คือเรื่องจะเล่าก็มีว่า เรากับเพื่อนคนอื่นแชทสนทนาเรื่องประมาณแบบว่าเบื้องลึกประวัติศาสตร์ ของไทย(ที่ไม่มีบันทึกในไทย)
ก็เรื่องแบบนั้นๆเนอะ. ก็แค่พูดคุยเพราะมีคนถามเราก็ไปหามาด้วยเผื่อจะได้คุยกันเข้าใจ แบบเราสงสัยก็ต้องพูดต้องคุยใช่ไหมคะ อยู่ๆเพื่อนคนึงในกลุ่ม
นิสัยคร่าวๆ : ตั้งใจเรียนไม่ถึงเนิร์ด ออกงานบ่อย
ประมาณ เจอผู้หลับผู้ใหญ่ เป็นคนที่วางแผนทุกอย่างหมดแล้วในชีวิต เรียบร้อย แต่บทจะทะเยอทะยานก็คือเพื่อนๆก็แทบห้ามไม่ได้
คือเค้าก็มาแหวกในแชทว่าไม่ชอบเวลาเห็นคนมาคุยเรื่องบรนพบุรุษแบบนี้บลาๆ ที่อยู่ได้กันทุกวันนี้เพราะเค้าเสียเลือดเสียเนื้อ กันมา เราก็แค่คุยสิ่งที่ไปเห็นกันมาแค่นั้นมันผิดหรอคะ
ส่วนตัวเราคิดว่าก็ควรเปิดใจดูทุกด้าน เหมือนเหรียญก็มีสองด้านแตกต่างกันไป เราอยากจะคุยแบบนี้ไปเลยกับเค้าแต่ก็กลัวมันจะเลยเถิดไปอีกเรากับเพื่อนที่คุยก็ปล่อยให้เค้า ลงในแชทไป
เพราะก็ไม่อยากให้มันพังหรอกค่ะมิตรภาพ แต่เอาจริงๆเราก็อยากหลุดพ้นค่ะ อยากปลดปล่อยความคิดตัวเองเป็นอิสระ อย่างเราเคยคุยหัวข้อเรื่องนายกท่านนึงกันแต่เค้าก็แทรกมาประมาณว่า อย่าไปว่าเค้าเลย จะไปว่าเค้าทำไม เค้าก็มีมุมดี อะไรเงี้ยค่ะ
สรุปความคิดเราแตกต่างกัน
และเค้าก็เหมือนจะยึดหลักความคิดที่ได้เรียนมาอย่างเดียวเลย เราก็ไม่ได้เหมารวมเลยนะคะว่าพวกท่านไม่ดี บางท่านก็กู้บ้านกู้เมืองมาได้
แต่เรางงจะให้ปิดหูผิดตาไม่รับรู้ไรเลยหรอคะ
แต่ที่กลุ้มใจคือเเก๊งค์เราจะไปไหวหรอคะ ถ้าความคิดทัศนคติมันยังไม่จูนกัน
เราไม่รู้ถ้าพังกันไป ใครจะอยู่กับใครบ้างอะค่ะ
แต่เค้าเรียนเก่งเรียนดีแต่เราอารมณ์วัยรุ่นการเรียนปานกลางอะไรยังไม่แน่นอนว่าจะทางไหน
แต่ย้ำว่ามีสติทุกครั้งเวลาจะทำไร ไม่เคยนอกลู้นอกทางหรอกค่ะ แต่แค่ว่าวันนั้นมาถึงเราจะเหลือใครไหม ก็ทำใจเผื่อละคะ เพราะเราก็เป็นคนที่อยากอิสระทางความคิดค่ะ บางคนั้งเราอยากจะหลุดพ้นจากกลุ่มเลยค่ะแต่ก็อยากมีเพื่อนคุยด้วยอยู่ อยากถามด้วยว่า ถ้าต้องอยู่คนเดียวจริงๆเราจะทไงคะ เราจะไหวไหม ถ้าสมมุติแตกกันไป เค้าจะเปลี่ยนหน้ามือเป็นหลังมือไหม เพราะตอนนี้ก็รู้สึกว่าจะรั้งมิตรภาพแบบนี้ไว้ไม่ไหวละค่ะ
