เราเป็นพี่สาวคนโต มีน้องสาวหนึ่งคนอายุห่างกัน9ปี ตอนนี้เราอายุ17
ตอนน้องเกิดเเม่ก็บอกว่าเราโตเเล้วต้องช่วยเเม่เลี้ยงน้อง เเต่พอน้องโตขึ้นเรากับน้องไม่ถูกกันเลยทุกครั้งที่ทะเลาะกันเสร็จเราก็จะกลับมาคิดคนเดียวตลอดว่าพอน้องเกิดมามันทำให้เราลำบาก พอเลิกเรียนบางครั้งเราก็อยากนั่งคุยกับเพื่อนๆ เเต่เราก็ต้องไปรับน้องอีกรร.ทุกวัน บางครั้งเราก็อยากได้ของต่างๆเเต่ก็คิดว่ามันเปลืองตังพ่อเเม่ เเต่พอน้องขอหรือบอกอยากได้อะไรพ่อก็จะซื้อให้ตลอด
เราอยากเปลี่ยนความคิดใหม่ จัดการกับความรู้สึกนี้ตอนนี้เราไม่ต้องการให้เปลี่ยนแปลงอะไร เเต่เเค่อยากได้คำเเนะนำว่าเราควรทำอย่างไรให้ความรู้สึกที่ไม่ดีพวกนี้หายไป
เราเป็นพี่คนโต เเล้วไม่รู้ว่าจะจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไง
ตอนน้องเกิดเเม่ก็บอกว่าเราโตเเล้วต้องช่วยเเม่เลี้ยงน้อง เเต่พอน้องโตขึ้นเรากับน้องไม่ถูกกันเลยทุกครั้งที่ทะเลาะกันเสร็จเราก็จะกลับมาคิดคนเดียวตลอดว่าพอน้องเกิดมามันทำให้เราลำบาก พอเลิกเรียนบางครั้งเราก็อยากนั่งคุยกับเพื่อนๆ เเต่เราก็ต้องไปรับน้องอีกรร.ทุกวัน บางครั้งเราก็อยากได้ของต่างๆเเต่ก็คิดว่ามันเปลืองตังพ่อเเม่ เเต่พอน้องขอหรือบอกอยากได้อะไรพ่อก็จะซื้อให้ตลอด
เราอยากเปลี่ยนความคิดใหม่ จัดการกับความรู้สึกนี้ตอนนี้เราไม่ต้องการให้เปลี่ยนแปลงอะไร เเต่เเค่อยากได้คำเเนะนำว่าเราควรทำอย่างไรให้ความรู้สึกที่ไม่ดีพวกนี้หายไป