว่า เราไม่ได้ฝักใฝ่จะเป็นอาชีพนี้ตั้งแต่แรก เพราะอยากเรียนหมอมากกว่า คือรู้ตัวตั้งนานแล้ว แต่ที่ไม่ตัดสินใจปีที่แล้ว เพราะเมื่อปีที่แล้วคิดว่าได้คณะนี้ก็เก่งมากๆแล้ว เรียนๆไปเดี๋ยวก็คงจะชอบเอง เนื้อหาวิชาก็เน้นสายวิทย์สุขภาพซึ่งเป็นเนื้อหาที่ตัวผมเองน่าจะเข้าใจได้มากกว่าวิชาอื่นๆ
.
ตลอดเวลาที่เรียนปี 1 มันก็เรียนหนักนิดหน่อย เกรดผมก็ไม่ได้แย่นะครับประมาณกลางๆถ้าเทียบกับเพื่อนในห้อง ผมพยายามบอกตัวเองว่า เรียนไป เดี๋ยวก็สนุกขึ้นเอง แต่มันไม่เป็นอย่างนั้นเลยครับ ยิ่งเรียน ยิ่งถามตัวเองว่า
- จะใช้เวลา อีก 5-6 ปี มาเรียนที่นี่เลยเหรอ ไกลจากบ้าน 300 กว่ากิโลเมตร(ที่จริงก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่เท่าไร แค่อยากให้ทุกคนเข้าใจผมมากขึ้น เฉยๆเพราะถ้าไปมหาลัยอื่น ก็จะใกล้บ้านมากกว่านี้ เเถมค่าเทอมอาจจะถูกกว่าด้วย)
- ไม่ได้ชอบคณะนี้ขนาดนั้น
- ชีวิตเราที่เคยตั้งใจจะเรียนอีกคณะมาตลอด จะทิ้งมันไปเลยเหรอ
- ไหนๆ ถ้าจะจบจากคณะนี้ก็ตั้งใจจะไปสอบหมออีกอยู่ดี ถึงตอนนั้น เราก็อายุ 25 แล้ว โอกาสจะได้คงน้อยมาก ถ้าได้หมอก็กว่าจะเรียนจบอีก ทำไมไม่ทำตอนนี้เลยหล่ะ
-หรือต่อจะไม่ได้ติดหมอ แต่ถ้าเรียนคณะเดิม ที่มหาลัยอื่น ค่าใช้จ่ายอาจจะถูกกว่านี้
ผมลองรวบรวมความกล้าที่จะบอกพ่อกับแม่แล้วครับ พวกท่านบอกว่า
- เรียนที่นี่ก็ดีอยู่แล้ว ซิ่วอ่านหนังสืออยู่บ้าน ก็เครียดเปล่าๆ(ซึ่งผมก็เห็นด้วยครับ แต่ใจผมอยากลาออกมาก)
- เผลอๆ ไปสอบ ไปติดคณะที่ไม่ถูกใจกว่าเดิมอีกจะทำยังไง
- เรียนที่นี่ดีแล้ว ถ้าเรียนอันอื่นเขาเรียนเข้มกว่านี้นะ เรียนที่นี่ก็ดี ไม่ได้เครียดมาก(ซึ่งผมไม่เห็นด้วยนิดหน่อยครับ คือผมคิดว่าเรียนขนาดนี้ ที่ไหนก็เครียดมากๆครับ ที่ท่านบอกว่าไม่เครียดมากน่าจะเป็นเพราะท่านน่าจะไม่เคยเห็นผม หรือคุยกับผมช่วงเครียดๆมากกว่า)
- เราเรียนมาตั้งปีนึงแล้ว ถ้าลาออก เท่ากับ 0 เลยนะ(ข้อนี้ปฏิเสธไม่ได้จริงๆ)
ซึ่งผลคือ ท่านไม่อยากให้ลาออกครับ
แต่การตัดสินใจมันก็อยู่ที่ผมอยู่ดี ตอนนี้ผมดันสับสนมากแค่นั้นเอง กลัวก็กลัวว่าถ้าถึงตอนที่ตัวเองเครียด จะกดดันตัวเองเกินไป แต่ก็ไม่อยากเสียใจที่ไม่ได้ลองทำมันจริงๆสักที ผมอยากจะลองถามความรู้สึกคนอื่นครับ ถ้าเจอสถานการณ์แบบผม จะทำอย่างไร จะแนะนำหรือเตือนสติผมก็ได้ครับ ตอนนี้ผมหลงทางมากๆ
ขอบคุณล่วงหน้านะครับ
จะลาออกจากคณะเภสัช เพื่อซิ่วสอบเเพทย์ดีไหม
1 ใน 3 มหาลัยหลักๆ ของภาคอีสาน
ค่าเทอมประมาณ 3 หมื่นบาท
เรียนมาได้ 1 ปีแล้ว รู้สึกว่า ตัวเองไม่ได้ชอบในอาชีพนี้ขนาดนั้น ไม่ได้เหยียดคณะที่ตัวเองเรียนอยู่นะครับ แค่รู้สึกว่า เราไม่ได้ฝักใฝ่จะเป็นอาชีพนี้ตั้งแต่แรก เพราะอยากเรียนหมอมากกว่า คือรู้ตัวตั้งนานแล้ว แต่ที่ไม่ตัดสินใจปีที่แล้ว เพราะเมื่อปีที่แล้วคิดว่าได้คณะนี้ก็เก่งมากๆแล้ว เรียนๆไปเดี๋ยวก็คงจะชอบเอง เนื้อหาวิชาก็เน้นสายวิทย์สุขภาพซึ่งเป็นเนื้อหาที่ตัวผมเองน่าจะเข้าใจได้มากกว่าวิชาอื่นๆ
.