ทำไงดี เราผิดหรือเพื่อนเองที่ไม่เข้าใจ
ก็เรื่องแบบนั้นๆเนอะ. ก็แค่พูดคุยเพราะมีคนถามเราก็ไปหามาด้วยเผื่อจะได้คุยกันเข้าใจ แบบเราสงสัยก็ต้องพูดต้องคุยใช่ไหมคะ อยู่ๆเพื่อนคนึงในกลุ่ม
นิสัยคร่าวๆ : ตั้งใจเรียนไม่ถึงเนิร์ด ออกงานบ่อย
ประมาณ เจอผู้หลับผู้ใหญ่ เป็นคนที่วางแผนทุกอย่างหมดแล้วในชีวิต เรียบร้อย แต่บทจะทะเยอทะยานก็คือเพื่อนๆก็แทบห้ามไม่ได้
คือเค้าก็มาแหวกในแชทว่าไม่ชอบเวลาเห็นคนมาคุยเรื่องบรนพบุรุษแบบนี้บลาๆ ที่อยู่ได้กันทุกวันนี้เพราะเค้าเสียเลือดเสียเนื้อ กันมา เราก็แค่คุยสิ่งที่ไปเห็นกันมาแค่นั้นมันผิดหรอคะ
ส่วนตัวเราคิดว่าก็ควรเปิดใจดูทุกด้าน เหมือนเหรียญก็มีสองด้านแตกต่างกันไป เราอยากจะคุยแบบนี้ไปเลยกับเค้าแต่ก็กลัวมันจะเลยเถิดไปอีกเรากับเพื่อนที่คุยก็ปล่อยให้เค้า ลงในแชทไป
เพราะก็ไม่อยากให้มันพังหรอกค่ะมิตรภาพ แต่เอาจริงๆเราก็อยากหลุดพ้นค่ะ อยากปลดปล่อยความคิดตัวเองเป็นอิสระ อย่างเราเคยคุยหัวข้อเรื่องนายกท่านนึงกันแต่เค้าก็แทรกมาประมาณว่า อย่าไปว่าเค้าเลย จะไปว่าเค้าทำไม เค้าก็มีมุมดี อะไรเงี้ยค่ะ
สรุปความคิดเราแตกต่างกัน
และเค้าก็เหมือนจะยึดหลักความคิดที่ได้เรียนมาอย่างเดียวเลย เราก็ไม่ได้เหมารวมเลยนะคะว่าพวกท่านไม่ดี บางท่านก็กู้บ้านกู้เมืองมาได้
แต่เรางงจะให้ปิดหูผิดตาไม่รับรู้ไรเลยหรอคะ
แต่ที่กลุ้มใจคือเเก๊งค์เราจะไปไหวหรอคะ ถ้าความคิดทัศนคติมันยังไม่จูนกัน
เราไม่รู้ถ้าพังกันไป ใครจะอยู่กับใครบ้างอะค่ะ
แต่เค้าเรียนเก่งเรียนดีแต่เราอารมณ์วัยรุ่นการเรียนปานกลางอะไรยังไม่แน่นอนว่าจะทางไหน
แต่ย้ำว่ามีสติทุกครั้งเวลาจะทำไร ไม่เคยนอกลู้นอกทางหรอกค่ะ แต่แค่ว่าวันนั้นมาถึงเราจะเหลือใครไหม ก็ทำใจเผื่อละคะ เพราะเราก็เป็นคนที่อยากอิสระทางความคิดค่ะ บางคนั้งเราอยากจะหลุดพ้นจากกลุ่มเลยค่ะแต่ก็อยากมีเพื่อนคุยด้วยอยู่ อยากถามด้วยว่า ถ้าต้องอยู่คนเดียวจริงๆเราจะทไงคะ เราจะไหวไหม ถ้าสมมุติแตกกันไป เค้าจะเปลี่ยนหน้ามือเป็นหลังมือไหม เพราะตอนนี้ก็รู้สึกว่าจะรั้งมิตรภาพแบบนี้ไว้ไม่ไหวละค่ะ