อยู่ร่วมบ้านกับญาติ ที่เคยลวนลามเราทั้งๆที่เราเป็นผู้ป่วยจิตเวช หนักใจมากค่ะ ทำยังไงดีคะ

ขอระบายค่ะ ครอบครัวยายมี ลุง น้า และหลานที่โตแล้ว ทั้งหมดเป็นผู้ชาย แต่ไม่ทำงานเลย นอนอยู่ในบ้านทั้งวัน ค่าใช้จ่ายต่างๆยายเป็นผู้จ่ายทั้งหมด โดยมีแม่คอยส่งให้แต่ละเดือน ตาจะเป็นคนไปหาฟืน นึ่งข้าว หาปล

ขอโทษนะคะสำหรับใครที่มีความคิดแบบเฮ้ยจิตไม่ปกติแล้วมั้งถึงขั้นจะฆ่าจะแกงกันเลยหรอ...ค่ะเรากลัวตัวเองว่าจะเผลอฆ่าปู่อยู่เหมือนกันอ่านเรื่องที่เล่าต่อจากนี้        เรื

ตอนนี้เราอายุ17ปีแล้ว พ่อแท้ๆของเราเสียตอนเราอยู่ประถมตอนป.5-6ปี ใช่ค่ะ แม่เราก็มีแฟนใหม่ ตอนที่พ่อแท้ๆเรายังอยู่พ่อแท้ๆเราถึงจะชอบกินเหล้าแล้วเมาชอบตบตีแม่แต่เขาคอยดูแลแม่เราตลอดเวลาที่แม่เราป่วยคอยท

เรื่องมีอยู่ว่า ยายของเราค่ะเขาไปเจอชู้ที่บนรถไฟตอนที่จะกลับตจว.กับตา จนเขาเริ่มย้ายไปอยู่ด้วยกัน หลายปีแล้วมาเยี่ยมบ้าง ตอนนั้นครอบครัวก็เงียบสงบดีค่ะ มี เรา พี่ น้อง5ขวบ แม่ ตา ลุง(มาเช่าอีกห้อง)​ อ

คือยายของเราเป็นคนที่เอาแต่ใจตัวเองมากชอบออกคำสั่งกับลูกกับหลานเวลาเรามีแฟนเราก็จะให้แฟนมาบ้านเพราะเราไม่ชอบไปหาผู้ชายที่บ้านแล้วยายก็ชอบมาแอบมองเรากับแฟนเราแค่จับมือแค่เล่นด้วยกันตามประสาคนเป็นแฟนกัน

คือแม่กับลูกชายลุงทะเลาะมีปากเสียงกันมีปัญหากัน หลายวันแล้ว และลูกพี่ลูกน้องเรา ซึ่งเป็นลูกชายลุง ด่าแม่เรา พูดเรื่องบุญคุณ เรื่องเล็กน้อยก็เอามาพูด.. แล้วพูดตัดน้าตัดหลานกับแม่ด้วย...ตอนนี้คือไม่ยุ่ง

ขอเล่ายาวหน่อยนะคะ พอคราวๆ ยายอายุตอนนี้ 78 ค่ะ  ตอนแรก ยายจะอยู่กับตา 2 คน ที่ ตจว ค่ะ แล้วทีนี้ตาเสีย ทำให้ยายต้องอยู่คนเดียว ยายเป็นคนกินแต่เหล้าวันๆไม่ทำอะไรค่ะ เดินยืมเงินคนไปกินเหล้า วนไปแบ

ต้องเกริ่นก่อนว่า คุณตาท่านอาศัยอยู่บ้านคนเดียวค่ะ เรากับแม่ พ่อและน้องสาวอยู่จังหวัดใกล้เคียงกับท่าน แต่ลูกชายคุณตาคุณยาย(ลุง) อยู่บ้านใกล้ๆกับคุณตาคุณยายเลยค่ะ แล้วก็มีญาติๆอยู่แถวๆบ้าน ก่อนหน้าน

หนูค่อนข้างเครียดกับปัญหาที่เจออยู่มากเลยค่ะ หนูเป็นเด็กอายุ16 ทำงานพาร์ทไทม์ไปด้วยและคุณยายที่บ้านก็ป่วยค่ะเวลาหนูเลิกงานกลับมาค่อนข้างดึก ตอนนอนท่านก็เรียกเที่ยงคืนตี1-2 มาเปิดเพลงในยูทูปให้ท่านฟังท

ต้องบอกก่อนนะครับว่าผมไม่เคยคิดว่าจะได้เขียนระบายเรื่องแบบนี้ให้ไครอื่นรับรู้สักเท่าไหร่ เพราะมันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างจะส่วนตัวมากอยู่เช่นกัน เพราะมันเป็นเรื่อง ภายในบ้านหรือครอบครัวผม แต่ก็ อดไม่ได้ท