เพื่อนชอบเพื่อน

สวัสดีค่ะ เจ้าของกระทู้อยู่ ม.ปลายนะคะ อย่าว่าแก่แดดน้า puppy love ของหนู5555

ตามหัวข้อกระทู้เลย แต่ความสัมพันธ์นี้ไม่ใช่แค่การแอบชอบข้างเดียวทั่วๆไปเหมือนกระทู้อื่นๆ
เรื่องของเรา คือเราต่างคนต่างชอบกัน ในกลุ่มมีประมาณ 10คน มีแค่เรา 2คนที่รู้ๆกันอ่ะ
คือมันเคยบอกชอบเรามาก่อนตอนคืนเคาท์ดาวน์ แล้วเราก็คิดเหมือนกัน แต่ตกลงกันแล้วว่าเป็นเพื่อนดีที่สุด

  จากนั้นต่างคนก็มีคนคุยไป แต่ก็ไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนสักที แต่เราก็ไม่ได้หวงแหนอะไรเพื่อนคนนี้นะคะ
อารมณ์แบบ..คือเธอจะไปมีแฟนก็มีได้เลย และฉันจะคอยซัพพอร์ทเธอต่อไป...

  เราว่าเราห่วงเพื่อนคนนี้มากนะ วันนึงเพื่อนคนนี้รถชนเข้าโรงบาล ต้องผ่าตัด
แล้วเราคือห่วงมันอ่ะ กลัวเค้าจะเจ็บ ห่วงว่าเค้าจะกลัว กลัวว่าอยู่คนเดียวเค้าจะเหงา
ทุกๆคนอาจคิดว่ามันก็คงจะเป็นความห่วงใยแบบเพื่อนสนิทนะ
แต่เราคิดกันมันมากกว่าคำว่าเพื่อน แต่ไปไม่ถึงคำว่าแฟนอ่ะทุกโค๊นนน!!!
 เหมือนเรารับรู้ถึงความห่วงใยกันเพียงแค่มองตาจริงๆ น้ำเน่าปะ555 แต่จริงอ่ะ
เรา ไม่เคยคุยแชทกันเกินเลย.เลยนะ มีเรื่องต้องคุยเท่านั้นถึงทักมาคุยกัน
ไม่เคยคุยกันพร่ำเพื่อ เรื่อยเปื่อยแบบคนคุยเลย มีแค่ครั้งที่บอกชอบกันครั้งนั้นแค่ครั้งเดียวจริงๆ
แต่เรากลับยังมีความรู้สึกดีๆให้กันตลอดมาเลยอ่าา...
คือมันไม่ต้องพิมพ์ ไม่ต้องพูด แต่รับรู้กัน คุยทางจิตหรอ? พักก่อน!!!

ที่มาเล่าคืออยากหาเพื่อนคุยค่ะ555 เพราะเพื่อนไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลย เลยไม่รู้จะคุยกับใคร-..-
เพื่อนๆที่มีสตอรี่แบบนี้ แชร์ประสบการณ์กันหน่อยนะคะ อยากคุยด้วยจริงๆค่ะ

ไม่เอา แบบ "ไปตั้งใจเรียนก่อนนะน้อง" แบบนี้ไม่อ่านนะคะ555