แอบชอบพี่เขาแล้วที่บอกว่าเขาเหมือนจะมีใจ แต่จริงๆแล้วเรื่องของเราสองคนมันไม่น่าจะเป็นไปได้ เราแอบชอบเขามากแบบคลั้งไคล้เลย แต่พี่เขาลืมแฟนเก่าไม่ได้มั้งครั้งแรกที่เจอที่พี่เขาพูดบอกเรา เราก็ถอดใจ โอเค อยู่ในสถานะพี่น้องก็ได้ แล้วตัวเราก็เลยมีแฟน เพื่อจะได้ลืมและตัดใจจากพี่เขา แต่จริงๆแล้วมันไม่ใช่อ่ะ ไม่เคยลืมพี่เขาเลย เราชอบพี่เขาที่พี่เขาเป็นคนแบบนิ่งๆแล้วเวลาพูดคุยมันดูมีเสน่ห์ ถ้าถามเรื่องรูปลักษณ์ก็ไม่ใช่สเปค ทุกวันนี้เราก็มีปัญหากับแฟน เราก็ยังคุยกับรุ่นพี่อยู่น่ะ แต่ไม่ได้คุยกันตลอดเวลา นานๆถึงทักทายกันแล้วก็ถามอะไรไปเรื่อย เราอะชอบพี่เขามากแต่ถ้าจะให้เราไปเป็นคนรักหรือครอบครองเขา ตัวเราก็รู้อยู่ว่าเราไม่คู่ควรกับพี่เขา แล้วล่าสุดที่ไปเจอกันพี่เขาว่าเราเปลี่ยนไปจากเดิมที่เคยพบเจอกัน พี่เขาบอกว่าเราพูดมากพูดเก่งคือเปลี่ยนไปเยอะมากจนพี่เขาตั้งตัวไม่ทัน
คือเรางงมากอะคือเราไม่เจอกันนานเราก็อยากพูดคุยถามเขาเราผิดมากเหรอ กลับกลายที่พี่เขาโอเคกับเราตอนนี้เขามองเราในแง่ลบเลย เพราะที่เราไม่เหมือนเดิมพูดเก่ง ครั้งสุดที่เจอกัน เขาก็จะมาส่งขึ้นรถแหละ เดินมาด้วยกันแล้วพี่เขาลืมของพี่เขาเลยเดินกลับไปที่ห้อง ส่วนเราก็บอกไปว่างั้นเดินลงไปก่อนน่ะ คือในหัวเราตอนนั้นคือ อยากไปให้ไกลจากพี่เขาเดินจ้ำรีบไปขึ้นรถ สุดท้ายก็ไม่ได้ร่ำลาอะไรกัน ไอ้ที่เราทำที่เดินหนีออกมามันผิด แต่จะให้เรายืนอยู่ตรงนั้นแบบน้ำตาคลอเบ้าเราก็ไม่ไหววะ พอเราขึ้นรถมาแล้วพี่เขาส่งแชทมาหา ตอนแรกก็ดีๆหรอก พอคุยไปคุยมาเหมือนพี่เขาพิมพ์มายาวเลยเกี่ยวกับตัวเรา ที่ว่ายาวๆเนี้ยคือไม่ได้ชื่นชมน่ะ เราอ่านจนเรารู้สึกว่า กูแย่ขนาดนั้นเลยหรอว่ะ แล้ววันนั้นทั้งวันจนเราถึงบ้านเรานั่งอ่านแชทที่พี่เขาส่งมาวนอยู่ซ้ำๆอ่ะ เราอยากจะโทรหาอยากจะคุยกับพี่เขากับสิ่งที่พี่เขาคิดอะมันไม่ใช่ แต่พี่เขาก็คงไม่ได้สนใจ ทั้งโทรทั้งแชทพี่เขาก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา
เราแค่อยากให้พี่เขาเข้าใจเรา แล้วต่อไปจะเลิกติดต่อแล้วก็บล็อก เป็นคนที่ไม่รู้จักกันก็ได้ ขอแค่ให้พี่เขารู้ไอ้ความรู้สึกเราที่ทำแบบนั้นกับพี่เขาทำไปเพื่ออะไรเท่านั้นเอง.
แอบชอบรุ่นพี่คนหนึ่งแล้วพี่เขาก็รู้ตัวด้วย แต่ทุกอย่างไม่เป็นแบบที่คิดเลย〒_〒
คือเรางงมากอะคือเราไม่เจอกันนานเราก็อยากพูดคุยถามเขาเราผิดมากเหรอ กลับกลายที่พี่เขาโอเคกับเราตอนนี้เขามองเราในแง่ลบเลย เพราะที่เราไม่เหมือนเดิมพูดเก่ง ครั้งสุดที่เจอกัน เขาก็จะมาส่งขึ้นรถแหละ เดินมาด้วยกันแล้วพี่เขาลืมของพี่เขาเลยเดินกลับไปที่ห้อง ส่วนเราก็บอกไปว่างั้นเดินลงไปก่อนน่ะ คือในหัวเราตอนนั้นคือ อยากไปให้ไกลจากพี่เขาเดินจ้ำรีบไปขึ้นรถ สุดท้ายก็ไม่ได้ร่ำลาอะไรกัน ไอ้ที่เราทำที่เดินหนีออกมามันผิด แต่จะให้เรายืนอยู่ตรงนั้นแบบน้ำตาคลอเบ้าเราก็ไม่ไหววะ พอเราขึ้นรถมาแล้วพี่เขาส่งแชทมาหา ตอนแรกก็ดีๆหรอก พอคุยไปคุยมาเหมือนพี่เขาพิมพ์มายาวเลยเกี่ยวกับตัวเรา ที่ว่ายาวๆเนี้ยคือไม่ได้ชื่นชมน่ะ เราอ่านจนเรารู้สึกว่า กูแย่ขนาดนั้นเลยหรอว่ะ แล้ววันนั้นทั้งวันจนเราถึงบ้านเรานั่งอ่านแชทที่พี่เขาส่งมาวนอยู่ซ้ำๆอ่ะ เราอยากจะโทรหาอยากจะคุยกับพี่เขากับสิ่งที่พี่เขาคิดอะมันไม่ใช่ แต่พี่เขาก็คงไม่ได้สนใจ ทั้งโทรทั้งแชทพี่เขาก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา
เราแค่อยากให้พี่เขาเข้าใจเรา แล้วต่อไปจะเลิกติดต่อแล้วก็บล็อก เป็นคนที่ไม่รู้จักกันก็ได้ ขอแค่ให้พี่เขารู้ไอ้ความรู้สึกเราที่ทำแบบนั้นกับพี่เขาทำไปเพื่ออะไรเท่านั้นเอง.