สวัสดีครับ ผมอยากจะสอบถามว่าถ้าแบบปัญหาแบบผมผมควรจะต้องทำยังไงต่อดีครับ
ตอนนี้ผมอายุ21ปี กำลังจะขึ้นปี4ครับ แต่ต้องเจอปัญหาจากที่บ้านเรื่องเงิน เรื่องมีอยู่ว่าผมได้อยู่กับพ่อแม่ผม3คนในบ้านครับซึ้งพ่อผมได้ออกรถมาเพื่อส่งผู้โดยสารตามสนามบิน ซึ้ง ดังเดิมนั้นพ่อขับเป็นอดีตคนขับรถแท๊กซีครับ แต่ต้องเลิกขับไปเพราะว่ารถต้องปลดป้าย เลยต้องมาซื้อรถ7ที่นั่งเพื่อจะได้ทำงานต่อ แต่ปัญหาคือพ่อผมออกรถมาพร้อมกับความไม่พร้อมครับ ซึ่งพ่อผมไม่มีความพร้อมในเรื่องการเงินเลย แต่ออกมาเพราะคิดว่าเดียวเอามาวิ่งงานละจะได้เงินมาจุ่นเจือพอผ่อนรถละเลี้ยงครอบครัว แต่มันดันไม่ได้เป็นอย่างที่คิดครับ ช่วงเเรกพ่อผมยังวิ่งรถไม่ได้เนื่องจากรถต้องนำไปทำเป็นป้ายเขียวให้ถูกกดหมายก่อนถึงจะนำไปขับได้ (ผมลืมบอกไปพ่อผมอายุ72แล้วครับ). ซึ่งการที่จะไปทำเป็นป้ายเขียวนั้นก็ต้องใช้ค่าใช้จ่ายในการไปทำ ซึ่งจากเดิมที่พ่อผมไม่ได้มีเงินตั้งตัวตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ทำให้พ่อผมเริ่มจากการยืมคนที่ครอบครัวครับ แรกๆก็พอช่วยได้ พอหลังจากที่ทำป้ายเสร็จพ่อผมเริ่ม ที่จะไปขับทัวร์ งานก็มีบ้างไม่มีบ้าง ละเงินจะได้เป็นวีค แล้วระหว่างนั้นเค้าก็จะมาขอ ยืมคนในครอบครัว ร่วมถึงตัวผม เพื่อจะได้นำเงินไปเติมน้ำมันเพื่อจะได้ขับทัวร์ได้ ทุกครั้งที่เขามาขอเขาจะบอกกับทุกคนว่าขอยืม เงินออกจะคืนให้ และส่วนใหญ่ไม่เคยจะได้คืนเลยครับ เนื่องจากพอเงินออกเค้าก็ต้องนำไปส่งค่างวดรถ กับค่าบ้าน ไม่เคยที่จะพอกับภาระหนี้สักเดือนเลยครับ ไม่พอจนถึงกับต้องติดค้างหลายเดือน จนบ้านที่ผมและพ่อแม่อยู่ จะโดนขายทอดตลอด ทุกอย่างเป็นแบบนี้มาตลอดจนผ่านมาสองปี ก็ยังเจอปัญหานี้อยู่ จนแม่ผมเริ่มที่จะต้องนำที่ไปจำนองเพื่อเอาเงินมาช่วยเหลือพ่อผมตลอด พอเอาไปจำนองแม่ผมก็ต้องเอาเงินเดือนที่แกได้มานั้นไปผ่อนจนเดือนๆนึงค่าใช้จ่ายของแม่ผมไม่เคยเหลือเก็บเลย (แม่ผมทำงานเป็นแม่บ้านเงินได้หมื่นกว่าบาทครับ) แต่โชคดีของพ่อและแม่ผมคือใจเขาสู้ครับ เขาคิดว่าวันนึงมันต้องดีขึ้นแต่มันไม่ดีขึ้นสักที