รู้สึกไม่ดีกับพ่อเลย 😥😥

พ่อเราไม่ค่อยสนใจเลยค่ะ ตั้งแต่จำความได้ย่าเป็นคนดูแลมาตลอด สอนการบ้าน กินข้าว นอน อาบน้ำ ทุกอย่างค่ะ(เเม่ทิ้งไปแล้วค่ะ) ภาพจำของพ่อคือรู้แค่ว่าพ่อให้เงินไปโรงเรียนวันละ 50 บาท บางวันลืมตั้งเงินไว้ให้ ย่าก็เป็นคนให้อีก เรื่องที่ต้องติดต่อกับโรงเรียน พ่อไม่เคยไปเลยค่ะ ย่าไปเองตลอด (จริงๆอันนี้เข้าใจว่าพ่อทำงานค่ะ แต่ก็ไม่เคยว่างเลยสักครั้ง) พ่อไม่เคยสอนการบ้าน แทบจะหงุดหงิดทุกครั้งที่เราต้องออกไปทำงานข้างนอก(เพราะแกต้องไปรับส่ง) จนตอนนี้เรากำลังจะเข้ามหาลัยค่ะ ต้องใช้เงินเยอะ ย่าออกเองเกือบทั้งหมดตั้งแต่ปริ๊นเอกสารไปจนค่าเทอม(เงินเก็บเราด้วยส่วนนึง) พ่อไม่ออกเลยสักบาท แต่พ่อบอกจะออกค่ากินอยู่ค่ะแล้วก็ให้เรากู้ กยศ. พ่อบอกว่าแกไม่มีเงินค่ะ แต่เรารู้ว่าแกมี ค่าบ้านเช่า(ซึ่งจริงๆแล้วต้องให้เงินย่าเพราะบ้านเป็นของย่า แกก็ไม่เคยให้) ทำงานได้เดือนนึงตั้งหลายบาทก็ไม่เคยให้ใคร ไม่เคยถามว่าเงินพอไหม ใช้เงินย่ากับเราเกือบหมดทั้งๆที่ย่าก็แทบไม่มีตังค์แล้ว เราสงสารย่า เราช่วยออกเท่าที่เรามีแล้วค่ะ จนตอนนี้เราเหมือนเด็กเก็บกด อยู่แต่ในห้อง ไม่อยากพูดกับใคร(โดยเฉพาะพ่อ ถ้าพูดก็นับคำได้ ไม่เเสดงอารมณ์ใดๆกับแกด้วย)นอกจากย่าเลยค่ะ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เราขอโทษนะคะถ้าจะบอกว่า เราไม่สนิทใจกับพ่อเลย เราไม่อยากทำอะไรเพื่อเขาเพราะเขาไม่เคยทำอะไรเพื่อเรา เรารู้สึกไม่ดีเลยค่ะ เรารู้ว่าบาปมากแต่เรารู้สึกแบบนี้จริงๆ