คือประมาณว่า...เกิ๊นก่อนนะ คือโดยส่วนตัวเราเป็นคนขี้เบื่อถ้าชอบใครคือชอบมากกกกกกกกก...แต่..จะชอบใครได้ไม่นานหรอก เพราะชอบมากคลั่งมาก สักพักคือเบื่อ จนมาเจอเขาคนนี้ตอนนี้ก็ผ่านมา1ปีกว่าๆแหละ เราก็ยังรู้สึกว่าชอบอ่ะ เราลืมไม่ลงจริงๆ ปกติชอบคนอื่นแค่1เดือน 2-3เดือนนี้มากสุดแหละแต่กับคนนี้คือ 1ปีกว่าแล้วอ่ะแล้วคือไม่ได้เจอกันนะ คือไม่รู้จักกัน เขาอยู่หนองคายเราอยู่ปริมณฑลมันห่างกันตั้ง 592กิโล
***เข้าเรื่องแหละ**คือเราได้มีโอกาสไปเที่ยวญี่ปุ่น(ไปทัวร์แล้วเราเจอผู้หล่อแล้วคือรักแรกพบ เก็ตแมะ)ช่วง 28เมษา-2มิถุนา62ตอนนั้นคือโควิดอะไรไม่รู้จัก555 เราก็ไปที่สนามบินดอนเมืองแล้วก็ต่อแถวไรงี้แล้วข้างหน้าคือเขาพอรู้ว่าไปทัวร์ด้วยกันคือดียจ์ แต่ไม่ได้คุยกันจ้าาา เราทำได้แค่มอง เราไปกับครอบครัวมีญาติ(พี่สาว2คน)ไปด้วย ก็เที่ยวๆปกติจนวันที่2ที่ญี่ปุ่นได้ เราได้ยินว่าพี่เราชอบเขาคนนั้น ที่เราชอบคือความรู้สึกแบบน๋อยอ่ะ แต่คือมันเป็นช่วงพี่เราทะเลาะกับแฟนแล้วเลิกกันช่วงนั้นพอดี ก็คงโกรธพี่ไม่ได้เราก็ทำได้แค่เก็บเขาไว้ในใจ..คนเดียว แอบมองตลอดก็จนหมดทริปก็กลับมาที่สนามบิน [[คือเราอ่ะเป็นที่ ไม่ร้องไห้เรื่องความรักเลย เพราะเรารู้สึกว่าไม่ใช่เรื่องอ่ะ คือตอนนั้นไม่เข้าใจว่าทำไมต้องร้องให้กับแค่ความรัก]]โดยเราเคยไปทริปอื่นเราก็รู้แหละว่าสุดท้ายก็ต้องจากกัน พี่เราอยากไปขอเบอร์ แต่สุดท้ายไม่ได้ขอเพราะไม่กล้า ตอนขาออกเราก็เลยแบบรีบมากกอยากกลับแล้ว เพราะเราไม่อยากเห็นเขาเป็นคนเดินจากไปอยางน้อยก็ไม่เห็นเลยดีกว่า แต่ด้วยความที่คนในครอบครัวลืมของในกระเป๋าก็ต้องหาที่เปิดกระเป๋าเอาของอ่ะ(ในใจคือเราแบบอุสาหเดินมาถึงขนาดนี้อ่ะ แล้วต้องมาหยุดตรงนี้)สุดท้ายสิ่งที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นมันก็มา เขาเดินผ่านหน้าเราไปหลังจากนั้นอยู่ดีๆน้ำตาหยดแรกที่ต้องมาเสียเพราะความรักมันก็ออกมา...หลังจากนั้นคือเข้าใจเลยอ่ะ[[ ณ บนรถตอนกลับบ้าน เราเพลียแต่นอนไม่หลับ พ่อกับแม่ก็คุยกันว่า เขาที่เราชอบอ่ะดูสนใจพี่สาวนะ ตื้งงงงง!!!พอได้ยินคือในหัวใจแตกสลายเลย
- - เขียนตารางที่ไปมาด้วย - - ข้ามได้
28เมษายน-2พฤษภาคม
28-สนามบินดอนเมือง (เครื่องออกเช้า-ถึงเย็น โตเกียว)
29-ศาลเจ้าแห่งนักปราชญ์(ดอกไม้ม่วงๆ) ย่านศาลเจ้าคะเมอิโดะเท็นจิน (Kameido Tenjin Shrine), โตเกียว (Tokyo
-วัดอาซะกุซะ
-นอน Fujinobou kaen hotel
30-ดอกไม้ชมพูๆ(fujishibazakura festival)(Pink moss)
-ภูเขาฟูจิ
-fujineoki ศูนย์จำลองแผ่นดินไหว
-หมู่บ้านโอชิโนะฮักไก(oshino hakkai)
-ชินจุกุ
