เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องของเรานะคะ แต่เป็นเรื่องของน้องที่รู้จักกัน เขามาถามปัญหา มาปรึกษา เราจึงอยากทราบว่าคนอื่น คิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างไร
เรื่องก็มีอยู่ว่า หากว่า คุณ ในปัจจุบัน ชีวิตอยู่ในจุดที่พอใจทุกอย่าง
การเงิน เงินเดือน เพื่อน สังคม ในเมืองกรุงที่อยู่ตอนนี้ เป็นชีวิตที่ไม่ได้เดือดร้อนอะไร
มีเพื่อนที่ดี มีงานที่ดี มีเงินเดือนที่เลี้ยงดูตัวเองได้ ไม่มีภาระครอบครัว
เรียนจบจากเมืองนอก มีเงินเก็บ เรียกได้ว่าไม่ลำบาก แต่ก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร
แต่เมื่ออายุ เวลา มาถึงทางที่ต้องเลือกและตัดสินใจ
จริงๆ ก็ไม่ได้มีสิทธิ์จะเลือกอะไรมาก แอบถูกบังคับหรือกดดันกลายๆ
ก่อนถามคำถาามที่ต้องเลือก ขอเล่าก่อนนะคะ
ถ้าคุณเป็นลูกคนเดืยว เกิดมาในครอบครัวต่างจังหวัด ในช่วงวัยเด็กครอบครัว
ก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร พ่อแม่ต้องทำงานอย่างหนักเพื่อสร้างครอบครัว
เป็นร้านก๋วยเตี๋ยว เมื่ออายุได้ 10 ขวบ พ่อกับแม่งานยุ่งทำให้หลายๆครั้งลืมไปรับลูกที่โรงเรียน
ลูกต้องกินหมูปิ้งกับยาม หรือ ยามที่โรงเรียนแบ่งหมูปิ้งให้กินก็บ่อยครั้ง
จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้พ่อกับแม่มานั่งคุยกันว่า อยากมีคนมาดูแลลูก เรื่องการเรียนลูก
ระเบียบวินัยของลูก ถ้าปล่อยเป็นแบบนี้ไม่ดีแน่
และด้วยพ่อกับแม่ เป็นคนที่ประหยัด มีวินัยในการใช้เงิน ขยันทำงานกันทั้งคู่
ก็พอมีเงินอยู่บ้าง จึงส่งลูกไปเรียนโรงเรียนประจำ ในจังหวัดที่เป็นหัวเมืองของภาค
ลูกสาวคนเดียวจึงอยู่โรงเรียนประจำจนถึง ม. 3 และ ม.4 - ม. 6 ก็ขอพ่อกับแม่ไปเรียนที่ต่างประเทศ
ตอนเรียนที่โรงเรียนประจำ ก็กลับบ้านปีละครั้ง ครั้งละ ไม่ถึง 10 วัน ก็กลับไปอยู่จังหวัดที่เรียนเพราะมีเพื่อนและสังคมอยู่ที่นั่น
พอไปเรียนมัธยมที่ต่างประเทศก็กลับบ้านปีละครั้ง และ กลับไปอยู่บ้านจริงๆกับพ่อแม่ไม่เกิน 5 วัน
จากนั้นก็กลับไปอยู่จังหวัดที่เคยเรียน
แม้พ่อแม่จะไม่ได้ดูแลใกล้ชิด แต่ลูกสาวก็เป็นคนรักดี ตั้งใจเรียน จึงไม่ได้มีเรื่องอะไรที่ทำให้ชีวิตต้องเสียหาย
จนเรียนจบ ป.ตรี ม.ดังสีชมพู ของไทย ทำงานอยู่กรุงเทพอยู่ 3-4 ปี ก็บินไปเรียนต่อ ป.โท ที่อเมริกา
เรียนจบ ทำงานอยู่ที่นั่น รวมๆ ประมาณ 5 ปี
พอกลับมาก็หางานทำ ซื้อคอนโด อยู่ในกรุงเทพ รวมๆแล้ว หลังกลับจากต่างประเทศ 4 ปีแล้วที่ทำงาน
มาวันนี้ พ่อและแม่ ขอร้อง หรือ บังคับกลายๆ ให้ลูกสาวกลับไปรับกิจการร้านก๋วยเตี๋ยวต่อที่บ้าน
ขอถามความเห็นทุกคนว่า หากเป้นคุณจะไปไหม ???
