คือเราเป็นเด็กมีปัญหาตั้งแต่เด็ก โดนเพื่อนล้อว่า อิเอ๋อเหรอตลอด แถมโดนคุณครูจัดอยู่ในหมวดออทิสติกที่ทำอะไรได้ไม่เท่าเพื่อนเวลาโดนมอบหมายงาน ครูจะไม่ให้เราตอบคำถามหารืออะไร เพราะว่าเราไม่เต็ม คนในครอบครัวก็ว่าเราเป็นเด็กไม่สมประกอบค่ะ งานที่คนปกติทำได้เราทำไม่ได้ แม้แต่แค่เซ็นเอกสารเราทำไม่เป็นไม่รู้ว่าตะเริ่มเขียนยังไงเลยด้วยศ้ำ ขนาดจะกวาดบ้านจับไม้กวาดเรายังจับไม่ถูกเลยค่ะ โดนล้อต่อว่าตลอด จนไม่ต้องทำอะไรเลย รู้สึกเศร้ามากๆที่อ่อนแอ เราคิดช้า พูดอะไรก็ไม่คล่อง พูดผิดตลอดพูดไม่ชัด สื่อสารกับใครคนฟังก็ไม่รู้เรื่องด้วย พยามเท่าไหร่ก็ปวดหัวอถมฝืนตัวเอง
เราไม่ปกติจริงๆ แค่หลอกตัวเองไปวันๆว่าเป็นคนโลกส่วนตัวสูง เราสิ้นหวังต้องยอมรับความจริงแล้วใ่ช่มั้ยคะ ตอนนี้พยายามเรียนให้จบ ป.ตรี อยู่ค่ะ เรียนสายศิลปะ ก็ไม่มีเพื่อนฝูง เดินเรียนเพราะจับรถไม่เป็น เรากลัวการเข้าสังคมมากๆค่ะ มันฝังใจมากจากการโดนรังแกแต่เด็ก แต่ก็พอรอดตัวคนเดียว ถึงสมองช้าแต่พยามเรียนเพื่อไปทำงานหลังได้รับวุฒิ ค่ะ
เรากำลังหลอกตัวเองว่าเป็นคนปกติอยู่รึปล่าว
เราไม่ปกติจริงๆ แค่หลอกตัวเองไปวันๆว่าเป็นคนโลกส่วนตัวสูง เราสิ้นหวังต้องยอมรับความจริงแล้วใ่ช่มั้ยคะ ตอนนี้พยายามเรียนให้จบ ป.ตรี อยู่ค่ะ เรียนสายศิลปะ ก็ไม่มีเพื่อนฝูง เดินเรียนเพราะจับรถไม่เป็น เรากลัวการเข้าสังคมมากๆค่ะ มันฝังใจมากจากการโดนรังแกแต่เด็ก แต่ก็พอรอดตัวคนเดียว ถึงสมองช้าแต่พยามเรียนเพื่อไปทำงานหลังได้รับวุฒิ ค่ะ