ชีวิตก่อนบวช และ ชีวิตหลังบวช

ต้องเล่าก่อน ผมบวชตั้งแต่อายุ 20 กว่าๆ แรกๆจะขอแค่ปี เดียว จับพลัดจับพลูเลยได้ บวชเรียน มา 5 ปี เป็น 5 พรรษา อีกใจก็อยากสึก อีกใจก็อยากบวช สาเหตุที่อยากสึก อยากไปหางานทำ อยู่แบบนี้มันจำกัดอิสระบางอย่าง ทำอะไรไม่ได้เต็มที่ สาเหตุที่อยากอยู่ต่อ มันก็สบายดีอยู่ แต่มันคิดว่า ความสบายแบบนี้มีแต่คนที่อายุมากๆเค้าชอบกันนี้ซิ กลัวเหมือนกันนะ สึกออกไป กลัวหางานทำไม่ได้ กลัวจะกลายเป็นคนไร้ค่า ทั้งๆที่จบปรตรี พิมพ์ไปก็ตลกตัวเองจัง  แล้วเมื่อกี้ คนที่เคยบวชด้วยกันมา ถ้าเค้าไม่สึกไปก่อน ก็จะบวชได้ 7 ปีเท่ากันละ คือ 7 พรรษา แต่เค้าสึกไปก่อน เราก็คิดว่า เดี๋ยวเราจะตามไป แต่!! เค้ากลับมาบวชต่อนี้ซิ ทำให้เรายิ่งคิดเลย โลกข้างนอกมันน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ เราอยากสึกไปละ สึกไปเลย ไม่อยากหวนกลับมาใหม่ มัยรู้สึกปลกๆอ่ะ แล้วเพื่อนจากที่อื่นก็มาเล่าให้ฟังอีกว่า เพื่อนเค้าที่เป็นพระสึกไปละ ก็กลับมาบวชใหม่อีก โห เรานี้วิตกคูณสอง ขอความแนะนำด้วยครับ