ขอใช้พื้นที่นี้เป็นพื้นที่ระบายละกันครับ *
ออกตัวก่อนว่า ผมค่อนข้างที่จะมีปมเรื่องที่ โดนอยู่แต่ในบ้าน แม่ไม่ให้ออกไปไหน ทั้งๆที่ตอนนี้อายุ 20 แล้ว สาเหตุ(ไม่แน่ใจ)ก็อาจจะเป็นเพราะตอนผมอายุ 9-10 ขวบ แม่หย่ากับพ่อไป แล้วเป็นการหย่าที่รุนแรงมาก ผมเป็นลูกสุดท้องที่กำลังเรียนปี 1 ด้วย
และใช่ครับ พอรู้ว่ามันเป็นปม บวกกับเราที่โตขึ้น ก็อยากหาใครมาเข้าใจเรื่องนี้บ้าง
ผมมีแฟนคนนึง ตอนนี้คบกันมา 1 ปีไกล้จะ 2 ปีละ ผมไว้ใจเค้ามาก ไว้ใจมากถึงขนาดที่เล่าปมนี้ให้เค้าฟัง เค้าก็ไม่เข้าใจนัก แต่ผมก็ระบายกับเค้าตลอด เค้ารับฟังผมตลอด พอมาเมื่อวาน เราทะเลาะกัน (ผญส่วนมากหรือเปล่า หรือ ส่วนน้อย ขออภัยนะครับส่วนนี้) แฟนผมไล่ผม เอาตรงๆผมก็ยังอดทนได้ ถึงแม้จะบอกไปแล้วว่า ทะเลาะกันทีไรอย่าไล่ตัดปัญหา ทะเลาะกันหนัก เค้าทิ้งผมไปเลยครับแบบงงๆ
แล้วที่สำคัญ**
เค้าเอาปมของผมที่ผมเล่ากับเค้าแค่คนเดียว มาพูดเชิงว่าแบบ ก็อยู่แต่บ้าน เลยคิดจะทำอะไรก็ได้ไม่ต้องสนใจใคร ไม่มีใครรู้จัก ไม่มีใครมาทำร้าย เคยคิดจะมีสังคมกับคนอื่นบ้างป่ะ ประสบการณ์ชีวิตก็ไม่ค่อยจะมี คิดจะไปทำไรได้ ความคิดก็แคบไปตามบ้านที่อยู่
ผมตอนนั้นรู้สึกได้เลยว่า เหมือนผมไว้ใจผิดคน ถึงแม้จะเลิกกันไป โดนไล่ยังไง ผมจะอดทนแค่ไหน การที่ผมโดนคนคนเดียวที่เล่าให้ฟัง เอาเรื่องที่ฟังมาพูดแบบนี้มาพูดเหมือนเชิงดูถูกดูแคลน ทั้งๆที่สังคมของผมมันไม่ค่อยได้ออกจากบ้านจริงๆ ผมเลือกมากไม่ได้ ได้ออกก็นานๆทีจริงๆ 2-3 เดือนครั้ง ยอมรับว่าประสบการณ์ชีวิตก็น้อย แต่ก็มากพอที่จะดูตัวเองได้ รู้สึกแย่มากๆเลยครับ
จะติจะว่าผมก็ได้เลยนะครับ แค่อยากจะมาระบาย
รสชาติการไว้ใจผิดคน เป็นยังไงครับ ?
ออกตัวก่อนว่า ผมค่อนข้างที่จะมีปมเรื่องที่ โดนอยู่แต่ในบ้าน แม่ไม่ให้ออกไปไหน ทั้งๆที่ตอนนี้อายุ 20 แล้ว สาเหตุ(ไม่แน่ใจ)ก็อาจจะเป็นเพราะตอนผมอายุ 9-10 ขวบ แม่หย่ากับพ่อไป แล้วเป็นการหย่าที่รุนแรงมาก ผมเป็นลูกสุดท้องที่กำลังเรียนปี 1 ด้วย
และใช่ครับ พอรู้ว่ามันเป็นปม บวกกับเราที่โตขึ้น ก็อยากหาใครมาเข้าใจเรื่องนี้บ้าง
ผมมีแฟนคนนึง ตอนนี้คบกันมา 1 ปีไกล้จะ 2 ปีละ ผมไว้ใจเค้ามาก ไว้ใจมากถึงขนาดที่เล่าปมนี้ให้เค้าฟัง เค้าก็ไม่เข้าใจนัก แต่ผมก็ระบายกับเค้าตลอด เค้ารับฟังผมตลอด พอมาเมื่อวาน เราทะเลาะกัน (ผญส่วนมากหรือเปล่า หรือ ส่วนน้อย ขออภัยนะครับส่วนนี้) แฟนผมไล่ผม เอาตรงๆผมก็ยังอดทนได้ ถึงแม้จะบอกไปแล้วว่า ทะเลาะกันทีไรอย่าไล่ตัดปัญหา ทะเลาะกันหนัก เค้าทิ้งผมไปเลยครับแบบงงๆ
แล้วที่สำคัญ**
เค้าเอาปมของผมที่ผมเล่ากับเค้าแค่คนเดียว มาพูดเชิงว่าแบบ ก็อยู่แต่บ้าน เลยคิดจะทำอะไรก็ได้ไม่ต้องสนใจใคร ไม่มีใครรู้จัก ไม่มีใครมาทำร้าย เคยคิดจะมีสังคมกับคนอื่นบ้างป่ะ ประสบการณ์ชีวิตก็ไม่ค่อยจะมี คิดจะไปทำไรได้ ความคิดก็แคบไปตามบ้านที่อยู่
ผมตอนนั้นรู้สึกได้เลยว่า เหมือนผมไว้ใจผิดคน ถึงแม้จะเลิกกันไป โดนไล่ยังไง ผมจะอดทนแค่ไหน การที่ผมโดนคนคนเดียวที่เล่าให้ฟัง เอาเรื่องที่ฟังมาพูดแบบนี้มาพูดเหมือนเชิงดูถูกดูแคลน ทั้งๆที่สังคมของผมมันไม่ค่อยได้ออกจากบ้านจริงๆ ผมเลือกมากไม่ได้ ได้ออกก็นานๆทีจริงๆ 2-3 เดือนครั้ง ยอมรับว่าประสบการณ์ชีวิตก็น้อย แต่ก็มากพอที่จะดูตัวเองได้ รู้สึกแย่มากๆเลยครับ
จะติจะว่าผมก็ได้เลยนะครับ แค่อยากจะมาระบาย