-the hedistar hotel narita
1-วันนาริตะ(แถม)
-ฮิตาชิ
-วัดใหญ่อุชิคุไดบุทสึ
กลับ—>2สนามบิน
📌ตอนนี้ ก็แบบว่าอยากหาอยากเจอถึงคั้นว่าอยากจ้างนักสืบเลยแต่ก็กลัวโดนจับเพราะแบบไปก้าวก่ายเขา5556บอกก่อนยังไม่ได้จ่างนะ แต่ก็คิดๆในใจแหละว่าโลกมันกลมมันต้องมีเหตุผลบางอย่างที่เราได้มาเจอกันอ่ะ ขนาดดาราที่เราชอบเราก็พึ่งรู้ว่าเป็นเพื่อนพี่เรา คือทุกอย่างคนที่เราเคยชอบสมัยเรียนก็เรียนที่เดียวกับเพื่อนอะไรต่างๆ //เข้าเรื่องแป๊ป//คือหลังจากวันนั้นที่จากกันเราก็ ดูแลตัวเองมากขึ้นในทุกๆอย่าง เพื่อว่าวันหนึ่งจะมีโอกาสได้มาเจอกันอีกครั้ง
((เราทำทุกอย่างเรา เปลี่ยนแปลงทุกอย่างก็เพื่อเขาเราไปดูแลทุกอย่าง ตั้งแต่ ผม คิ้ว ขนตา ปาก หน้า ผิว กินวิตามิน ลดน้ำหนัก ปรับบุคลิกภาพ เล่นเวทก็เพื่อพี่))ฟิลแบบน้องน้ำกับพี่โชน
ข้อมเกี่ยวกับเขาที่เรารู้คือชื่อ แซนด์วิช จังหวัดหนองคาย แค่นี้555 แต่เราก็คิดว่าเขาคงลืมเราไปแล้วล่ะมันก็ผ่านมานานแหละ แต่ที่เราอยากจะบอกคือเราไม่เคยลืมเธอเลยนะ เธอเป็นคนเดียวที่ผ่านมานานแค่ไหนเราก็ไม่เบื่อ อยากเจอ ถ้าวันนึงมีโอกาสเจอกันอีกครั้งเราจะไม่ปล่อยให้โอกาสนั้นผ่านไป..ขอบคุณนะที่ทำให้เรารู้จักรักตัวเองมากขึ้น เธอคือคนสำคัญของเราเลยล่ะ
อยากตามหาคนที่ชอบ ที่ไม่รู้จักกัน(ทริปทัวร์โตเกียว)
คือประมาณว่า...เกิ๊นก่อนนะ คือโดยส่วนตัวเราเป็นคนขี้เบื่อถ้าชอบใครคือชอบมากกกกกกกกก...แต่..จะชอบใครได้ไม่นานหรอก เพราะชอบมากคลั่งมาก สักพักคือเบื่อ จนมาเจอเขาคนนี้ตอนนี้ก็ผ่านมา1ปีกว่าๆแหละ เราก็ยังรู้สึกว่าชอบอ่ะ เราลืมไม่ลงจริงๆ ปกติชอบคนอื่นแค่1เดือน 2-3เดือนนี้มากสุดแหละแต่กับคนนี้คือ 1ปีกว่าแล้วอ่ะแล้วคือไม่ได้เจอกันนะ คือไม่รู้จักกัน เขาอยู่หนองคายเราอยู่ปริมณฑลมันห่างกันตั้ง 592กิโล
***เข้าเรื่องแหละ**คือเราได้มีโอกาสไปเที่ยวญี่ปุ่น(ไปทัวร์แล้วเราเจอผู้หล่อแล้วคือรักแรกพบ เก็ตแมะ)ช่วง 28เมษา-2มิถุนา62ตอนนั้นคือโควิดอะไรไม่รู้จัก555 เราก็ไปที่สนามบินดอนเมืองแล้วก็ต่อแถวไรงี้แล้วข้างหน้าคือเขาพอรู้ว่าไปทัวร์ด้วยกันคือดียจ์ แต่ไม่ได้คุยกันจ้าาา เราทำได้แค่มอง เราไปกับครอบครัวมีญาติ(พี่สาว2คน)ไปด้วย ก็เที่ยวๆปกติจนวันที่2ที่ญี่ปุ่นได้ เราได้ยินว่าพี่เราชอบเขาคนนั้น ที่เราชอบคือความรู้สึกแบบน๋อยอ่ะ แต่คือมันเป็นช่วงพี่เราทะเลาะกับแฟนแล้วเลิกกันช่วงนั้นพอดี ก็คงโกรธพี่ไม่ได้เราก็ทำได้แค่เก็บเขาไว้ในใจ..