หนี้ที่มีอยู่ก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ พ่อผมไปยืมพี่น้องแกจนไม่ใครกล้าให้ยืมต่อแล้วเพราะแกยืมละไม่เคยคืนตามที่นัดกันไว้เลยครับ จนตอนนี้ผมจะเปิดเทอมในเดือนหน้าซึ่งใช่ครับ ผมไม่มีเงินจ่ายค่าเทอมซึ่งผมนั้นเก็บเงินจากการทำงานของผมเพื่อจะนำไปจ่ายค่าเทอมและลงทะเบียนเรียน แต่ความหวังของผมคือพ่อผมต้องนำเงินไปจ่ายค่ารถ ละมันคือเงินที่ผมเก็บไว้เพื่อไปจ่ายค่าเทอมทำให้ผมจุกจนพูดไม่ออก ผมกลัวว่าผมจะเรียนไม่จบเพราะมันปีสุดท้ายของผมแล้ว ละที่ผ่านมาผมหาเงินใช้เองตั้งแต่มอ6 ครับ ผมบอกกับพ่อผมว่าไม่ต้องมาให้เงินผม เพราะผมไม่อยากให้แกมารับผิดชอบในตัวผมเนื่องจากปัญหาที่แกมีอยู่ก็ มากพอแล้ว ผมนึกเริ่มจากการทำงานโรงแรม เป็นพนักงานรายวัน ได้วันละ400ช่วง มอ6 นั้นผม ได้เรียนไปทำงานไป เช้าเรียนบ่ายไปทำงาน จนถึงทุกวันนี้ผมจะขึ้นปี4 ผมทำแบบนี้มาตลอด โชคดีของผมคือผมเป็นคนขยันครับ ผมคิดว่าผมทำมากกว่าคนอื่นละผมจะมีมากกว่าคนอื่นคนอื่น แต่ด้วยสถานการณ์ที่มีอยู่ ณ ปัจจุบัน คือ สถานการณ์ โรคโควิค19 ทำให้โรงแรมนั้นไม่สามารถรับงานหรือทำให้ต้องจ่างพนักงานแบบผม แต่จากรายได้ที่ผมได้มา ผมก็ยังไม่ท้อ ผมก็ได้ มาขับแกร็ป บ้าง ได้ไปทำงานโลตัสบ้าง ทำนู้นทำนี้ขายบ้าง จนผมก็พอมีเงินเก็บที่จะจ่ายค่าเทอมได้และผมก็ตั้งใจว่าผมนั้นจะต้องได้จ่ายค่าเทอม เพราะเดือนหน้าผมจะเปิดเทอมแล้ว แล้วถ้าผมไม่จ่ายผมไม่สามารถลงทะเบียนเรียนต่อได้ และเงินที่ผมเก็บมาจากการทำงานต่างๆ พ่อผมก็ได้นำไปหมดแล้ว และก่อนหน้านั้นเขาก็ได้ ขอผมมาตลอด ซึ่งผมก็ให้มาตลอด
ผมจึงอยากจะสอบถามว่าผมควรทำไงต่อผมอยากเรียนจบแต่เวลาผมไม่มีเวลาที่จะหาเงินแล้ว
และใครเคยเจอแบบผมมั้ยครับ
ผมเคยคิดสั้นหลายครั้งเลย
บางทีเงินผมหามีเป็นก้อนไม่เคยได้ใช้ละกว่าจะหามาได้
ผมควรแก้ไขปัญหาอย่างไรครับ
ผมไม่ท้อครับผมยังสู้อยู่ แต่ผมแค่ไม่รู้ว่าจะต้องไปทางไหนต่อ
ผมยังอยากมีอนาคตให้มากกว่านี้ครับ
ปล.ผมอาจจะผิดไม่ค่อยรู้เรื่องเพราะผมพึ้งเริ่มเขียนครั้งนี้เป็นครั้งแรกหากผิดพลาดประการใดก็ขอโทษ ณ ที่นี้ด้วยครับ
