เรื่องบนโต๊ะอาหาร เศรษฐกิจทรุด

เรื่องบนโต๊ะอาหาร เศรษฐกิจทรุด

เรื่องบนโต๊ะอาหาร
        สวัสดีเพื่อนๆในเช้าวันศุกร์ที่ 12 มิถุนายน 2563 สบายดี รายการบนโต๊ะอาหารเช้านี้ ตุ๋นมะระ ซาบะย่าง ซาโยเต้ผัดไข่ ผัดพริกสี อยู่กินแบบพอดีไม่มีอด สภาพเศรษฐกิจที่ทรุดตัวลงเห็นเด่นชัดมากขึ้นถึงแม้จะมีมาตรการผ่อนปรนลงไปบ้าง ปัญหาคนตกงาน หนี้ครัวเรือนเพิ่มมากขึ้น ความเชื่อมั่นของผู้บริโภคลดลง การส่งออกได้น้อย ผลการประกอบการธุรกิจมีปัญหา ร้านค้าร้านอาหารผับบาร์ต่างพากันปิดตัวไป โรงแรมที่พักหลายแห่งถูกทิ้งร้างติดประกาศเซ้งหรือขายด่วน เรื่องราวบนโต๊ะอาหารเช้านี้ จึงมีเรื่องจะปรับตัวกันอย่างไรดีในสภาพเศรษฐกิจทรุดแบบนี้
        "ชิงซานปู้ไก่ ลวี่สุ่ยฉางหลิว โฮ่วฮุ่ยโหย่วชี"  ภูเขาสีเขียวจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงไป และสายน้ำสีครามเข้มก็จะไม่มีวันหยุดไหลเช่นกัน เป็นอย่างนั้นจริงหรือ ในความจริงที่พบเจอ สีของภูเขาเปลี่ยนแปลงไปตามฤดูกาลฤดูร้อนแห้งแล้งกลายเป็นสีน้ำตาลอมเทาดำเมื่อต้นไม้ต่างพากันผลัดใบ ถึงฤดูหนาวกลายเป็นสีขาวโพลนจากเมฆหมอกและหิมะที่ตกลงมาทับถม ส่วนในฤดูฝนความเขียวขจีจึงเริ่มมีมาเปลี่ยนให้เป็นภูเขาเป็นสีเขียว เฉกเช่นเดียวกับสายน้ำที่แห้งผากเห็นเนินทรายและกองหินสีน้ำตาลสีแดงปนดำในยามแล้งช่วงฤดูน้ำหลากสีโคลนของน้ำกลับขุ่นมัวตามสีดินทรายที่พัดมากว่าจะเป็นสีฟ้าครามเข้มได้ก็ต้องรอไปจนถึงในฤดูหนาว ที่เห็นเหล่านี้ช่วยเตือนสติให้เรารับรู้ว่าทุกอย่างล้วนมีความเปลี่ยนแปลงจึงต้องปรับสภาพตัวให้ทันและอยู่กับเหตุการณ์นั้นให้ได้เศรษฐกิจที่ทรุดตัวลงไปใช่ว่าจะส่งผลกระทบถึงตัวเราเองแต่เพียงผู้เดียว ทุกคนต่างได้รับพิษเศรษฐกิจในครั้งนี้ เหลืออยู่เพียงใครอึดกว่ากันที่จะรอดพ้นวันเวลานี้ไปได้ นอกจากจะต้องปรับตัวเองแล้วพิจารณาถึงสิ่งรอบข้างที่ยังสงบนิ่งอยู่คงต้องลงมือทำอะไรลงไปบ้างเพื่อพลิกฟื้นสิ่งรอบกายนี้ให้เป็นโอกาส
       “เงินทองคือมายา ข้าวปลาคือเรื่องจริง” คำนี้ช่วยมาเตือนความรู้สึกของเราอีกครั้ง การปรับพื้นฐานง่ายที่สุดคือการปรับเรื่องของการกินอยู่ กินให้พอดีตามที่กายต้องการอย่าตามใจปาก กินให้ได้ทุกอย่างไม่อยู่ยากกินยากความอดอยากจะถามหา ไม่จ่ายออกไปแบบไร้ค่าให้มีอะไรที่กลับมาแล้วงอกเงยเพิ่มยิ่งขึ้น ถี่ลอดตาช้างห่างลอดตาเล็น เศรษฐกิจที่ทรุดลงนี้ให้พิจารณาอย่างถี่ถ้วนทุกระดับ ระดับใหญ่ กลาง ล่าง บน ไปจนถึงระดับจิ๋ว ที่ทุกส่วนล้วนมีผลกระทบต่อกันไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง การล่มจมครั้งนี้ใหญ่หลวงนักวิกฤติทางสังคม สาธารณสุข เศรษฐศาสตร์ ต่างกระหน่ำมาทุกทิศทาง สังคมแบ่งชนชั้น สุขศึกษาโรคระบาดที่ทำผู้คนป่วยถึงเจ็ดแปดล้านคน การเงินการค้าลดลงไปตามผลของการปิดเมือง ความเหลื่อมล้ำไม่ทันกันในยุคดิจิตอล เหล่านี้เมื่อประสบกับมันอย่าท้อต่ออุปสรรคที่เกิดขึ้น คิดเสมอว่าอีกไม่นานทุกอย่างก็จะเปลี่ยนไป เหมือนกับอาหารเช้านี้พรุ่งนี้ก็จะมีรายการอื่นออกมาแทน โชคดีกันทุกคนนะ
                              Noohom Ja
                              12 / 6 / 63

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่