ทำอย่างไรดีคะ เมื่อเพื่อนที่ไม่ชอบจะมาอยู่บ้านเป็นปีๆ

คือเพื่อนคนนี้ให้เเทนชื่อเป็นเอ ตอนเเรกเลยเอมาขออยู่บ้านเพื่อนสนิทเราแทนชื่อบี ซึ่งโซนบ้านก็อยู่ละเเวกเดียวกัน เเล้วนางก็เล่าเรื่องให้ฟังว่ามีปัญหากับพ่อนางเพราะเค้าเมาเหล้าและทะเลาะกับเเม่เเล้วเเม่นางก็เลยไปทำงานที่กรุงเทพเพราะรายได้ดีกว่าแต่พ่อนางก็จะไถเอาเเต่เงิน บางวันก็พูดรุนแรงใส่เอ เเล้วก็ยึดโทรศัพท์เอไว้ นางเลยหนีไปอยู่บ้านน้าที่อยู่ติดกันซักพัก แต่พ่อก็ยังตามมาด่า เลยต้องมาอยู่บ้านเพื่อนสนิทเราเเล้วด้วยความสงสารเลยให้อยู่ พออยู่ไปไม่กี่วันพ่อนางรู้จักบ้านเพื่อนสนิทเราก็เลยมาถามหา เลยต้องรีบหนีมาอยู่บ้านเราแทน เพราะว่าอยู่ใกล้ๆกัน แล้วทีนี้ทุกวันที่ไปรร.แม่เราก็ต้องขี่รถไปส่งบริเวณที่รถรับส่งของเอทุกวันซึ่งระยะทางไป-กลับประมาณ6กิโล เรากับเอไม่ได้นั่งรถคันเดียวกันเพราะว่ารถเต็มเเละรถทุกคันที่ผ่านสายบ้านเราไปส่งรร.เต็มหมด นางเลยต้องนั่งคันเดิม ซึ่งเวลาขี่รถไปส่งเอ ต้องผ่านบ้านที่พ่อเออยู่เเล้วทีนี้ที่เรากลัวเลยคือกลัวเค้าตามแม่เรามาถึงบ้าน เเม่เราอยู่บ้านคนเดียวพ่อเราไม่ค่อยอยู่บ้าน แล้วบ้านเราไกลจากเพื่อนมากเรากลัวเค้ามาทำอะไรไม่ดีกลัวมาอาละวาดที่บ้านเราเพราะเป็นคนรุนแรง เเล้วอย่างที่สอง แม่เราต้องลำบากไปรับไปส่งเช้าเย็นวันละ12กิโล ซึ่งขี่รถไม่ค่อยเเข็งชอบมีอาการมือชาเท้าชา แล้วอายุก็ไม่ได้น้อยเเล้ว อย่างที่สาม การใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านเราคือ ใช้ไฟแบบเปลืองมากชาร์จแบตเล่นทั้งวัน เรื่องความสะอาดคือ เช่นซือน้ำพริกมากินเเล้วก็ยัดไว้ในซอก ที่เรารู้เพราะว่าโต๊ะหนังสือที่เเม่เราจัดไว้ให้นางมันรกมากเลยมาจัดให้เเล้วเจอของเเบบไม่เคยเก็บ  เข้าห้องน้ำนานมากเช่นอาบน้ำเป็นครึ่งชั่วโมงถึงชั่วโมงกว่าทุกวันบางวันคือนางใช้ห้องน้ำใหม่ซึ่งเราต้องไปใช้ห้องน้ำเก่าเพราะเสียเวลาในการรอมากๆ เเล้วเช่นทิ้งยางไว้เป็นขยุกๆทั่ว เเล้วคือเราไม่ได้สนิทแต่เเค่บ้านใกล้ แม่นางเค้าให้เงินต่อเดือน2000 แต่เราว่ามันไม่ใช่มันเหมือนเป็นการตัดปัญหาไม่คิดหาที่อยู่ให้ลูกไม่คิดแก้ไขอะไรแล้วนิสัยหลายๆอย่างไม่ดีไปพูดกับเพื่อนที่รร.ว่าเรางู้งี้บ้านงั้นงี้เพื่อให้ตัวเองหน้าสงสารเเล้วไปขออยู่กับเพื่อนที่นางเล่าซึ่งคนนั้นก็สนิทกับนาง แต่เพื่อนสนิทนางไม่ให้อยู่เพราะนิสัยของนาง คิดดูว่าเพื่อนสนิทยังไม่เอาเเล้วเราเป็นใครสงสารก็ส่วนสงสารเเต่ความปลอดภัยของเเม่เรากับเราต้องมาก่อน คือนางมาพร้อมกับภาระหลายๆอย่างเช่นตอนที่ยังอยู่กับบี ต้องให้แม่บีไปส่งทุกวันซึ่งเเม่บีก็ไม่ค่อยสบายบ่อยๆบางวันลุกไม่ไหวก็ต้องทนขับรถไปส่งบางวันยุ่งงานก็ต้องขับรถไปส่ง เเล้วคือไม่ได้มาอยู่แค่วันสองวันนะจะมาอยู่เป็นปีซึ่งเราไม่ชอบเราค่อนข้างมีโลกส่วนตัวสูงคนไม่สนิทมาอยู่เเล้วอึดอัดมากต้องมาเเบ่งห้องนอนหลายๆอย่าง แล้วคือมันมีปัญหาเราต้องทะเลาะกับพ่อเรื่องนี้บ่อยมาก เค้าไม่ฟังเราเลยเค้าไม่ได้มาอยู่บ้านกับมันเค้าไม่ได้ต้องมาคอยไปรับไปส่ง เรากลัวมากๆคือสุขภาพของเเม่เเล้วก็ความปลอดภัยของบ้านเรา เเล้วก็ความอึดอัดของเรา คือเราว่าจริงๆเค้าไปหาที่อื่นได้เเต่เค้าไม่คิดที่จะหาไม่คิดที่จะแก้ไข คือเราต้องมานั่งทุกข์ทุกวันเครียดว่าจะมีคนตามมาบ้านมั้ย แม่จะรถล้มมั้ยหรือว่าจะเป็นอะไรมั้ย เราจิตตกมาก เเล้วเราเครียดเเทบตายนางใช้ชีวิตแบบเงินเยอะมาก ไม่เก็บเงินไว้เรียนมหาลัย มีเงินไปคอนเสิร์ตค่าตั๋วหลายพันแล้วหลายคอนมีเงินไปเที่ยวเยอะมากมีการบอกพันเดียวเองอะหรือ3พันเองอะเเต่ไม่มีเงินเช่าหอ เราจะทำยังไงดีคะ คิดไม่ออกเลย เครียดจริงๆ
ปล.พึ่งตั้งกระทู้เป็นครั้งแรก ผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยนะคะ