น้อยใจทำไงดีคะ?

พี่ๆเพื่อนๆคะ คือน้องสาวของเราอะอยากได้อะไรก็ได้ คนที่ซื้อให้คือพ่อเลี้ยงเราเอง อยากได้กีต้าร์ราคาเป็น20,000กว่าก็ได้ แต่เราได้แค่นาฬิการาคา2000กว่า แต่ก็ถือว่าแพงสำหรับเรา เพราะเรายังหาเงินไม่ได้ตอนนั้นเราก็ไม่น้อยใจอะไรเพราะอย่างน้อยก็ได้นาฬิกา พอมาตอนนี้น้องเราทำโทรศัพท์ตกหน้าจอแตกแต่ยังเล่นได้ พอมันขอพ่อเลี้ยง เขาก็ซื้อให้ แม่เราถามว่าจะโกรธแม่มั้ยถ้าซื้อให้แค่น้อง เพราะช่วงนี้มันเป็นช่วงโควิดเงินก็หายาก เราก็เข้าใจแม่นะ ว่าเศรษฐกิจแบบนี้ แต่พ่อเลี้ยงเรารวยมากเป็นชาวสิงคโปร์ แต่โทรศัพท์เราอะมันซื้อมาเมื่อ5-6ปีที่แล้ว มันก็ตามสภาพอะแหล่ะ รวนบ้างค้างบ้าง เปิดเครื่องไม่ได้ แต่เราก็ไม่ได้บอกแม่เพราะเรารู้ว่าแม่ไม่ค่อยมีเงิน เราสงสารแม่ต้องบินไปต่างประเทศรนหาเงินกลัวเรากับน้องและครอบครัวไม่มีกิน จนครั้งนึงแม่เราถูกจับที่สคป. ทำให้เรายิ่งสงสารแม่เข้าไปอีก เราตั้งใจเรียนมาตั้งแต่เด็กเกรดเฉลี่ยไม่เคยต่ำกว่า3.80 แต่ต่างกับน้องเรา เราพยาสอนให้น้องเป็นเด็กดี ที่ไม่มีนิสัยก้าวร้าว แต่มันก็ยังมีนิสัยก้าวร้าวอยู่ดี น้องเราชอบตบหัวเรา หยิกเรา แต่เราก็ไม่ทคืนเพราะเราเห็นว่ามันยังเด็กน้องเราอายุห่างกับเรา1ปี เราขึ้นม.2เราเริ่มเราก็เริ่มโตเริ่มมีความคิดที่เปลี่ยนไป เรานั่งคิดว่า เราตั้งใจเรียน ทำความดีไปทำไม? ทั้งๆที่เราไม่ได้อะไรเลย ดูอย่างน้องเราสิ่ อยากได้อะไรก็ได้ โทรศัพท์ก็ได้ใหม่ สั่งของราคาแพงๆก็ไม่เคยโดนด่า สั่งหูฟังราคา800+ สำหรับเราใส่หูฟังธรรมดามันก็ฟังได้เหมือนกันทำไมต้องซื้อแพงด้วย แม่ก็ยิ่งไม่ค่อยมีตัง เราก็เริ่มคิดละว่าเราจะทำดีไปทำไม หลังจากนั้นเราก็เริ่มไม่เอาไหน ติด ร 2ตัวเพราะส่งงานไม่ทัน เพราะมัำวแต่เล่นไม่อ่านหนังสือเริ่มติดเกม เริ่มออกนอกลู่นอกทาง พอแม่เรากลับมาบ้าน ถามเรื่องเกรด เราก็บอกเกรดเฉลี่ยไปว่า3.57.....หลังจากนั้นเราผู้ที่ไม่เคยโดนแม่ด่าแรงๆ ด่า แม่เราด่าเราว่าไม่เอาไหน เราร้องไห้หนักมากตอนนั้น คิดอะไรออกในหัวมีแต่เรื่องแย่ๆ ทีน้องเราเรียนไม่ดี เกรดเฉลี่ยต่ำ ทำไมไม่โดนด่าแบบเราบ้าง เรารู้สึกน้อยใจมาก ก็เลยเกลียดน้องตัวเองที่ไม่เคยทำดี แต่ได้ดี ชีวิตเราไม่เคยมีไรดีเลย ไปโรงเรียนก็โดนเพื่อนด่า ว่าแรด บ้างก็บอกว่า กูเกลียด ขนาดครูที่โรงเรียนครูคนนี้เขาเป็นคนที่ชอบนินทานักเรียนตัวเอง แต่เราก็ไม่สนใจ เราออกไปเดินเล่นกับเพื่อนและเอาเอกสารไปแจกครูคนอื่น พอเดินกลับมาที่ห้อง จู่ๆเราก็ได้ยินเพื่อนซุบซิบกับครู เราไม่รู้ว่าเรื่องอะไร แล้วอยู่ดีๆเพื่อนคนนึง หันมามองเรา แล้วมันก็พูดว่า "อีเอ๋อ" เราก็ทำหน้างง ว่าเขาด่าเราเพื่ออ? เราก็ไม่สนใจอะไร เพราะเราไม่ชอบยุ่งกับใคร เราเรียนดีมาตลอด จนเพื่อนที่ ร.ร.อิจฉาหลายคน แถมเรายังไม่ค่อยเฟรนลี่ด้วย เราออกจะหยิ่งในบางครั้ง ถึงเราจะหยิ่งๆนิ่งๆแบบนั้นแต่ในใจลึกๆจองเรา มันโครตตอ่อนแอ รู้สึกโครตเจ็บเวลามีคนด่า แต่ภายนอกเหมือนไม่รู้สึกอะไร แต่เราเป็นคนเฮฮาสนุกสนาน ชอบเล่นกับเพื่อนผช.มากๆ จนเพื่อนหาว่าแรด แต่เราก็ไม่คิดอะไรเพราะเราไม่ได้เป็นอย่างที่เขาพูด และอีกอย่างการที่เขาด่าเรามันช่วยให้เขามีความสุขก็ให้เขาด่าไปเพราะเราก็ไม่ได้ทุกข์อะไรเพราะเราไม่เป็นแบบที่เขาด่า เหมือนเรา มาระบายเลยเนอะ พอปิดเทอมใหญ่ ทำให้เราคิดอะไรได้หลายอย่าง ทำให้เราอยากกลับไปตั้งใจเรียน ทำให้เราเลิกทำนิสัยเหมือนเด็ก โตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ทำให้เราเริ่มศึกษาวิธีการเป็นคนเย็นชา วิธีรับมือกับการถูกล้อ ว่าเอ๋อ แรด หรืออะไรต่างๆ ใครมีทริคการรับมือบอกเราได้นะ เรารู้สึกว่าตัวเองแข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อน เมื่อก่อนเราโดนเพื่อนแกล้ง แต่ไม่โต้กลับ แต่ถ้าเราโต้กลับเราอยากได้คำพูดที่แรงๆ ในการโต้กลับเขา มากกว่าการตบตี เหมือนการมีจุดยืน นี่แหล่ะค่ะเรื่องในชีวิตของเรา ยังมีอีกหลายเรื่อง ถ้าอยากระบายอีกเดี๋ยวมาเล่าให้ฟังเองแหล่ะค่ะ ใครอยากให้เราปรับปรุงตรงไหนบอกเราหน่อยนะคะ เราขี้น้อยใจแบบนั้นมันไม่ถูก หรืออะไรบอกกันได้นะคะ 💖ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