สวัสดีครับอยากจะถามว่ามีใครเป็นหนักเหมือนผมบ้างไหมครับ คือผมจะเครียดมากครับถ้าต้องห่างกับแฟน เริ่มเรื่องเลยนะครับแฟนผมขอกลับไปต่างจังหวัด 4 วันไปเยี่ยมแม่ ตอนแรกผมก็กลัวว่าตัวเองจะอยู่ได้ไหม แต่ผมก็เข้าใจ เลยให้แฟนไปเพราะปกติแฟนอยู่ด้วยกันกับผม พอทีนี้แฟนโทรมาบอกว่าแม่อยากให้อยู่สักเดือนนึง ทีนี้ผมก็เครียดเลย แต่ใจนึงก็เข้าใจเค้า ผมร้องไห้หนักเลยอารมณ์คือมันคิดถึงจริงๆ ไม่เคยต้องห่างกันขนาดนี้ กินข้าวก็กินไม่ลง ทุกวันนี้ผมนอนไม่หลับ จะหลับตี4-5 ทุกคืน จากปกติผมจะเป็นคนหลับง่ายเพราะรู้ว่าแฟนนอนอยู่ข้างๆ ทีนี้ผมก็เลยตัดสินใจขอแฟนแต่งงาน ขอทางบ้านผม เพราะผมไม่อยากห่างอีกแล้ว ผมก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าเกินไปไหมครับ 555 วันที่28 เดือนนี้ผมแต่งงาน แต่แฟนจะกลับมาบ้านผมวันที่22 มาเตรียมงานแต่ง แต่งแบบเรียบง่ายครับงานเล็กๆ ทุกวันนีผมได้เเต่นับวันรอตลอด มันแบบคิดถึงมากจริงๆ อยากกอดเขา บางคืนก็คิดถึงจนน้ำตาาไหล ปกติผมว่าตัวเองไม่เคยมีนิสัยเด็ก นิสัยงี่เง่าแบบนี้เลย แต่อยู่ๆก็เป็น ห่วงไปหมด ตอนนี้ก็สบายใจขึ้นมาหน่อยเพราะรู้ว่าต่อไปแฟนเราจะอยู่กับเราไปตลอดชีวิต แต่ดันมาตื่นเต้นจนนอนไม่หลับแทนน ( ถ้าพิมพ์งงๆ ขอโทษด้วยนะครับ ) เพิ่งเปิดประทู้ครั้งแรก
ห่างกับแฟนเเล้วนอนไม่หลับ กินข้าวไม่ค่อยลง