สวัสดีค่ะ เรามีเรื่องอึดอัดใจคือเราเป็นคนให้คนเข้าหายากมาก ใครได้คุยกับเรานี้น้อยมาก เพราะเป็นคนที่ไม่ได้คุยกับใครง่ายๆ คือเรื่องมีอยู่ว่ามีผ.ชคนหนึ่งมาจีบเราเขาทำทุกอย่างเพื่อได้เข้ามาคุยกับเรา
พอถึงวันนั้นเราก็เเอบมาใจให้เราเพราะเขารุกเรามากจนเราใจอ่อน เราก็คุยกับปกติไปๆมาๆหลังที่เขารู้ว่ามีใจให้เขา
ก็ดูเปลี่ยนไปหน่อย เพราะเขาได้ใจเเล้วไงเลยคิดว่าไม่ต้องตื้อเขามากยังไงเราก็อยู่คุยเขาอยู่ดี คือช่วงหลังๆเขาเเทบจะไม่มีเวลาคุยกับเรา ตอนเช้าเขามามอนิ่งเเล้วก็หายไปพอบ่าย2ก็โผล่มาอีกทีบางทีก็โผล่มา6โมงเย็นบางวันก็ไม่มาเลย คืองงมากเขาจะนอนอะไรหนักหนาเเละไม่ว่างอะไรขนาดนั้น เราก็สงสัยอยู่ตอนมาจีบนี้อดหลับอดนอนมาจีบหรอ พอได้ใจก็เหมือนนอนชดใช้เวลานั้น55+ขำดีเนอะ คือเขาอยากได้ใจเราเราก็ให้เขาขอเราคบเเต่เราไม่เเน่ใจในตัวเขาเลยเลยบอกว่าศึกษาใจกันไปก่อน เเต่เราบอกเขาว่านายไม่ต้องกลัวเรามีใครในเวลาที่เราคุยกับเเกอยู่เรามีเเต่เเกหวังว่าเวลานี้เเกจะมีเเต่เรานะเขาก็บอกว่ามีเรา เเค่การกระทำมันฟ้องมาก พูดเขาเลือกการกระทำมีเเต่การนอนของเขาเเหละ
คือเราเลยไปตกลงกับเขาคำตอบก็เช่นเคยเหมือนเดิมคือเราอยากรู้ว่าความจริง
เขาทำไมพูดไม่ได้ เราไม่กลัวเสียใจที่เรารู้ความจริงเขาจะยังไง เเต่ความรู้สึกเรามีไปให้เขาเเล้ว สุดท้ายมีใจให้เขาไม่เคยรักษามันเหมือนตอนอยากได้ เรารู้สึกโง่มากที่ให้ใจผิดคนคนที่เขาอยากได้มีเยอะพอเลือกให้กับเขาไม่สมใจเหมือนตอนอยากได้ เเต่เขาก็หายๆเงียบจากเราบ่อยมาก คือเราเลยเลือกคำตอบให้ตัวเอง
ว่าฉันจะเดินออกมาเอง ฉันควรพอที่อยู่อย่างไร้ความรู้สึกของเขา คือฉันเสียใจมากครั้งนี้ โคตรโง่เลย เราก็ไม่รู้เเรงชูงใจเขาหรอกว่าเป็นอะไร เขาเป็นเเบบนี้เราควรรับผิดชอบใจตัวเองเเหละ คิดว่ทาเขาจะดีเหมือนตอนเเรกๆพอหลังๆก็เปลี่ยนไป เเล้วก็รีบขอเราคบทั้งทีการกระทำยังลังเล ก็เหมือนวันเเหละ นอนวันจันทร์ตื่นมาก็วันอังคารล่ะมันไม่มีอะไรเหมือนเดิม มีเเต่ปากเขาพูดเหมือนเดิม ใจลอยไปตลอดเเหละ ปากพูดดีตลอด เห็นเเต่การกระทำนี้ไปตลอด ครั้งนี้ขอให้เป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะพบเห็น จะไม่ขอโง่ต่อไป ดีนะความสัมพันธ์มันเเค่นี้ คนมาก่อนมักจะไปก่อนเสมอ มีใจให้เขาก็ตัดใจจากเขาเอง