อยากทราบว่าใครเคยเจอสถานการณ์แบบผมบ้างละผมควรทำยังไงต่อดีครับ
ตอนนี้ผมอายุ21ปี กำลังจะขึ้นปี4ครับ แต่ต้องเจอปัญหาจากที่บ้านเรื่องเงิน เรื่องมีอยู่ว่าผมได้อยู่กับพ่อแม่ผม3คนในบ้านครับซึ้งพ่อผมได้ออกรถมาเพื่อส่งผู้โดยสารตามสนามบิน ซึ้ง ดังเดิมนั้นพ่อขับเป็นอดีตคนขับรถแท๊กซีครับ แต่ต้องเลิกขับไปเพราะว่ารถต้องปลดป้าย เลยต้องมาซื้อรถ7ที่นั่งเพื่อจะได้ทำงานต่อ แต่ปัญหาคือพ่อผมออกรถมาพร้อมกับความไม่พร้อมครับ ซึ่งพ่อผมไม่มีความพร้อมในเรื่องการเงินเลย แต่ออกมาเพราะคิดว่าเดียวเอามาวิ่งงานละจะได้เงินมาจุ่นเจือพอผ่อนรถละเลี้ยงครอบครัว แต่มันดันไม่ได้เป็นอย่างที่คิดครับ ช่วงเเรกพ่อผมยังวิ่งรถไม่ได้เนื่องจากรถต้องนำไปทำเป็นป้ายเขียวให้ถูกกดหมายก่อนถึงจะนำไปขับได้ (ผมลืมบอกไปพ่อผมอายุ72แล้วครับ). ซึ่งการที่จะไปทำเป็นป้ายเขียวนั้นก็ต้องใช้ค่าใช้จ่ายในการไปทำ ซึ่งจากเดิมที่พ่อผมไม่ได้มีเงินตั้งตัวตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ทำให้พ่อผมเริ่มจากการยืมคนที่ครอบครัวครับ แรกๆก็พอช่วยได้ พอหลังจากที่ทำป้ายเสร็จพ่อผมเริ่ม ที่จะไปขับทัวร์ งานก็มีบ้างไม่มีบ้าง ละเงินจะได้เป็นวีค แล้วระหว่างนั้นเค้าก็จะมาขอ ยืมคนในครอบครัว ร่วมถึงตัวผม เพื่อจะได้นำเงินไปเติมน้ำมันเพื่อจะได้ขับทัวร์ได้ ทุกครั้งที่เขามาขอเขาจะบอกกับทุกคนว่าขอยืม เงินออกจะคืนให้ และส่วนใหญ่ไม่เคยจะได้คืนเลยครับ เนื่องจากพอเงินออกเค้าก็ต้องนำไปส่งค่างวดรถ กับค่าบ้าน ไม่เคยที่จะพอกับภาระหนี้สักเดือนเลยครับ ไม่พอจนถึงกับต้องติดค้างหลายเดือน จนบ้านที่ผมและพ่อแม่อยู่ จะโดนขายทอดตลอด ทุกอย่างเป็นแบบนี้มาตลอดจนผ่านมาสองปี ก็ยังเจอปัญหานี้อยู่ จนแม่ผมเริ่มที่จะต้องนำที่ไปจำนองเพื่อเอาเงินมาช่วยเหลือพ่อผมตลอด พอเอาไปจำนองแม่ผมก็ต้องเอาเงินเดือนที่แกได้มานั้นไปผ่อนจนเดือนๆนึงค่าใช้จ่ายของแม่ผมไม่เคยเหลือเก็บเลย (แม่ผมทำงานเป็นแม่บ้านเงินได้หมื่นกว่าบาทครับ) แต่โชคดีของพ่อและแม่ผมคือใจเขาสู้ครับ เขาคิดว่าวันนึงมันต้องดีขึ้นแต่มันไม่ดีขึ้นสักที