เมื่อวานผมเพิ่งเลิกกับแฟนครับ ผมเป็นฝ่ายบอกเลิกเอง เพราะที่ผ่านมามันมีปัญหาหลายๆอย่างเกิดขึ้นที่ทำให้ตัวเราเองรู้สึกเป็นทุกข์และไม่เป็นตัวของตัวเอง หลายๆครั้งสิ่งที่เขาทำลงไปก็ทำให้เราเสียความรู้สึกไปไม่ใช่น้อย ถามว่าช่วงที่ยังอยู่ในความสัมพันธ์มีความสุขบ้างไหม ก็มีบ้างนะครับ บางครั้งเขาก็ทำให้เราประทับใจ แต่เมื่อชั่งน้ำหนักดูแล้ว ความทุกข์มันมากกว่า และผมก็อยากหลุดพ้นจากวัฏจักรความทุกข์นี้แล้ว จึงบอกเลิก ผมเสียใจมากครับ แค่คิดว่านับตั้งแต่นี้ต่อไปก็จะไม่มีข้อความจากเขาอีก นับตั้งแต่นี้ต่อไปก็จะไม่ได้พบกันหรือคุยกันอีก ก็ทำให้รู้สึกหม่นมากๆ บางครั้งเราก็จะคิดถึงช่วงเวลาดีๆอันแสนมีความสุขที่เคยมี แต่ถามว่าถ้าย้อนเวลากลับไปได้จะยังบอกเลิกเขาไหม ผมก็มั่นใจนะครับว่ายังไงก็คงบอก เพราะไม่วันใดก็วันหนึ่งก็คงต้องเลิกกันอยู่ดี ความสัมพันธ์ของเราสองคนดูยังไงก็ไม่น่าจะไปรอดหรอกครับ ยิ่งยื้อออกไปก็คงยิ่งเจ็บ แต่ก็ยอมรับว่ายังไงก็ยังอดเสียใจไม่ได้อยู่ดีที่มันต้องจบลงแบบนี้ ที่ผมมาตั้งกระทู้ครั้งนี้ เพราะผมอยากจะได้กำลังใจหรือคำแนะนำที่จะทำให้ผมเลิกเสียใจกับเรื่องนี้และเดินต่อไปข้างหน้าได้อย่างเข้มแข็งจากพี่ๆเพื่อนๆครับ ขอบคุณล่วงหน้านะครับ
ปล. ความสัมพันธ์ระหว่างผมกับเขาเป็นแบบชายรักชายนะครับ