ทุกคนคิดว่าคำที่ว่า”คนไม่ใช่ทำอะไรก็ผิด”นี่จริงแค่ไหนหรอครับ

ผมเจอกับตัวเลย ปากก็บอกว่ารักผม โอเคล่ะ กับญาติพี่น้องกับเพื่อนเขาก็เปิดตัวผม แต่ในโลกโซเชี่ยลของเขา ไม่เคยลงรูปคู่ ขึ้นสถานะโสด ทุกครั้งที่เล่นมือถือ ก็จะหลบๆซ่อนๆ อ่อ ผมเป็นชายรักชายครับ เราคบกันได้สักระยะนึง ผมทำทุกๆอย่างเพื่อเขา ดูแลครอบครัวเขา เพราะเห็นว่าแม่เขาป่วยเลยให้เขาอยู่บ้านเฉยๆ ผมเป็นคนดูแลเรื่องค่าใช้จ่าย แต่เขาเป็นรุ่นพี่ผมนะ ผม23 เขา26 ผมใส่ใจทุกๆรายละเอียด ผมเคยถามเขาว่า ไหนๆก็คบกันมาสักพักแล้ว เราขึ้นสถานะกันดูไหม เขาว่า อย่าใส่ใจเรื่องพวกนี้เลย รักกันแบบผู้ใหญได้ปะ ผมก็ได้แต่โอเค แล้วก็เปลี่ยนสถานะตัวเองในเฟสบุ๊คว่ามีแฟนแล้ว แต่เขายังคงตั้งว่าโสด ผมลงรูปกับเขาตลอด แอบถ่ายเขาลงสตอรี่บ่อยๆ แต่ก็นั่นแหละครับ555 ของเขาตรงกันข้าม แล้วหลายๆครั้งผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองทำอะไรผิด เขามักจะโกรธ หงุดหงิด แค่ผมทำขวดน้ำที่ตั้งอยู่บนพื้นล้มเขาก็โกดรธ ไม่คุยกับผมทั้งคืน  ไหนๆทุกคนในนี้ก็ไม่รู้จักผมอยู่แล้ว และทุกคนก็ไม่รู้ว่าตัวจริงของผมเป็นใคร มันเป็นเรื่องที่ผมพูดกับใครไม่ได้เลย ผมค่อนข้างอึดอัด พอผมแอบน้อยใจเขาคนที่บ้านเขาก็จะมองว่าผมงี่เง่า ผมรักเขามาก ไม่ว่าเขาจะเป็นอะไร เขาจะผ่านอะไรมา เห่อออ ผมเคยแอบเปิดดูโทรศัพท์เขา แล้วก็เข้าไปเปิดทวิตเขา ซึ้งเขาซ่อนไว้หลังๆรวมแอบเยอะๆอ่ะครับเข้าไปดูในDM เขาค่อนข้างรุนเเรง  นั่นแหละครับ เห้อ เขา....เป็นผู้ติดเชื้อ HIV ครับ แต่ไม่มีใครรู้นอกจากผม เอาจริงๆบางที ผมก็เริ่มไม่แน่ใจว่า เขารักผมเพียงแค่เพราะผมรับที่เขาเป็นได้ หรือเขารักผมจริงๆ แต่เขาก็ไม่ได้เลวร้ายไปซะหมดหรอกครับ  เขาเป็นคนที่ดี รักครอบครัวเขามาก ใจดีกับคนรอบข้าง แต่เว้นผม555 
ปล.ลึกๆแล้วผมแค่อยากระบาย อยากให้คนสักคนรู้ว่าถึงผมจะบอกว่าผมรับได้ แต่มันก็ไม่ง่ายเลยได้แต่บอกตัวเองว่า มันก็แค่อดีต ถ้ารักก็ต้องผ่านมันไปได้ ผมได้กำลังใจจากเขาน้อยมาก เพื่อนผมหลายๆคนก็บอกว่า ถ้าเขาไม่รักก็เดินออกมา แต่มันไม่ง่ายขนาดนั้น... ถ้ามีใครเขามาอ่านอยากบอกว่า จริงๆผมแค่อยากได้กำลังใจอยากให้ใครได้ฟังเหตุผลของผลเท่านั้นเอง ขอบคุณมากนะครับ