มีใครโดนแบบนี้อยู่บ่างครับ คอมเม้นมาพุดระบายได้ครับ ผมยินดีครับ

บนเส้นทางชิวิต เกิดมาอยู่ในสถานที่ ไม่ค่อยจะมีค่าอะไรในสายตาของทุกคนและไม่มีใครเชื่อในสิ่งที่มันเกิดขึ้นกับตัวผมเอง แต่สำหรับคนอื่นผมเลือกที่จะไม่สนใจอะไรแต่คนที่ผมสนใจและให้ความสำคัญคือ คนที่ผมรัก และครอบครัว แต่สุดท้ายฝันคนเราก็ไม่ได้สวยหรูเหมือนดั่งละคร ตลอดระยะเวลา ผมได้รุ้จักคำกล่าวอยุ่คำหนึ่ง รักอาทัณย์  ชึ่งเป็นสิ่งที่ผมได้รับตลอดมา คุณรุ้ไหมว่ามันเจ็บปวดมากแค่ไหนที่ มีอะไรต่อมิอะไรเข้ามา บ่างที่ท้อ หมดแรงกำลังใจ รุ้สึกตัวเองไม่ได้มีใครที่ค่อยสอนค่อยรับฟังหรือเป็นที่พึ่งทางใจ เป้นแบบนี้มา 10กว่าปีแล้วครับ ตลอดเวลาที่ผมอยุ่ ณ จุดๆๆนี้ ผมไม่เคยได้รับคำว่า ความสุขของคนที่เรารักเลย แต่ผมใช้ชิวิตอยุ่แบบนี้ได้เพราะผมเชื่อว่าสักวันคงรุ้เองว่าสิ่งที่ ผมขาดหายไม่มีใครเติมแต่งให้ผมเลย ผมเหนื่อยผมท้อผมอึดอัดมาก ณ ตอนนี้