คนเดียว แอบมองตลอดก็จนหมดทริปก็กลับมาที่สนามบิน [[คือเราอ่ะเป็นที่ ไม่ร้องไห้เรื่องความรักเลย เพราะเรารู้สึกว่าไม่ใช่เรื่องอ่ะ คือตอนนั้นไม่เข้าใจว่าทำไมต้องร้องให้กับแค่ความรัก]]โดยเราเคยไปทริปอื่นเราก็รู้แหละว่าสุดท้ายก็ต้องจากกัน พี่เราอยากไปขอเบอร์ แต่สุดท้ายไม่ได้ขอเพราะไม่กล้า ตอนขาออกเราก็เลยแบบรีบมากกอยากกลับแล้ว เพราะเราไม่อยากเห็นเขาเป็นคนเดินจากไปอยางน้อยก็ไม่เห็นเลยดีกว่า แต่ด้วยความที่คนในครอบครัวลืมของในกระเป๋าก็ต้องหาที่เปิดกระเป๋าเอาของอ่ะ(ในใจคือเราแบบอุสาหเดินมาถึงขนาดนี้อ่ะ แล้วต้องมาหยุดตรงนี้)สุดท้ายสิ่งที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นมันก็มา เขาเดินผ่านหน้าเราไปหลังจากนั้นอยู่ดีๆน้ำตาหยดแรกที่ต้องมาเสียเพราะความรักมันก็ออกมา...หลังจากนั้นคือเข้าใจเลยอ่ะ[[ ณ บนรถตอนกลับบ้าน เราเพลียแต่นอนไม่หลับ พ่อกับแม่ก็คุยกันว่า เขาที่เราชอบอ่ะดูสนใจพี่สาวนะ ตื้งงงงง!!!พอได้ยินคือในหัวใจแตกสลายเลย
- - เขียนตารางที่ไปมาด้วย - - ข้ามได้
28เมษายน-2พฤษภาคม
28-สนามบินดอนเมือง (เครื่องออกเช้า-ถึงเย็น โตเกียว)
29-ศาลเจ้าแห่งนักปราชญ์(ดอกไม้ม่วงๆ) ย่านศาลเจ้าคะเมอิโดะเท็นจิน (Kameido Tenjin Shrine), โตเกียว (Tokyo
-วัดอาซะกุซะ
-นอน Fujinobou kaen hotel
30-ดอกไม้ชมพูๆ(fujishibazakura festival)(Pink moss)
-ภูเขาฟูจิ
-fujineoki ศูนย์จำลองแผ่นดินไหว
-หมู่บ้านโอชิโนะฮักไก(oshino hakkai)
-ชินจุกุ
-the hedistar hotel narita
1-วันนาริตะ(แถม)
-ฮิตาชิ
-วัดใหญ่อุชิคุไดบุทสึ
กลับ—>2สนามบิน
📌ตอนนี้ ก็แบบว่าอยากหาอยากเจอถึงคั้นว่าอยากจ้างนักสืบเลยแต่ก็กลัวโดนจับเพราะแบบไปก้าวก่ายเขา5556บอกก่อนยังไม่ได้จ่างนะ แต่ก็คิดๆในใจแหละว่าโลกมันกลมมันต้องมีเหตุผลบางอย่างที่เราได้มาเจอกันอ่ะ ขนาดดาราที่เราชอบเราก็พึ่งรู้ว่าเป็นเพื่อนพี่เรา คือทุกอย่างคนที่เราเคยชอบสมัยเรียนก็เรียนที่เดียวกับเพื่อนอะไรต่างๆ //เข้าเรื่องแป๊ป//คือหลังจากวันนั้นที่จากกันเราก็ ดูแลตัวเองมากขึ้นในทุกๆอย่าง เพื่อว่าวันหนึ่งจะมีโอกาสได้มาเจอกันอีกครั้ง
((เราทำทุกอย่างเรา เปลี่ยนแปลงทุกอย่างก็เพื่อเขาเราไปดูแลทุกอย่าง ตั้งแต่ ผม คิ้ว ขนตา ปาก หน้า ผิว กินวิตามิน ลดน้ำหนัก ปรับบุคลิกภาพ เล่นเวทก็เพื่อพี่))ฟิลแบบน้องน้ำกับพี่โชน
ข้อมเกี่ยวกับเขาที่เรารู้คือชื่อ แซนด์วิช จังหวัดหนองคาย แค่นี้555 แต่เราก็คิดว่าเขาคงลืมเราไปแล้วล่ะมันก็ผ่านมานานแหละ แต่ที่เราอยากจะบอกคือเราไม่เคยลืมเธอเลยนะ เธอเป็นคนเดียวที่ผ่านมานานแค่ไหนเราก็ไม่เบื่อ อยากเจอ ถ้าวันนึงมีโอกาสเจอกันอีกครั้งเราจะไม่ปล่อยให้โอกาสนั้นผ่านไป..ขอบคุณนะที่ทำให้เรารู้จักรักตัวเองมากขึ้น เธอคือคนสำคัญของเราเลยล่ะ