สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกที่ได้เขียนนะคะ
(ถ้าผิดพลาดต้องขอโทษด้วยค่ะ)
#แฟนมีลูกแล้ว
เรากับกับแฟนห่างกันค่อนข้างหลายปี(ขออนุญาติไม่แจ้งอายุนะคะ)
เรากับแฟนคบกันได้ประมาณ เกือบปีแล้วค่ะ
ก่อนที่เราจะตัดสินใจคบเราก็พยายามคิดถึงวันข้างหน้า เพราะเขาเคยผ่านการมีครอบครัวมาแล้ว
ช่วงแรกที่คบกันลูกของเขาไม่ได้มาอยู่ด้วยค่ะ อยู่กับฝั่งแม่ของเด็ก มาอยู่ด้วยบ้างเสาร์อาทิตย์หรือนานๆทีค่ะ
ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร จนวันที่เขาได้รับลูกเข้ามาอยู่ด้วย(ลูกเขาอายุ5ขวบ) ทำให้ชีวิตเราเปลี่ยนไปค่ะ แต่เราก็เข้ากับลูกเขาได้ดีนะคะ เพียงแต่
จากที่เราเคยได้รับความสำคัญเป็นที่หนึ่งตอนนี้ กลับกลายเป็นลูกของเขา
เรารู้สึกแย่และน้อยใจทุกครั้งที่ แฟนและลูกเขาได้แสดงความรักกัน กอด หอมแก้ม เราไม่ได้อยากรู้สึกแบบนี้เลยค่ะ เรารังเกียจความคิดตัวเองด้วยซ้ำ
แต่เราก็อดคิดไม่ได้จริงๆ จากที่เราเคยอยู่กัน2คน มันก็เปลี่ยนไป จะทำอะไร กินอะไร ก็นึกถึงลูกของเขาก่อน ไปที่ไหน ซื้ออะไรก็คิดถึงแต่ลูกเป็นที่หนึ่ง
จากที่เราเคยนอนกอดกัน วันนี้เขานอนหันหลังให้เราและไปกอดลูกแทน ทำให้เรารู้สึกแย่และแอบร้องไห้บ่อยๆ จากที่เราเคยสำคัญวันนี้เราโดนลดความสำคัญลงโดนปริยาย จากที่เคยถามเราตลอดว่าจะกินอะไร หิวมั้ย วันนี้เขาถามแต่ลูกของเขา ตามใจแต่ลูกของเขา บางทีเรารู้สึกเหมือนเป็นส่วนเกินค่ะ
จากที่เราเคยอยู่กัน2คน จะไปไหนก็ได้ ทำอะไรก็ได้ มันก็ไม่เป็นแบบนั้นอีกต่อไปค่ะ มีเหตุการณ์นึงค่ะ
วันนั้นเป็นวันที่ฝนตกและอากาศค่อนข้างเย็น เราก็ได้หยิบผ้าห่มผืนที่เราห่มกับแฟนกันอยู่ทุกวันขึ้นมาห่มเพราะหนาวมากๆค่ะ เราห่มไปได้สักพักนึง
แฟนบอกให้เราเอาผ้าห่มให้ลูกเขาและเอาอีกผืนมาห่ม ทำให้เราอึ้งไปเลยเพราะเราก็ห่มอยู่ ทำให้คิดว่า แล้วเราหละ เราก็หนาวเหมือนกัน
เรารักลูกเขานะคะและก็รักเขามากๆ แต่หลายๆอย่างมันได้เปลี่ยนไป ในหัวเขามีแต่ลูกเป็นที่1 แต่สำหรับคนที่ตัวคนเดียวแบบเราเขาคือที่1ค่ะ
เราเข้าใจนะคะว่าพ่อลูกกัน ลูกในสายเลือด แต่เราก็ทำใจไม่ได้กับการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ อีกทั้งหลายๆอย่างที่ทำให้เรารู้สึกแย่มากๆ
ปล.เราไม่ได้อยากรู้สึกแย่ๆแบบนี้ ไม่ได้อยากคิดลบแบบนี้ เรารังเกียจตัวเองที่เป็นคนแบบนี้ แต่นี่คือปัญหาของเรา ที่เรามาขอคำปรึกษาว่าควรทำยังไง
อย่าซ้ำเติมเราเลยนะคะ แต่ไม่รู้ว่าควรทำยังไงต่อไปดีค่ะ 😔😔