เมื่อร้านนี้ เป็นน้ำพักน้ำแรงที่พ่อแม่สร้างมา ขายดีใหม?? ณ ปัจจุบันก็ยอดขายวันละ 10,000-15,000 บาท
เดือนๆ หนึ่ง ก็มีกำไรหลังหักค่าใช้จ่ายแล้วอยู่ประมาณ 100,000 - 150,000 บาท
ร้านค่อนข้างมีลูกค้าประจำเยอะ เพราะทำเลดี และเป็นร้านดังของจังหวัด
หากสมมุติว่า ลูกสาวเลือกกลับไปช่วยพ่อแม่ ด้วยความที่ไม่ถนัดการขายก๋วยเตี๋ยว
ถ้าสมมุติว่าทำให้ร้านไปต่อไปไม่ได้ เธอก็ยังมีรายได้ค่าเช่าตึกแถวเดือนๆ หนึ่งประมาณ 100,000 บาท
หรือ มีที่นาที่ให้เขาเช่า และจ่ายเป็นข้าวสารที่เธอทานได้ตลอดทั้งปีไม่ต้องซื้อ
อยากถามเพื่อนๆ ชาวพันทิป หากเป็นคุณจะเลือกอะไร
ใช้ชีวิตในเมืองกรุงต่อ ร้าน หรือ ทุกอย่างของพ่อแม่ ให้ญาติ หรือคนอื่นทำต่อ แต่พ่อแม่ ช้ำใจมาก เพราะรักมากและสร้างมากับมือ
หรือ ฝืนตัวเองไปอยู่ ช่วย รับต่อจากพ่อแม่ แต่ไม่รู้ไหวไหมเพราะทุกครั้งกลับบ้าน รู้สึกเลยว่า ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเรา
หากชีวิตถึงทางแยก ต้องเลือกเดิน ถามความเห็นคะ เลือกทางไหนดี
เรื่องก็มีอยู่ว่า หากว่า คุณ ในปัจจุบัน ชีวิตอยู่ในจุดที่พอใจทุกอย่าง
การเงิน เงินเดือน เพื่อน สังคม ในเมืองกรุงที่อยู่ตอนนี้ เป็นชีวิตที่ไม่ได้เดือดร้อนอะไร
มีเพื่อนที่ดี มีงานที่ดี มีเงินเดือนที่เลี้ยงดูตัวเองได้ ไม่มีภาระครอบครัว
เรียนจบจากเมืองนอก มีเงินเก็บ เรียกได้ว่าไม่ลำบาก แต่ก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร
แต่เมื่ออายุ เวลา มาถึงทางที่ต้องเลือกและตัดสินใจ
จริงๆ ก็ไม่ได้มีสิทธิ์จะเลือกอะไรมาก แอบถูกบังคับหรือกดดันกลายๆ
ก่อนถามคำถาามที่ต้องเลือก ขอเล่าก่อนนะคะ
ถ้าคุณเป็นลูกคนเดืยว เกิดมาในครอบครัวต่างจังหวัด ในช่วงวัยเด็กครอบครัว
ก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร พ่อแม่ต้องทำงานอย่างหนักเพื่อสร้างครอบครัว
เป็นร้านก๋วยเตี๋ยว เมื่ออายุได้ 10 ขวบ พ่อกับแม่งานยุ่งทำให้หลายๆครั้งลืมไปรับลูกที่โรงเรียน
ลูกต้องกินหมูปิ้งกับยาม หรือ ยามที่โรงเรียนแบ่งหมูปิ้งให้กินก็บ่อยครั้ง
จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้พ่อกับแม่มานั่งคุยกันว่า อยากมีคนมาดูแลลูก เรื่องการเรียนลูก
