รู้สึกเหนื่อยกับชีวิตจังเลยค่ะ

ไม่ได้ทะเลาะกับพ่อแม่ เพื่อนหรือใครทั้งนั้นค่ะ แค่รู้สึกไม่ชอบอะไรบางอย่างที่มันเกิดขึ้นกับชีวิต อธิบายไม่ถูกเหมือนกัน แต่คิดว่าชีวิตทุกวันนี้ไม่ได้ทำให้อยากมีชีวิตนานๆเลยค่ะ เป็นความคิดที่ว่าอยู่ก็ได้ ตายก็ไม่เป็นไรค่ะ เอาจริงๆ รอบตัวก็มีแต่อะไรที่มันไม่ได้ทำให้เรามีความสุข อยู่กับสังคมเดิมๆ นิสัยเดิมๆของคนรอบตัว เคยคิดว่าอยากเปลี่ยนสิ่งรอบข้างเผื่อจะทำให้มีความสุขได้บ้าง อย่างการเข้าไปคุยกับบางคนว่านิสัยแบบนี้ ขอทีได้มั้ย ไม่ชอบ หรืออะไรที่เราคิดว่าไม่โอเค (ไม่ได้ขนาดว่าไม่โอเคกับอะไรก็ชี้ไปหมดนะคะ แค่คิดว่าบางอย่างที่เค้าควรจะเปลี่ยนได้ หรือคำพูดอะไรแบบนี้) แต่ก็นั่นแหละค่ะ เราเปลี่ยนอะไรใครไม่ได้ อยู่กับชีวิตแบบนี้มาหลายปีแล้ว อนาคตของเรา เราไม่ได้ฝันว่าอยากเป็นอะไรเลย ไม่เชิงว่ามีความฝัน แค่มีชีวิตอยู่ไปเรื่อยๆ มีหลายครั้งที่ความคิดแว้บขึ้นมาว่าหรือเราตายไปเลยดี อยู่ไปก็ไม่มีอะไร แต่ก็ยังไม่กล้าพอขนาดนั้น ยังมีบางอย่างที่ยังอยากทำให้ได้ อย่างไปเที่ยวฝรั่งเศส หรือทำอะไรที่อยากทำ คิดว่าพวกนี้ทำให้ยังไม่อยากตายขนาดนั้นค่ะ อีกอย่างคือ เราไม่ชอบที่เวลาเราทะเลาะกับพ่อทีไรพ่อจะชอบพูดว่าถ้าตายไปแล้วจะรู้สึก ไม่เข้าใจว่าพูดเพื่อประชดหรือเปล่าแต่พูดทุกรอบที่มีการเถียงกัน ฟังคำนี้มาหลายปีทำยังไงมันก็ไม่ชิน แน่นอนว่าถ้าวันนึงพ่อเสีย เราก็ต้องร้องไห้เสียใจ แล้วอีกอย่างที่เราจะไม่มีวันลืมคือคำพูดพ่อประโยคนี้ ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆเราคงต้องรู้สึกเหมือนจะตาย อยู่กับความรู้สึกผิดไปทั้งชีวิต ทั้งๆที่สาเหตุการทะเลาะมันก็แค่เรื่องนิดเดียวด้วยซ้ำ เคยขอให้เลิกพูดประโยคนี้เพราะทำยังไงก็โอเคกับมันไม่ไหวจริงๆ แต่ก็นั่นแหละค่ะ เราเปลี่ยนอะไรใครไม่ได้เลย555 ทุกวันนี้ก็ยังฟังคำนี้เรื่อยๆ ไม่ว่ายังไงถ้าพ่อเสียคำนี้มันก็ต้องติดตัวเราไปตลอดอยู่แล้ว จนเคยคิดว่าในเมื่อบังคับไม่ได้เราก็อยากชิงตายไปก่อนใครเลย ไม่ต้องเสียใจไม่ต้องทรมาณ ทุกวันนี้พยายามหาเหตุผลให้อยากมีชีวิตอยู่ไปอีกนานๆ ก็มีแค่ความฝันที่เราอยากทำ ที่ที่อยากไป แล้วก็ความรู้สึกผิดต่อคนที่รักเรา ความคิดเราเห็นแก่ตัวนั่นแหละค่ะ555 อยากชิงตายก่อนเพื่อจะไม่ต้องเสียใจแต่ก็อาจจะทำให้บางคนเสียใจ ตอนเด็กๆ เรารู้สึกมีความสุขมากกว่านี้มากๆเลย เพราะความเป็นเด็กนั่นแหละ ไม่มีอะไรให้คิดเยอะ เจ็บสุดก็แค่โดนตี รู้สึกเอนจอยใช้ชีวิตได้เรื่อยๆ มีความฝันที่อยากทำเยอะแยะไปหมด ไม่เข้าใจทำไมตอนนั้นถึงอยากเป็นผู้ใหญ่นักหนา พิมพ์มายาวเลย อยากถามหลายๆคนว่าทุกวันนี้มีอะไรเป็นแรงบันดาลใจที่จะตื่นมาวันพรุ่งนี้กันหรอคะ เราอยากรู้ของหลายๆคน เผื่อเราจะมีบ้าง55 ขอไม่แท็กนะคะ ไม่อยากให้คนเข้ามาอ่านเยอะเกิน เพราะกระทู้เราก็ไม่ได้เป็นพลังบวกให้ใครเลย ขอโทษนะคะ