ปัญหาคบคนมีลูกแล้ว
(ถ้าผิดพลาดต้องขอโทษด้วยค่ะ)
#แฟนมีลูกแล้ว
เรากับกับแฟนห่างกันค่อนข้างหลายปี(ขออนุญาติไม่แจ้งอายุนะคะ)
เรากับแฟนคบกันได้ประมาณ เกือบปีแล้วค่ะ
ก่อนที่เราจะตัดสินใจคบเราก็พยายามคิดถึงวันข้างหน้า เพราะเขาเคยผ่านการมีครอบครัวมาแล้ว
ช่วงแรกที่คบกันลูกของเขาไม่ได้มาอยู่ด้วยค่ะ อยู่กับฝั่งแม่ของเด็ก มาอยู่ด้วยบ้างเสาร์อาทิตย์หรือนานๆทีค่ะ
ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร จนวันที่เขาได้รับลูกเข้ามาอยู่ด้วย(ลูกเขาอายุ5ขวบ) ทำให้ชีวิตเราเปลี่ยนไปค่ะ แต่เราก็เข้ากับลูกเขาได้ดีนะคะ เพียงแต่
จากที่เราเคยได้รับความสำคัญเป็นที่หนึ่งตอนนี้ กลับกลายเป็นลูกของเขา
เรารู้สึกแย่และน้อยใจทุกครั้งที่ แฟนและลูกเขาได้แสดงความรักกัน กอด หอมแก้ม เราไม่ได้อยากรู้สึกแบบนี้เลยค่ะ เรารังเกียจความคิดตัวเองด้วยซ้ำ
แต่เราก็อดคิดไม่ได้จริงๆ จากที่เราเคยอยู่กัน2คน มันก็เปลี่ยนไป จะทำอะไร กินอะไร ก็นึกถึงลูกของเขาก่อน ไปที่ไหน ซื้ออะไรก็คิดถึงแต่ลูกเป็นที่หนึ่ง
จากที่เราเคยนอนกอดกัน วันนี้เขานอนหันหลังให้เราและไปกอดลูกแทน ทำให้เรารู้สึกแย่และแอบร้องไห้บ่อยๆ จากที่เราเคยสำคัญวันนี้เราโดนลดความสำคัญลงโดนปริยาย จากที่เคยถามเราตลอดว่าจะกินอะไร หิวมั้ย วันนี้เขาถามแต่ลูกของเขา ตามใจแต่ลูกของเขา บางทีเรารู้สึกเหมือนเป็นส่วนเกินค่ะ
จากที่เราเคยอยู่กัน2คน จะไปไหนก็ได้ ทำอะไรก็ได้ มันก็ไม่เป็นแบบนั้นอีกต่อไปค่ะ มีเหตุการณ์นึงค่ะ
วันนั้นเป็นวันที่ฝนตกและอากาศค่อนข้างเย็น เราก็ได้หยิบผ้าห่มผืนที่เราห่มกับแฟนกันอยู่ทุกวันขึ้นมาห่มเพราะหนาวมากๆค่ะ เราห่มไปได้สักพักนึง
แฟนบอกให้เราเอาผ้าห่มให้ลูกเขาและเอาอีกผืนมาห่ม ทำให้เราอึ้งไปเลยเพราะเราก็ห่มอยู่ ทำให้คิดว่า แล้วเราหละ เราก็หนาวเหมือนกัน
เรารักลูกเขานะคะและก็รักเขามากๆ แต่หลายๆอย่างมันได้เปลี่ยนไป ในหัวเขามีแต่ลูกเป็นที่1 แต่สำหรับคนที่ตัวคนเดียวแบบเราเขาคือที่1ค่ะ
เราเข้าใจนะคะว่าพ่อลูกกัน ลูกในสายเลือด แต่เราก็ทำใจไม่ได้กับการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ อีกทั้งหลายๆอย่างที่ทำให้เรารู้สึกแย่มากๆ
ปล.เราไม่ได้อยากรู้สึกแย่ๆแบบนี้ ไม่ได้อยากคิดลบแบบนี้ เรารังเกียจตัวเองที่เป็นคนแบบนี้ แต่นี่คือปัญหาของเรา ที่เรามาขอคำปรึกษาว่าควรทำยังไง
อย่าซ้ำเติมเราเลยนะคะ แต่ไม่รู้ว่าควรทำยังไงต่อไปดีค่ะ 😔😔