เกริ่นก่อนเลยนะคะ​ เราไม่เคยมีแฟนมาก่อนมีคนเข้าหาแต่ก็ไม่ชอบใครเลยค่ะเราเป็นคนพูดตรงๆไม่เคยให้ความหวังใคร​แต่แล้วพอมาวันหนึ่งเราดันไปชอบพี่คนหนึ่งค่ะ​ พี่เค้ารับรู้ความรู้สึกเรานะคะรับรู้จากการที่เราได้เปิดใจคุยกันถามกันตรงๆ​เรามีอะไรเราพูดเลยเราเป็นคนที่ชอบพี่เค้าเลยเข้าหาก่อน(ไม่รู้มีใครถือมั้ยไม่ชอบใจเรื่องผู้หญิงเข้าหาก่อนก็ข้ามได้นะคะ)​ คือง่ายๆก็เหมือนเราตามจีบก็ว่าได้ค่ะ​ แต่พอมาหลังๆเค้าเริ่ม​ เฉยกับเราเราก็พอเค้าใจว่าเป็นนิสัยการพูดน้อยของเค้าอยู่แล้วแต่คนที่รู้สึกมากกว่าอย่างเรามันเป็นธรรมดาใช่มั้ยละคะที่ต้องกังวลว่าเค้ารำคาญเรารึเปล่า​ เค้าอึดอัดมั้ย​ เราก็ถามพี่เค้าตรงๆนะคะว่าเป็นไรมั้ยรำคาญเรามั้ยอึดอัดรึเปล่า แต่พี่เค้าก็เหมือนเดิมค่ะบอกไม่ได้เป็นไรไม่ได้อึดอัดพี่แค่อยู่คนเดียวจนชินเลยไม่ค่อยคิดเรื่องจุดนี้เท่าไหร่​ เราก็เค้าใจค่ะแล้วเราเริ่มคิดว่าคงเป็นได้แค่พี่น้องเลยเริ่มที่จะทำใจและเริ่มที่จะถอยความรู้สึกออกมาแต่ไม่ได้หนีหายไปเลยนะคะ​ แค่ลดการพูดที่ดูเกินเลย​ไป​ ให้มันพอดี​ แต่พี่เค้าก็ทำให้เราหัวเราะทำให้เราเขิล​ ชอบหยอดเราจนเราลืมเรื่องที่ตัวเองตั้งใจจะถอยออกมา​เหมือนกลายเป็นว่าเราตกหลุมอีกครั้งค่ะ พอเราจะเริ่มถอยออกมาอีก​ เค้าก็เหมือนขุดหลุมใหม่ให้เราตกลงไป​อีก จนเราบอกว่าเค้าว่าถ้ายังเป็นแบบนี้เราจะหนีออกจากพี่เค้าได้ยังไง​ พี่เค้าก็ตอบนะคะตอบมาว่า​ ไปไหนไม่ได้หรอกพี่จะขุดหลุมให้ลึกกว่าเดิมอีก​ เราเริ่มสับสนแล้วค่ะ​ ว่าเค้าทีเล่นทีจริงหรือยังไงเราเดาไม่ออกเลยอยากเตรียมใจรับมือค่ะ​ เพราะเราถามแล้วพี่เค้าก็ไม่ตอบ​ วิธีการพูดตรงๆไม่ได้ผลเลยค่ะ