อายุ25ปี ไม่รถยนต์ขับกระจอกไปไหมครับ😂

ตอนนี้ ผมอายุ 23 เป็นวิศวกร ทำงานมาได้ปีหนึ่งละ ทุกๆวันนี้เวลาผมไปทำงาน ก็ขี่จักรยานไปหรือถ้าวันไหนตื่นสายก็ขี่มอเตอร์ไซด์ไป แทน แต่เพื่อนวิศวกรรุ่นราวคราวเดียวกันในที่ทำงาน ต่างก็พากันออกรถยนต์มาขับ

คือเราเป็นคนกระจอกคนนึง ที่วันๆเอาแต่กลัวสังคมจนทำไรไม่ได้ ตอนนี้คือช่วงปิดเทอมจากปวช.3ขึ้นปวส.1 คือวันเอาๆแต่นอนอยู่บ้าน คือพยายามหางานทำแล้วแต่ก็หาไม่ได้ เพราะกลัวสังคม คือเราเคยไปทำมาบ้างแล้ว2ที่แต

รู้สึกท้อมากๆๆๆๆ เปิดร้านทุกวันวันขายได้บ้างไม่ได้บ้าง เราเปิดร้านขายน้ำท้อมากมากๆๆเลย ขายไม่ได้มา3วันแล้วยังม่ได้ค่าอะไรเลยขายได้แค่25บาทวันๆนึ่งเหนื่อย ท้อแท้

ผมต้องเล่าก่อนว่าทำไม ผมถึงรู้สึกแบบนี้ จุดเริ่มต้นคือผมล้มรถขาหัก ต้องพักรักษาตัว อยู่ 6 เดือนอย่างน้อยเพราะมัน ค่อนข้างหนัก หลังจากนั้ันก็กลับมาอยู่บ้าน ไปวันๆไม่รู้จะทำอะไร เล่นเกมดูหนังไปเรื่อยอยู

ผมพึ่งเลิกกับแฟนไปครับ คบกันมา5ปี ตั้งแต่สมัยม.5 แต่ผมไม่มีรถยนต์ มีแค่รถมอเตอร์ไซค์ครับไม่มีรถยนต์เลย เวลาไปไหนมาไหนผมก็พาเขาไปด้วยรถมอเตอร์ไซค์บ้าง รถเมล์บ้าง พอเลิกกันไปได้2เดือน แฟนผมเขามีคนคุยเป็

คือหนูอายุ16-17แล้วแต่หนูยังฉี่รดที่นอนอยู่เลยค่ะ แบบว่าวันๆนึงหนูเข้าห้องน้ำหลายรอบแล้วก็กินน้ำน้อยมากๆแต่พอนอนมันก็ฉี่รดที่นอนแบบไม่รู้ตัวก่อนนอนหนูก็เข้าห้องน้ำประมาณ2รอบแล้วนะคะหนูหาวิธีแก้แล้วมัน

ขัก ทุย สมองจริงๆ ทำไมมันมีสมองแค่นี้ ทีต่อมอิจฉาละ โตเชียว คิดมุกกระจอกไปวันๆ สมปัญญา ออกซ์ฟอด เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ ทำ/รไม่รอบคอบ วางแผน/ม่เป็นสักอย่าง ตีฝีปากหน้าด้านไปวันๆ

ท้อแท้กับชีวิต เหนื่อย ไม่มีแรงในการทำอะไรเลย ไม่มีแรงบันดาลใจ ชีวิตอยู่ไปวันๆไร้จุดหมาย เบื่อชีวิต ไร้ชีวิตชีวา ไม่อยากออกไปไหน อยู่ไปวันๆ ไม่มีความสุขเลย ต่างจากเมื่อก่อนสมัย ม . ต้นมาก ผมควรทำอย่าง

ต่างชาติ มักจะเข้าทยอยชื้อหุ้นไทย ในช่วงที่คนไทยสิ้นหวังและท้อแท้ พวกเขาจะกลับเข้าหุ้นไทย