ก่อนอื่นต้องขออนุญาตคุณแม่สิตางค์บัวทอง ที่เปิดประเด็นจุดประกายให้มาตั้งกระทู้นี้เนื่องจาก คำพูดคุณสิตางค์ บัวทอง จะมีความเป็นเอกลักษณ์และฟังแล้วเป็นวลีซึ่งลื่นหู น่าจดจำและราวกับว่ามันเข้าไปถึงในใจ ก่อนอื่นต้องบอกว่าเป็นเหมือนการเขียน พรรณาความในใจ ที่สร้างคำออกมาเหมือนหลุดจากก้นบึ้งของหัวใจและเรียบเรียงมาพูดช้าๆถ้อยคำอาจจะดูวกวนไปบ้างแต่ก็จับใจพูดฟัง หลายคนที่มีประสบการณ์เขียนเรื่องราวอยากให้ช่วยแชร์หน่อยครับว่าการเรียบเรียงบทความ ถ้อยคำ หรือวลี มีเทคนิคอะไรที่สามารถดึงดูดให้น่าสนใจ ขอบคุณครับ
เล่าเรื่องอย่างไรให้เหมือนส้มหยุด