สวัสดีค่ะ เรื่องนี้อดทนมานานสุดทนแล้วจริงๆ กลุ้มใจมากเรื่องมันมีอยู่ว่า เราจับได้กับตาว่าพ่อมีเมียน้อยเลยคุยกันกับพี่ว่าควรบอกแม่ดีมั้ยสุดท้ายก็ตัดสินใจบอกท่านค่ะ เราและพี่ร้องห่มร้องไห้พอแม่รู้เรื่อแม่ก็ตั้งสติได้ดีมากและบอกเรากับพี่ว่าจะไปร้องไห้ให้พ่อทำไมเราอยู่กันได้เพราะมีก็เหมือนไม่มีอยู่แล้ว เราก็พยายามจะไม่โกรธพ่อ เพราะก็คิดว่าท่านก็มีเหตุผลของเค้า เนื่องจากพ่อกับแม่ก็ดูห่างเหินกันมาสักพักแล้วแม่ก็ไม่ได้ปฏิบัติตามหน้าที่ภรรยาสักที่ดีเท่าไหร่ด้วย แบบอาหารก็ไม่เคยหาให้พ่อ เสื้อผ้าพ่อเราก็เป็นคนซัก ทุกวันกลับบ้านมาก็นอนเล่นแต่พนันออนไลน์ แล้วชอบต่อว่าพ่อเรื่องที่พ่อลาออกจากงานว่าพ่อเป็นตัวภาระนู่นนี่นั่น ทั้งๆที่เงินทุกบาททุกสตางค์ที่เอามาใช้จ่ายส่วนใหญ่เป็นเงินที่พ่อหามา แต่แม่มักจะอ้างว่าเป็นเงินที่ท่านเล่นหวยได้ เราพยายามทำใจและคิดว่าควรจะจากกันได้ด้วยดี แต่เรื่องทุกอย่างกลับไม่ใช่อย่างงั้น.....
จากแม่ที่บอกให้เราใจเย็นกลายเป็นคนอีกคน แม่ตามด่าพ่อทุกช่องทาง ด้วยคำที่รุนแรงจนเราก็แทบรับไม่ได้ ตามไปด่าพ่อถึงมี่ทำงานแล้วทุกครั้งก็พกอาวุธไป ท่านบอกว่าเจอที่ไหนจะฆ่าที่นั่น จ้างคนคอยดูการเคลื่อนไหวพ่อ เรากับพี่ถามท่านว่าทำแบบนี้ไปทำไม แต่คำตอบที่ได้กลับมาคือ สะใจจะให้มันไม่มีที่จะอยู่ จะให้มันไม่มีงานทำและก็ด่าพ่อด้วยคำหยาบต่อท้าย เราและพี่พูดเกลี่ยกล่อมใช้เหตุพูดทุกอย่าง แต่เค้าก็ด่าเราและพี่ว่าลูกเนรคุณเข้าข้างพ่อ และก็โพสประจานพ่อในโซเชียลมีคนเค้ามาตักเตือนเห็นต่างก็กดโกรธและด่า ท่านต้องการเงินพ่อท่านต้องการให้พ่อมาคุย แต่พ่อไม่ยอมมาเพราะแม่เป็นอย่างงี้ แม่ไม่เคยใช้เหตุผลพูดมักจะใช้อารมณ์เป็นที่ตั้งเสมอ เราเคยถามแม่ว่าถ้าแม่ต้องการเงินพ่อแม่ไปทำให้พ่อไม่มีงานทำทำไม แม่ก็ตอบกลับมาว่าสะใจ ต้องการให้มันไม่มีที่อยู่ไม่มีที่ยืนในวงการธุรกิจที่พ่อกำลังทำ และก็ได้ผลพ่อไม่ค่อยมีงาน และนั่นทำให้พ่อไม่มีตังและไม่สามารถให้ตังได้ แม่ก็ยิ่งโมโห
เราและพี่ต้องมาทนฟังเรื่องเดิมซ้ำๆครึ่งปี ทุกๆวันๆเราร้องไห้เพราะไม่เคยชินเหมือนจะทำใจได่จากเหตุการณ์เลวร้ายแม่ก็คอยขุดขึ้นมาจากความทรงจำ เค้าเกลียดเวลาที่เราเล่นกันสนุกสนาน เค้ามักจะถามว่าพวกเรามีความสุขกันมากใช่มั้ย เราอัดคลิปเต้นกับพี่ก็บอกเราเนรคุณ เอาไปพูดกับชาวบ้านจนพวกเค้าไม่เคยมองเราดี ทุกวันนี้ใช้ชีวิตลำบากมากไปไหนก็มีแต่คนนินทา ล่าสุดแม่เรารู้ที่อยู่พ่อและเอากรรไกรไปแทงล้อรถหวังให้พ่อไปทำงานไม่ได้ ทางคนที่ดูแลความปลอดภัยเร้าก็จะให้เอาเรื่องแต่พ่อก็ไม่เอาเรื่องเพราะกลังแม่ติดคุก แต่แม่เรากับบอกคิดก็ติดไปเลย ท่านจะฆ่าพ่อและยอมติดคุก เราเลยถามท่านว่าถ้าท่านติดเราจะอยู่ยังไง เคยเป็นห่วงเราบ้างมั้ย แต่ท่านก็ไม่สนใจขอแค่ให้ได้ฆ่า และก็กำลังจะวางแผนเอารูปพ่อไปให้ร้านถ่ายเอกสารปริ้นรูปแล้วไปติดตามโรงงาน ไม่ให้พ่อไปสมัครงานทำได้
