ทำยังไงกับความคิดแบบนี้ดี ไม่อยากเป็นแบบนี้เลย

บันทึกนึกไว้

วันนี้วันที่ 20 มิถุนายน
เป็นวันที่ยอมรับตัวเองจริงๆว่าคงเป็น depression

เรารู้สึกว่าเราไม่ได้เรื่องอะไรสักอย่างในชีวิต
เราห่วยแตกกับทุกเรื่อง
ทั้งเรื่องตัวเอง และเรื่องของคนอื่น

เราคิดเชิงๆแบบนี้มาสักพักแล้วแหละ ตั้งแต่เริ่มเข้าจนจบมหาลัย

มันไม่ใช่ว่าเราเรียนห่วย หรือไม่ทำกิจกรรม หรือเก็บตัวนะ
เราเรียนปานกลาง ทำกิจกรรมมหาลัย ออกมาเจอเพื่อนบ้าง

แต่ในทุกๆเรื่องที่เราทำ เรารู้สึกว่ามันห่วยอะ มีคนว่าบ้าง แต่ส่วนใหญ่มันคือสิ่งที่เราว่าตัวเอง

มันไม่ perfect สิ่งที่เราหวังไม่เป็นจริง แต่ถ้าถามว่าเราทำเต็มที่ไหม ก็ตอบว่ายัง ถึงบางทีในสายตาคนอื่นเราทำเต็มที

แต่ตัวเราเองก็จะรู้สึกเสมอแหละ ว่ามันยังได้อีก มันดีได้มากกว่านี้ สิ่งที่เราทำมันไม่พอ

และในความจริง สิ่งที่เรารู้ว่าถ้าเราทำมันจะดี แต่ตัวเราเองกลับไม่ทำ ไม่ยอมก้าวออกมาทำสักที

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน เรื่องสุขภาพ เรื่องสภาพความเป็นอยู่ เรื่องการเงิน คือมันรู้สึกแย่ไปหมดกับความเป็นตัวเองที่ไม่ได้เรื่อง

วันนี้เรากรี๊ดกับตัวเอง เราร้องไห้ เราเหนื่อยมากๆ เราอยากหลุดจากการเป็นแบบนี้

อันที่จริง เราก็ไม่รู้หรอกนะ ว่าเราเป็นอะไร แต่เราอยากออกจากจุดๆนี้จริงๆ

เราไม่อยากรู้สึกแบบนี้อีกแล้ว
แต่เราไม่ได้จะทำร้ายตัวเองนะ เพราะถ้าเราทำคงมีคนเสียใจ
พ่อแม่คงเสียใจ เขาอาจจะโทษตัวเองถ้าเราเลือกทำร้ายตัวเอง
เราเองก็เสียใจ ที่มายอมแพ้

แต่เราอยากออกจากจุดนี้จริงๆ ทำยังไงดี ช่วยด้วย