คือวันนั้นก็อยู่บ้านปกติค่ะ เวลาประมาณ4โมงเย็นของทุกวันเราก็ต้องทำงานบ้านให้พ่อแม่ทุกวัน วันนั้นก็ทำปกติค่ะเหมือนทุกวัน พอทำงานบ้านเสร็จเราก็มานั่งเล่นโทรศัพท์เหมือนปกติทุกวันค่ะ สักเวลาประมาณ6โมงเย็น แม่บ่นว่า "อยากกินน้ำแป๊ปซี่เย็นๆ ไปซื้อกันมั้ย" เราบอกว่าไม่ไปค่ะ เพราะว่าเราไม่อยากออกไปไหนทั้งเราเหนื่อยจากการทำงานบ้านเลยไม่ไป แม่เลยโมโหเลยพูดมาว่า ทีหลังก็ไม่ต้องไปไหนด้วยกันอีก ไม่ต้องมาชวนฉันไปไหน เราเสียใจมากค่ะที่แม่พูดแบบนี้ หลังจากนั้นแม่ก็ออกไปกลับบ้านมาค่ำๆ เราพยายามจะพูดกับแม่ แต่แม่ไม่ยอมพูดกับเราเลย ตอนถึงเวลานอนเรากับแม่นอนห้องเดียวกันแม่ก็ปิดไฟนอนก่อนเลยทำเหมือนเราไม่อยู่ในห้องนั้น เราก็ได้นอนเงียบๆไม่พูดอะไรค่ะ ตื่นเช้ามาเราก็ตั้งใจว่าจะพูดกับแม่อีกครั้ง แม่พูดกับเราค่ะแต่พูดแบบไม่ดีสักเท่าไหร่ เราถามแม่ว่า "แม่ผ้าในเครื่องซักผ้าทำอะไรบ้างแล้ว"

ที่เราถามแบบนี้เพราะไม่มีอะไรถามแม่เเล้วค่ะ😔) แม่ตอบกลับมาว่า "ก็ล้างผ้าสิอย่าสมองน้อย" เราเสียมากค่ะแต่ก็ได้แต่ก้มหน้าไม่พูดอะไร จากนั้นเราก็ไม่กล้าถามแม่ไม่กล้าพูดกับแม่อีกเลยค่ะ เงียบประมาณ3วันแล้วค่ะ อึดอัดใจมาก เหมือนชีวิตนี้อยู่คนเดียวเลย ไม่รู้เลยว่าชีวิตจะไปต่อแบบไหน เราควรทำไงดีค่ะ😔
ทำยังไงดีค่ะ ทะเลาะกับแม่เรื่องเล็กๆน้อยๆมากค่ะ แม่ไม่ยอมคุยด้วยเลย