เราควรจะทำตัวให้ชินหรือทำยังไงดีคะ เพราะคนทั้งตำบลรวมตัวกันพูดว่าไม่ถูกต้องเค้าก็บอกว่าตังเองถูกอยู่ดี
ปล.เป็นกระทู้แรกผิดพลาดอะไรขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ
จะทำยังไงกับแม่ดีคะ
จากแม่ที่บอกให้เราใจเย็นกลายเป็นคนอีกคน แม่ตามด่าพ่อทุกช่องทาง ด้วยคำที่รุนแรงจนเราก็แทบรับไม่ได้ ตามไปด่าพ่อถึงมี่ทำงานแล้วทุกครั้งก็พกอาวุธไป ท่านบอกว่าเจอที่ไหนจะฆ่าที่นั่น จ้างคนคอยดูการเคลื่อนไหวพ่อ เรากับพี่ถามท่านว่าทำแบบนี้ไปทำไม แต่คำตอบที่ได้กลับมาคือ สะใจจะให้มันไม่มีที่จะอยู่ จะให้มันไม่มีงานทำและก็ด่าพ่อด้วยคำหยาบต่อท้าย เราและพี่พูดเกลี่ยกล่อมใช้เหตุพูดทุกอย่าง แต่เค้าก็ด่าเราและพี่ว่าลูกเนรคุณเข้าข้างพ่อ และก็โพสประจานพ่อในโซเชียลมีคนเค้ามาตักเตือนเห็นต่างก็กดโกรธและด่า ท่านต้องการเงินพ่อท่านต้องการให้พ่อมาคุย แต่พ่อไม่ยอมมาเพราะแม่เป็นอย่างงี้ แม่ไม่เคยใช้เหตุผลพูดมักจะใช้อารมณ์เป็นที่ตั้งเสมอ เราเคยถามแม่ว่าถ้าแม่ต้องการเงินพ่อแม่ไปทำให้พ่อไม่มีงานทำทำไม แม่ก็ตอบกลับมาว่าสะใจ ต้องการให้มันไม่มีที่อยู่ไม่มีที่ยืนในวงการธุรกิจที่พ่อกำลังทำ และก็ได้ผลพ่อไม่ค่อยมีงาน และนั่นทำให้พ่อไม่มีตังและไม่สามารถให้ตังได้ แม่ก็ยิ่งโมโห
เราและพี่ต้องมาทนฟังเรื่องเดิมซ้ำๆครึ่งปี ทุกๆวันๆเราร้องไห้เพราะไม่เคยชินเหมือนจะทำใจได่จากเหตุการณ์เลวร้ายแม่ก็คอยขุดขึ้นมาจากความทรงจำ เค้าเกลียดเวลาที่เราเล่นกันสนุกสนาน เค้ามักจะถามว่าพวกเรามีความสุขกันมากใช่มั้ย เราอัดคลิปเต้นกับพี่ก็บอกเราเนรคุณ เอาไปพูดกับชาวบ้านจนพวกเค้าไม่เคยมองเราดี ทุกวันนี้ใช้ชีวิตลำบากมากไปไหนก็มีแต่คนนินทา ล่าสุดแม่เรารู้ที่อยู่พ่อและเอากรรไกรไปแทงล้อรถหวังให้พ่อไปทำงานไม่ได้ ทางคนที่ดูแลความปลอดภัยเร้าก็จะให้เอาเรื่องแต่พ่อก็ไม่เอาเรื่องเพราะกลังแม่ติดคุก แต่แม่เรากับบอกคิดก็ติดไปเลย ท่านจะฆ่าพ่อและยอมติดคุก เราเลยถามท่านว่าถ้าท่านติดเราจะอยู่ยังไง เคยเป็นห่วงเราบ้างมั้ย แต่ท่านก็ไม่สนใจขอแค่ให้ได้ฆ่า และก็กำลังจะวางแผนเอารูปพ่อไปให้ร้านถ่ายเอกสารปริ้นรูปแล้วไปติดตามโรงงาน ไม่ให้พ่อไปสมัครงานทำได้
เราควรจะทำตัวให้ชินหรือทำยังไงดีคะ เพราะคนทั้งตำบลรวมตัวกันพูดว่าไม่ถูกต้องเค้าก็บอกว่าตังเองถูกอยู่ดี
ปล.เป็นกระทู้แรกผิดพลาดอะไรขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