ระเบียบวินัยของลูก ถ้าปล่อยเป็นแบบนี้ไม่ดีแน่
และด้วยพ่อกับแม่ เป็นคนที่ประหยัด มีวินัยในการใช้เงิน ขยันทำงานกันทั้งคู่
ก็พอมีเงินอยู่บ้าง จึงส่งลูกไปเรียนโรงเรียนประจำ ในจังหวัดที่เป็นหัวเมืองของภาค
ลูกสาวคนเดียวจึงอยู่โรงเรียนประจำจนถึง ม. 3 และ ม.4 - ม. 6 ก็ขอพ่อกับแม่ไปเรียนที่ต่างประเทศ
ตอนเรียนที่โรงเรียนประจำ ก็กลับบ้านปีละครั้ง ครั้งละ ไม่ถึง 10 วัน ก็กลับไปอยู่จังหวัดที่เรียนเพราะมีเพื่อนและสังคมอยู่ที่นั่น
พอไปเรียนมัธยมที่ต่างประเทศก็กลับบ้านปีละครั้ง และ กลับไปอยู่บ้านจริงๆกับพ่อแม่ไม่เกิน 5 วัน
จากนั้นก็กลับไปอยู่จังหวัดที่เคยเรียน
แม้พ่อแม่จะไม่ได้ดูแลใกล้ชิด แต่ลูกสาวก็เป็นคนรักดี ตั้งใจเรียน จึงไม่ได้มีเรื่องอะไรที่ทำให้ชีวิตต้องเสียหาย
จนเรียนจบ ป.ตรี ม.ดังสีชมพู ของไทย ทำงานอยู่กรุงเทพอยู่ 3-4 ปี ก็บินไปเรียนต่อ ป.โท ที่อเมริกา
เรียนจบ ทำงานอยู่ที่นั่น รวมๆ ประมาณ 5 ปี
พอกลับมาก็หางานทำ ซื้อคอนโด อยู่ในกรุงเทพ รวมๆแล้ว หลังกลับจากต่างประเทศ 4 ปีแล้วที่ทำงาน
มาวันนี้ พ่อและแม่ ขอร้อง หรือ บังคับกลายๆ ให้ลูกสาวกลับไปรับกิจการร้านก๋วยเตี๋ยวต่อที่บ้าน
ขอถามความเห็นทุกคนว่า หากเป้นคุณจะไปไหม ???
เมื่อร้านนี้ เป็นน้ำพักน้ำแรงที่พ่อแม่สร้างมา ขายดีใหม?? ณ ปัจจุบันก็ยอดขายวันละ 10,000-15,000 บาท
เดือนๆ หนึ่ง ก็มีกำไรหลังหักค่าใช้จ่ายแล้วอยู่ประมาณ 100,000 - 150,000 บาท
ร้านค่อนข้างมีลูกค้าประจำเยอะ เพราะทำเลดี และเป็นร้านดังของจังหวัด
หากสมมุติว่า ลูกสาวเลือกกลับไปช่วยพ่อแม่ ด้วยความที่ไม่ถนัดการขายก๋วยเตี๋ยว
ถ้าสมมุติว่าทำให้ร้านไปต่อไปไม่ได้ เธอก็ยังมีรายได้ค่าเช่าตึกแถวเดือนๆ หนึ่งประมาณ 100,000 บาท
หรือ มีที่นาที่ให้เขาเช่า และจ่ายเป็นข้าวสารที่เธอทานได้ตลอดทั้งปีไม่ต้องซื้อ
อยากถามเพื่อนๆ ชาวพันทิป หากเป็นคุณจะเลือกอะไร
ใช้ชีวิตในเมืองกรุงต่อ ร้าน หรือ ทุกอย่างของพ่อแม่ ให้ญาติ หรือคนอื่นทำต่อ แต่พ่อแม่ ช้ำใจมาก เพราะรักมากและสร้างมากับมือ
หรือ ฝืนตัวเองไปอยู่ ช่วย รับต่อจากพ่อแม่ แต่ไม่รู้ไหวไหมเพราะทุกครั้งกลับบ้าน รู้สึกเลยว่า ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเรา