มันแปลกมากเลยเหรอคะที่เรายังไม่มีความฝันที่แน่นอน?

สวัสดีค่ะทุกคน เรามีคำถามที่อยู่ในใจมาตั้งแต่เราเรียนอยู่ม.6 จนตอนนี้เราก็ยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้เลยค่ะ คือจริงๆปีนี้เราต้องเข้ามหาลัยเหมือนกับเพื่อนๆทุกคนแต่ติดตรงที่เราต้องดรอปเรียน1ปีไปเรียนภาษาที่ออสเตรเลียเพื่อเข้าเรียนต่อมหาลัยที่ออสเลยค่ะ  ภาษาเราค่อนข้างอ่อนแอเราเลยยอมเสียเวลาไป1ปีเพื่อเตรียมตัวเข้ามหาลัยแต่ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่เรื่องดรอปหรือเรื่องภาษาเราค่ะ แต่มันคือความฝันของเรา พี่เราหวังในตัวเรามากค่ะว่าการไปเรียนภาษานี้เราต้องได้เข้าคณะที่เราเคยบอกเค้าไว้ เราเคยบอกเค้าว่าเราอยากเรียนบริหาร ซึ่งถามว่าเราชอบมั้ยเราก็พูดได้ไม่เต็มปากนะคะว่าชอบเพราะจริงๆเราก็ยังไม่รู้ว่าเราอยากเป็นอะไร เราอิจฉาใครหลายๆคนมากเลยนะที่มีความฝันแน่วแน่ตั้งแต่เด็กๆและทุ่มเทกับมันไปเลย เราก็หวังว่าที่เราไปเรียนภาษาในครั้งนี้มันอาจจะเป็นคำตอบให้เราได้ในเรื่องนี้แต่พี่เราไม่ได้คิดแบบนั้นค่ะนางอยากให้เรามีความมั่นใจในคณะที่เราได้บอกไปครั้งแรกซึ่งเราก็ให้คำสัญญาไม่ได้ว่าถ้าเราเรียนภาษาจบแล้วเรายังอยากเข้าคณะนี้อยู่มั้ย ยังอยากเรียนอยู่หรือเปล่า พี่เราบอกว่าเงินที่จะส่งเราเรียนนี้คือเงินที่เขาทุ่มสุดตัวเพื่อเราเลย เราเลยยิ่งกลัวในเรื่องความล้มเหลวที่จะเกิดในอนาคต มันก็ผิดที่เราด้วยที่ไม่มีความแน่นอนในชีวิต อีก2เดือนเราก็ต้องไปเรียนแล้วเราเลยยิ่งเครียดเพิ่มขึ้นกว่าเดิมเลยค่ะ ที่เราเขียนไปอาจจะงงๆหน่อยเพราะเราไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกในตอนนี้ออกมายังไงแล้วทุกคนมีความคิดเห็นยังไงบ้างคะ??