เราอยากให้เขาไปเจอคนที่เหมาะสมกันมากกว่าเราเพราะเราคิดว่าเราดีไม่พอ เเปลกมั๊ยคะ?

เรากับเเฟนคบกันมาจะ1ปี คบกันช่วงที่เป็นทหารเขาพึ่งเรียนปวส.จบเเล้วได้เป็นทหารเลยยังไม่มีอะไรเป็นของตัวเอง เงินเก็บ รถอะไรยังไม่มี เเล้วยังมาได้เป็นทหารคิดดูนะคะชีวิตจะลำบากขนาดไหนเงินเดือนทหารเกณฑ์ก็ได้ไม่มาก เราอยู่ข้างๆเขามาตลอดช่วยเหลือเขามาตลอดในช่วงที่เขาฝึก เขาบอกไม่สบายเราก็จะคอยหาซื้อยาต่างๆส่งไปให้ เราจะชอบซื้อขนมอาหารเเห้งต่างๆส่งไปไว้ให้เขาเพราะในช่วงดึกๆเขาจะชอบบ่นว่าหิว เราอยากดูเเลเขาให้ดีกลัวเขาเหนื่อยเป็นทหารอ่ะเนาะ จนทุกวันนี้เขาปลดเเล้วเราอดทนรอเขาได้เเล้ว(เขาเป็นเเค่ปีเดียวเพราะใช้วุฒิปวส.ยื่น) หลังจากปลดเขากลับมาอยู่บ้านสักพักเเล้วไปหางานทำที่ต่างจังหวัดเราก็ต้องไกลกันอีก ตอนนี้เขาได้งานเเล้วหน้าที่การงานดีเงินเดือนสูงเขาค่อนข้างมีหน้ามีตาในสังคมเพื่อนๆชอบเรียกเขาว่าเสี่ย😂 
ประเด็นมันอยู่ตรงนี้ค่ะ พอเขาเริ่มมีหน้าที่การงานที่ดีเราก็เริ่มรู้สึกว่าเราไม่คู่ควรกับเขาอีกต่อไปเพราะเราเป็นคนที่ไม่สวย ไม่เก่ง เราอยากให้เขาไปเจอคนที่เหมาะสมกันมากกว่านี้อยากให้คนอื่นได้ชมเขาว่ามีพร้อมทุกอย่างทั้งหน้าที่การงานเเละเเฟนที่สวย เก่งอีก อารมณ์เราตอนนี้ก็ประมาณว่า "มาส่งอีกคนถึงฝั่งฝันเเต่เราไม่ได้ไปต่อเพราะอยากให้เขาไปเจอคนที่คู่ควรเรายินดีเสมอหากเห็นดอกไม้ของเราเติบโตเเละสวยงามได้เเม้จะต้องอยู่ในกระถางของคนอื่น" เราเคยถามเขาประมาณว่าถ้าวันหนึ่งเขามีพร้อมทั้งบ้านทั้งรถเเล้วถ้าเราจะถอยออกจากชีวิตคุณเเล้วให้คุณไปเจอคนที่สวย รวย เก่งเเบบคุณคุณจะเอามั๊ย เขาบอกว่าถ้าอยากทิ้งเขาก็พูดตรงๆเลยอย่ามาบอกว่าอยากให้เขาไปเจอคนที่ดีกว่า เเต่เราไม่ได้คิดเเบบนั้นเลยนะคะความรู้สึกของเราคืออยากเห็นเขาสมบุรณ์เเบบในทุกเรื่องจริงๆหวังดีกับเขาจริงๆเเบบนี้มันเเปลกมั๊ยค่ะToT