good bye
มาเเชร์ความรู้สึกโง่ๆจากที่เคยโง่มา
พอถึงวันนั้นเราก็เเอบมาใจให้เราเพราะเขารุกเรามากจนเราใจอ่อน เราก็คุยกับปกติไปๆมาๆหลังที่เขารู้ว่ามีใจให้เขา
ก็ดูเปลี่ยนไปหน่อย เพราะเขาได้ใจเเล้วไงเลยคิดว่าไม่ต้องตื้อเขามากยังไงเราก็อยู่คุยเขาอยู่ดี คือช่วงหลังๆเขาเเทบจะไม่มีเวลาคุยกับเรา ตอนเช้าเขามามอนิ่งเเล้วก็หายไปพอบ่าย2ก็โผล่มาอีกทีบางทีก็โผล่มา6โมงเย็นบางวันก็ไม่มาเลย คืองงมากเขาจะนอนอะไรหนักหนาเเละไม่ว่างอะไรขนาดนั้น เราก็สงสัยอยู่ตอนมาจีบนี้อดหลับอดนอนมาจีบหรอ พอได้ใจก็เหมือนนอนชดใช้เวลานั้น55+ขำดีเนอะ คือเขาอยากได้ใจเราเราก็ให้เขาขอเราคบเเต่เราไม่เเน่ใจในตัวเขาเลยเลยบอกว่าศึกษาใจกันไปก่อน เเต่เราบอกเขาว่านายไม่ต้องกลัวเรามีใครในเวลาที่เราคุยกับเเกอยู่เรามีเเต่เเกหวังว่าเวลานี้เเกจะมีเเต่เรานะเขาก็บอกว่ามีเรา เเค่การกระทำมันฟ้องมาก พูดเขาเลือกการกระทำมีเเต่การนอนของเขาเเหละ
คือเราเลยไปตกลงกับเขาคำตอบก็เช่นเคยเหมือนเดิมคือเราอยากรู้ว่าความจริง
เขาทำไมพูดไม่ได้ เราไม่กลัวเสียใจที่เรารู้ความจริงเขาจะยังไง เเต่ความรู้สึกเรามีไปให้เขาเเล้ว สุดท้ายมีใจให้เขาไม่เคยรักษามันเหมือนตอนอยากได้ เรารู้สึกโง่มากที่ให้ใจผิดคนคนที่เขาอยากได้มีเยอะพอเลือกให้กับเขาไม่สมใจเหมือนตอนอยากได้ เเต่เขาก็หายๆเงียบจากเราบ่อยมาก คือเราเลยเลือกคำตอบให้ตัวเอง
ว่าฉันจะเดินออกมาเอง ฉันควรพอที่อยู่อย่างไร้ความรู้สึกของเขา คือฉันเสียใจมากครั้งนี้ โคตรโง่เลย เราก็ไม่รู้เเรงชูงใจเขาหรอกว่าเป็นอะไร เขาเป็นเเบบนี้เราควรรับผิดชอบใจตัวเองเเหละ คิดว่ทาเขาจะดีเหมือนตอนเเรกๆพอหลังๆก็เปลี่ยนไป เเล้วก็รีบขอเราคบทั้งทีการกระทำยังลังเล ก็เหมือนวันเเหละ นอนวันจันทร์ตื่นมาก็วันอังคารล่ะมันไม่มีอะไรเหมือนเดิม มีเเต่ปากเขาพูดเหมือนเดิม ใจลอยไปตลอดเเหละ ปากพูดดีตลอด เห็นเเต่การกระทำนี้ไปตลอด ครั้งนี้ขอให้เป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะพบเห็น จะไม่ขอโง่ต่อไป ดีนะความสัมพันธ์มันเเค่นี้ คนมาก่อนมักจะไปก่อนเสมอ มีใจให้เขาก็ตัดใจจากเขาเอง
good bye