ตลอดเวลาที่เรียนปี 1 มันก็เรียนหนักนิดหน่อย เกรดผมก็ไม่ได้แย่นะครับประมาณกลางๆถ้าเทียบกับเพื่อนในห้อง ผมพยายามบอกตัวเองว่า เรียนไป เดี๋ยวก็สนุกขึ้นเอง แต่มันไม่เป็นอย่างนั้นเลยครับ ยิ่งเรียน ยิ่งถามตัวเองว่า
- จะใช้เวลา อีก 5-6 ปี มาเรียนที่นี่เลยเหรอ ไกลจากบ้าน 300 กว่ากิโลเมตร(ที่จริงก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่เท่าไร แค่อยากให้ทุกคนเข้าใจผมมากขึ้น เฉยๆเพราะถ้าไปมหาลัยอื่น ก็จะใกล้บ้านมากกว่านี้ เเถมค่าเทอมอาจจะถูกกว่าด้วย)
- ไม่ได้ชอบคณะนี้ขนาดนั้น
- ชีวิตเราที่เคยตั้งใจจะเรียนอีกคณะมาตลอด จะทิ้งมันไปเลยเหรอ
- ไหนๆ ถ้าจะจบจากคณะนี้ก็ตั้งใจจะไปสอบหมออีกอยู่ดี ถึงตอนนั้น เราก็อายุ 25 แล้ว โอกาสจะได้คงน้อยมาก ถ้าได้หมอก็กว่าจะเรียนจบอีก ทำไมไม่ทำตอนนี้เลยหล่ะ
-หรือต่อจะไม่ได้ติดหมอ แต่ถ้าเรียนคณะเดิม ที่มหาลัยอื่น ค่าใช้จ่ายอาจจะถูกกว่านี้
ผมลองรวบรวมความกล้าที่จะบอกพ่อกับแม่แล้วครับ พวกท่านบอกว่า
- เรียนที่นี่ก็ดีอยู่แล้ว ซิ่วอ่านหนังสืออยู่บ้าน ก็เครียดเปล่าๆ(ซึ่งผมก็เห็นด้วยครับ แต่ใจผมอยากลาออกมาก)
- เผลอๆ ไปสอบ ไปติดคณะที่ไม่ถูกใจกว่าเดิมอีกจะทำยังไง
- เรียนที่นี่ดีแล้ว ถ้าเรียนอันอื่นเขาเรียนเข้มกว่านี้นะ เรียนที่นี่ก็ดี ไม่ได้เครียดมาก(ซึ่งผมไม่เห็นด้วยนิดหน่อยครับ คือผมคิดว่าเรียนขนาดนี้ ที่ไหนก็เครียดมากๆครับ ที่ท่านบอกว่าไม่เครียดมากน่าจะเป็นเพราะท่านน่าจะไม่เคยเห็นผม หรือคุยกับผมช่วงเครียดๆมากกว่า)
- เราเรียนมาตั้งปีนึงแล้ว ถ้าลาออก เท่ากับ 0 เลยนะ(ข้อนี้ปฏิเสธไม่ได้จริงๆ)
ซึ่งผลคือ ท่านไม่อยากให้ลาออกครับ
แต่การตัดสินใจมันก็อยู่ที่ผมอยู่ดี ตอนนี้ผมดันสับสนมากแค่นั้นเอง กลัวก็กลัวว่าถ้าถึงตอนที่ตัวเองเครียด จะกดดันตัวเองเกินไป แต่ก็ไม่อยากเสียใจที่ไม่ได้ลองทำมันจริงๆสักที ผมอยากจะลองถามความรู้สึกคนอื่นครับ ถ้าเจอสถานการณ์แบบผม จะทำอย่างไร จะแนะนำหรือเตือนสติผมก็ได้ครับ ตอนนี้ผมหลงทางมากๆ
ขอบคุณล่วงหน้านะครับ