คือไม่แน่ใจว่าเคยเจอคนนิสัยประเภทนี้มั้ยนะคะ แต่เราอยู่ม.2 พี่อยู่ปี3 แต่นิสัยมันแย่มากอ่ะค่ะ เอาจริงถ้าเป็นเวลาปกติแบบนางมีความสุข หรือ อารมณ์ปกติก็โอเคนะคะ ให้คำปรึกษาอธิบายไรได้ดีดูเป็นคนปกติ แต่คือแบบ พอมันผีเข้าแล้วเหมือนจะเป็นบ้าให้ได้เลยค่ะ คือไม่ได้ทำลายข้าวของหรือกี้ดก้าดเสียงอะไรนะคะ แต่แบบ คือนางใช้ความคิดป่วยๆมากแบบที่ว่า พยายามจะชนะให้ได้ หาเหตุผลนู้นนี่นั้น ด้วยความที่มันอยู่ปี3 การใช้คำพูดคำจาดูสวยหรูดูแพงกว่าเราอยู่แล้วค่ะ แต่ความคิดนางป่วยมากจริงๆ ป่วยจนแบบเวลาทะเลาะกัน เราถึงกับต้องมองนิ่งอ้าปากค้างเลยอ่ะค่ะ ยกตัวอย่างเช่น สมมุตินางเมื่อกี้นางด่าๆๆๆๆ ใช้อารมณ์ๆๆจนเราโมโหไปพร้อมกับมัน แล้วพอมีคนเข้ามา นางก็ดาวน์อารมณ์ตัวเองคล้ายๆกราฟตกหวบลงมาอ่ะค่ะ แต่เรารู้ว่าที่มันทำคือการทำให้เราดูแย่ ทำให้ตัวเองดูใจเย็นดูไม่ผิดในขณะที่มันปั่นอารมณ์เราจนโมโห เราพยายามใจเย็นแบบไม่ประชดประชัน แล้วนางก็พูดกับแม่ที่เข้ามาว่า เราหาเรื่อง เราใช้อารมณ์ อยู่ๆเราก็ไปด่ามัน ทั้งที่มันใม่ใช่ เราตกใจกับคำพูดของมันแบบ...อึ้งอ่ะ เข้าใจฟีลอึ้งจนพูดไม่ออกปะ คำด่ามันเรียบเรียงในหัวประมาณล้านคำ ไม่รู้จะด่าด้วยศัพท์ไหนดี แล้วมันก็พูดขึ้นมาว่า "หึ แพ้จนพูดไม่ออกเลยดิ" แล้วก็พูดแบบยิ้มๆเหมือนตัวเองชนะ แล้วดูภูมิใจด้วยนะ แล้วก็หัวเราะแบบกลั้นๆอ่ะค่ะ แบบฝืนๆน่ะ อารมณ์หัวเราะประชดอ่ะค่ะ เราโมโหกว่าเดิมจนเราตลกขึ้นมาจริงๆ คือขำออกเสียงเลยแหละ ไม่รู้จะจัดการกับคนแบบนี้ยังไง นางดูไม่รู้ว่าตัวเองผิด พูดไรอธิบายไรก็แย้งตลอด แย้งทีก็ป่วยกว่าเดิมด้วยนะประเด็น หลายครั้งเราพยายามใช้เหตุผล ทำไรเราคิดถึงมันตลอด แคร์ครส. อย่างเวลานางขาดเครื่องใช้อะไรที่หอเราก็ให้ของเราไปตลอด แต่เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นบ่อยมาก เราควรทำยังไงดีคะ
รับไม่ได้กับนิสัยพี่ตัวเองสุดๆ ช่วยด้วยค่ะ!!!