หนี้ที่มีอยู่ก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ พ่อผมไปยืมพี่น้องแกจนไม่ใครกล้าให้ยืมต่อแล้วเพราะแกยืมละไม่เคยคืนตามที่นัดกันไว้เลยครับ จนตอนนี้ผมจะเปิดเทอมในเดือนหน้าซึ่งใช่ครับ ผมไม่มีเงินจ่ายค่าเทอมซึ่งผมนั้นเก็บเงินจากการทำงานของผมเพื่อจะนำไปจ่ายค่าเทอมและลงทะเบียนเรียน แต่ความหวังของผมคือพ่อผมต้องนำเงินไปจ่ายค่ารถ ละมันคือเงินที่ผมเก็บไว้เพื่อไปจ่ายค่าเทอมทำให้ผมจุกจนพูดไม่ออก ผมกลัวว่าผมจะเรียนไม่จบเพราะมันปีสุดท้ายของผมแล้ว ละที่ผ่านมาผมหาเงินใช้เองตั้งแต่มอ6 ครับ ผมบอกกับพ่อผมว่าไม่ต้องมาให้เงินผม เพราะผมไม่อยากให้แกมารับผิดชอบในตัวผมเนื่องจากปัญหาที่แกมีอยู่ก็ มากพอแล้ว ผมนึกเริ่มจากการทำงานโรงแรม เป็นพนักงานรายวัน ได้วันละ400ช่วง มอ6 นั้นผม ได้เรียนไปทำงานไป เช้าเรียนบ่ายไปทำงาน จนถึงทุกวันนี้ผมจะขึ้นปี4 ผมทำแบบนี้มาตลอด โชคดีของผมคือผมเป็นคนขยันครับ ผมคิดว่าผมทำมากกว่าคนอื่นละผมจะมีมากกว่าคนอื่นคนอื่น แต่ด้วยสถานการณ์ที่มีอยู่ ณ ปัจจุบัน คือ สถานการณ์ โรคโควิค19 ทำให้โรงแรมนั้นไม่สามารถรับงานหรือทำให้ต้องจ่างพนักงานแบบผม แต่จากรายได้ที่ผมได้มา ผมก็ยังไม่ท้อ ผมก็ได้ มาขับแกร็ป บ้าง ได้ไปทำงานโลตัสบ้าง ทำนู้นทำนี้ขายบ้าง จนผมก็พอมีเงินเก็บที่จะจ่ายค่าเทอมได้และผมก็ตั้งใจว่าผมนั้นจะต้องได้จ่ายค่าเทอม เพราะเดือนหน้าผมจะเปิดเทอมแล้ว แล้วถ้าผมไม่จ่ายผมไม่สามารถลงทะเบียนเรียนต่อได้ และเงินที่ผมเก็บมาจากการทำงานต่างๆ พ่อผมก็ได้นำไปหมดแล้ว และก่อนหน้านั้นเขาก็ได้ ขอผมมาตลอด ซึ่งผมก็ให้มาตลอด
ผมจึงอยากจะสอบถามว่าผมควรทำไงต่อผมอยากเรียนจบแต่เวลาผมไม่มีเวลาที่จะหาเงินแล้ว
และใครเคยเจอแบบผมมั้ยครับ
ผมเคยคิดสั้นหลายครั้งเลย
บางทีเงินผมหามีเป็นก้อนไม่เคยได้ใช้ละกว่าจะหามาได้
ผมควรแก้ไขปัญหาอย่างไรครับ
ผมไม่ท้อครับผมยังสู้อยู่ แต่ผมแค่ไม่รู้ว่าจะต้องไปทางไหนต่อ
ผมยังอยากมีอนาคตให้มากกว่านี้ครับ
ปล.ผมอาจจะผิดไม่ค่อยรู้เรื่องเพราะผมพึ้งเริ่มเขียนครั้งนี้เป็นครั้งแรกหากผิดพลาดประการใดก็ขอโทษ ณ ที่นี้ด้วยครับ