ใครพอจะมีวิธีเพื่อให้ผมได้แก้ไขตัวเองบ้างครับ

คือผมคบกับแฟนมาปีกว่าๆครับ ก็รักกันดีครับเข้าใจกันหลายๆเรื่อง แต่ผมเป็นคนชอบเอาแต่ใจ ยิ่งเวลาทะเลาะแล้วผมอารมเสียมากๆ ผมจะพูดไรไม่คิด ประชดถึงแฟนเก่าเขาบ้างนู้นนี้นั้นและชอบประชดถึงเพื่อนสนิทเขา ผมเป็นคนขี้หึงมากๆ และพูดไรไม่คิดถ้าอารมเสียขึ้นมาแล้ว คือเเอาแต่ใจมากๆครับ และจะพูดไม่คิด และมันเป็นแบบนี่ทุกๆครั้ง แต่เวลาผมอารมเย็นผมก็คิดได้นะ และก็ขอโทษขอโอกาสจะไม่พูดอีกไรอีก แต่พออารมเสียผมก็ใช้นิสัยเดิมๆ แฟนผมยอมผมตลอดเขาจะเงียบและฟังผมพูดไป แต่พอมาระยะหลัง ผมประชดเขาที่เขาไปเที่ยวกับเพื่อนเพราะผมคิดมากไปเอง ทั้งๆที่เขาไม่เคยมีอะไรเลย เขาไม่เคยมีพิรุธไม่เคยอะไรทั้งสิ้น ผมเชื่อใจเขานะ แต่ไม่รู้วะ ผมคิดไปเรื่อยเปื่อยตามภาษาคนเป็นห่วง จนตอนนี้เขารู้สึกเหนื่อยกับการกระทำของผม การกระทำซ้ำๆซากๆของผม เหมือนเขาเก็บมาตลอดจนมันตันแล้ว แต่ตอนนี้ผมก็รู้สึกผิดมากๆผมกลับมาคิดทบทวนตัวเอง ผมก็ง้อเขาทุกทางสารพัดแต่เขาไม่ได้ทิ้งผมไปไหนนะ เขายังอยุ่กับผม เขาบอกผมว่า เขาไม่ได้รักแต่เขาหมดใจกับผมแล้ว เขาเหนื่อยกับเรื่องๆเดิม จนถึงตอนนี้ผมก็ง้อเขาทุกวัน ผมพยายามทำให้มันเหมือนเดิมโดยที่ไม่รุ่ว่รมันจะเหมือนเดิมอีกไหม ผมพยายามเข้าใจเขา เขาบอกบางทีเขาอยากอยู่คนเดียวเงียบๆ จนตอนนี้ ผมพยายามเข้าใจเขาให้มากขึ้น ลดการเอาแต่ใจไห้น้อยลง คิดก่อนทที่จะพูดทุกๆคำ พพยายามใจเย็นผมรักเขามากๆ โอกาศที่เขาให้ผมครั้งนึ่ผมจะทำให้มันดีที่สุด ผมพูกพันกับเขามากๆ ใครพอจะมีวิธีไหนที่ทำให้แฟนผมกับมาเป็นเหมือนเดิมให้เร็วที่สุดบ้างครับ แนะนำผมได้เลย