นี่เเหละที่ฉันเคยเรียกว่า ความรัก

ไม่รู้สึกถึงความรัก จากที่ต้องการมันมากที่สุดกลับกลายเป็นต้องมาเฉยชาเพราะมันเจ็บปวดจนชินไปแล้ว เจ็บซ้ำๆมาไม่รู้กี่รอบกี่หนต้องทนอยู่กับน้ำตามาไม่น้อยเลย เราเคยพูดกับตัวเองไว้ว่าเวลาจะช่วยเราเองเมื่อมันถึงจุดที่ต้องพอ เราเคยโดนคนอื่นเหยียบย่ำเล่นกับความรู้สึกเราหรือเป็นของตายของเขา จุดๆนั้นเราก็ผ่านมาหมดเเล้วจริงๆ

"ถึงจะล้มเเต่ก็คอยลุกด้วยตัวเองมาตลอด"