ตั้งแต่เล็กจนโตหนูอยู่กับพ่อแม่ หนูพี่น้อง3คนหนูเป็นคนที่3 (ตอนนี้หนูอายุ21ปี) พี่ชายคนที่2(อายุ22ปี)พี่สาวคนแรก(อายุ25ปี) ตอนนี้พ่อกับแม่ของหนูแยกทางกันแล้วหนูอยู่กับแม่และยาย ส่วนพี่ชายอยู่กับพ่อ พี่สาวเช่าหออยู่คนเดียว เริ่มจากตอนหนูเด็กๆ พี่ๆรู้มั้ยว่ากว่าหนูจะได้กินข้าวแต่ละมื้อ หนูต้องไปเดินเก็บขวดเบียกระป๋องเบีย ตามใต้ถุนบ้านคนอื่นมาแรกเป็นเงิน สมัยนั้น ถ้าเป็นขวดก็ขวดละ1บาท 2กระป๋องหรือ4กระป๋องนี่แหละ1บาท เก็บมาได้ก็เอาไปซื้อมาม่ากับไข่ หนูกินแบบนี้มานานมาก พี่ชายหนูเขาโชคดีที่ลุงยังรับเขาไปเลี้ยงไปช่วยงานที่บ้าน ส่วนพี่สาวก็ไปอยู่กรุงเทพกับป้าตั้งแต่เด็ก ซึ่งมีหนูคนเดียวที่อยู่กับพ่อแม่ สมัยเด็กหนูจำได้ทุกภาพเวลาที่พ่อกับแม่หนูทะเลาะกัน ตีกันจนเลือดเต็ม อย่าให้ต้องอธิบายเยอะเลย เอาเป็นว่าหนูเห็นภาพพวกนั้นตอนเด็ก ทุกวันนี้หนูยังจำได้ทุกภาพ หนูเป็นเดียวที่รับรู้เรื่องทั้งหมดในบ้านจนหนูโต ได้ย้ายมาอยู่กับยายที่ชลบุรีพร้อมพี่สาวคนแรก ยายทำทุกอย่างเพื่อที่จะเอาเงินมาส่งพวกหนูเรียนกัน จนทุกคนโตเป็นหนุ่มเป็นสาว พ่อกับแม่ย้ายมาอยู่ชลบุรี อยู่ได้ไม่กี่ปี พ่อกับแม่ก็แยกทางกัน ส่วยยานก็ย้ายไปอยู่แถวพนัสนิคม หนูก็เลยต้องอยู่กับแม่ แม่เครียดที่เลิกกับพ่อแม่กับไปติดยา จนติดคุก หนูก็อยู่คนเดียวที่ห้องแถวตอนนั้นหนูอายุ19-20 หนูทำงานโรง ช่วงที่ไม่มีแม่อยู่หนูรู้สึกโดดเดี่ยวมาก ทุกๆคืนหนูโหยหาแต่แม่ หนูไม่มีใครเลย ยายมาหาหนูทุกเดือนแค่วันสองวันก็กลับ ส่วนพี่สาวตอนนั้นเขามีแฟนเป็นผู้หญิงเขาก็ไปอยู่บ้านแฟนเขาไม่ได้สนใจอะไร ก่อนที่แม่จะโดนจับแม่เป็นหนี้เยอะมาก ส่วนนึงมีหนี้อยู่กับบัตรของพี่สาว4หมื่น แม่เอาไปซื้อโทรทัศน์กับลำโพง(ลำโพงซื้อให้พี่สาว) จนหนูได้ทำงานหนูใช้หนี้ให้แม่หมดไป4หมื่น แล้วแม่ก็ไปเอาอีก4หมื่น หนูใช้หนี้ให้แม่ได้อีกรวมอันเก่าเป็น6หมื่นกว่า จนหนูเริ่มไม่ไหว ไม่มีใครช่วยหนูใช้หนี้ให้แม่เลย หนูออกจากงานเพราะคิดว่าถ้าหนูไม่ทำงาน พี่สาวกับพี่ชายคงจะช่วยใช้หนี้ให้แม่บ้าง แต่ก็ไม่มีใครเสนอช่วยสักคน ก่อนแม่จะโดนจับแม่เอาโทรทัศน์ไปจำนำ3พัน แล้วพี่สาสก็จะไปเอาออก หนูเลยบอกกับพี่สาวว่าเดี๋ยวหนูจะเอาเงินไปคืนให้3พันค่าโทรทัศน์ แต่พี่สาวกับบอกว่าไม่ให้ ทั้งๆที่หนูเป็นคนผ่อนมันจนหมด พอหนูไปเยี่ยมแม่แล้วบอกแม่ว่าพี่สาวไม่ให้ แม่ก็ได้แต่บอกว่าก็ให้เขาไป  นี่เป็นสิ่งแรกที่หนูคิดเลยว่าแม่ไม่เคยเข้าข้างหนู จนผ่านไปปีกว่า แม่ออกมาแล้ว ทุกอย่างปกติ มีอยู่ช่วงนึงพี่สาวหนูเลิกกับแฟน เลยต้องออกมาเช่าหออยู่ เขาไม่อยู่แม่ เพราะมันเป็นแค่ห้องเช่าเล็กๆ (ส่วนหนูก็พึ่งคลอดลูกได้2-3เดือน หนูมีครอบครัวซึ่งแฟนของหนูก็อยู่ด้วยกันกับหนู หนูเริ่มทำงานตั้งแต่คลอดลูกได้แค่2เดือน หนูมีเงินหนูภาระ พี่สาวเดือดร้อนขอยืมตังหนูรวมแล้ว2พันกว่า พอถึงเวลาต้องคืนเงิน พี่สาวกลับบอกว่าไม่มี ซึ่งตอนนั้นหนูก็ไม่มีเหมือนกัน เรียกได้ว่าไม่มีกินเรย แม้แต่ตังซื้อนมลูกยังไม่มี หนูบอกพี่สาวว่าหนูไม่มีตังเลย พี่สาวกับตอบมาว่าแล้วจะให้เขาทำยังไง เขาเรยบอกให้หนูไปรอตังจากพ่อเขา(พี่สาวคนละพ่อกับหนู) พอหนูไปถามำ่ำ่อเขาพ่อเขาก็บอกว่าไม่มี พี่สาวก็เงียบเฉย จนพ่อเขาทักมาบอกว่าช่วงเย็นจะเอามาให้ แล้วหนูเลยบอกแม่ว่า พี่สาวต้องคืนหนู2พัน แต่แม่กับบอกว่าพี่สาวจะคืน1พัน เพราะที่เหลือจะเอาไปใช้หนี้คนอื่น พี่ๆว่ามันถูกมั้ยที่เขานึกถึงคนอื่นมากกว่าน้องสาวของเขา ทั้งๆที่อีกตั้งหลายวันกว่าเงินหนูจะออก ไหนจะลูกแพมเพิส ไหนจะใช้จ่ายในบ้าน หนูต้องมีสำรองไว้ให้แม่ตลอด แล้วอย่างงี้หรอคือสิ่งที่หนุต้องยอมรับ แม่กับยายไม่เคยเข้าข้างหนูเลย เขาได้พูดว่ากลัวพี่สาวเสียใจ แต่พวกเขาไม่เคยนึกถึงหนูกันเลย