สวัสดีค่ะ เราคุยกับผู้ชายคนนึงเราเป็นเพื่อนกันมาก่อน แต่ไปๆมาๆดันมากลายเป็นความสัมพันธ์แบบนี้ได้ยังไงก็ไม่รู้ เราเคยเลิกคุยกันหลายครั้ง แต่เป็นการเลิกคุยแบบที่แค่จู่ๆเขาก็เงียบหาย เราก็ไม่ได้อะไรค่ะ ปกติไม่ได้ตามตื้อใครอยู่แล้ว แล้วพอเจอกันก็กลับมาคุยกัน1-2 เดือนแล้วก็เลิกคุยอีก จนกระทั่งไม่นานมานี้ เราไปเที่ยวด้วยกันเป็นกลุ่มหลายวัน ไปๆมาๆเหมือนเรากับเขาก็เริ่มรู้สึกดีๆกันอีก หลังจากกลับมาจากทริปนั้น เราก็คุยกันมาเรื่อยๆ เราไปนอนบ้านเขาบ่อย ใช้เวลาด้วยกันค่อนข้างมาก เวลาไปทำงานเขาก็ไปรับไปส่ง เคยเจอพ่อแม่ ญาติเขา ดูเหมือนเราจะเข้ากับแม่เขาไม่ค่อยได้ค่ะ แบบดูอึดอัด 55 แต่ก็มีบางอย่างที่เรารู้สึกว่าคบกันไปต้องแย่แน่ๆ
1. เขาดูเป็นคนติดเพื่อนเป็นช่วงๆ
2. หน้าที่การงานเขาด้อยกว่าเราทุกอย่างเลยค่ะ แต่เขาเป็นคนติดแบรน เขาดูไม่เคยคิดถึงอนาคต เราไม่เคยมองเห็นอนาคตที่มีร่วมกับเขาเลย
3. สังคมเรากับเขาเป็นคนละแบบเลยค่ะ เราเป็นคนเรียบร้อย แต่เขาเป็นคนที่ชอบสังคมร้านเหล้า ตอนเรียนเรากับเขาเป็นเพื่อนจากกลุ่มเดียวกันค่ะ แต่พอทำงานเขาก็มีกลุ่มที่ไปดื่มด้วย ดูเหมือนเราจะเข้ากับกลุ่มนั้นไม่ได้ ทั้งเรื่องนิสัย คำพูดจา ทัศนคติ
4. เรากับเขาไม่มีความชอบอะไรที่เหมือนกันเลยค่ะ ไม่มีเลยซักอย่าง คุยเรื่องความชอบกันไม่ได้เลย
5. มีเรื่องความแตกต่างทางศาสนาด้วย ซึ่งดูแล้วเขาคงไม่ยอมเราแน่ๆ
หลังจากคุยกันมาเกือบปีซึ่งรอบนี้มันนานกว่าครั้งที่ผ่านๆมามากๆ(ไม่ได้คบกันนะคะ) เราเลยตัดสินใจบอกเขาว่า เราจะเลิกยุ่งกับเขา เพราะมันดูเหมือนจะไปต่อกันไม่ได้ เราไม่อยากให้เสียเวลากันทั้งคู่ สุดท้ายก็เลิกยุ่งกันมา 2 อาทิตย์ แต่ดันมีเพื่อนคนนึงในกลุ่มสมัยเรียน เกิดอกหักขึ้นมา เลยชวนเราไปร้านเหล้าเพื่อย้อมใจ เราก็ไปค่ะ และเพราะแบบนั้นเราเลยได้เจอเขาอีกครั้งนึง เราก็ทำเหมือนเป็นเพื่อนกัน แต่เรารู้สึกคิดถึงเขามากค่ะ จนตอนกลับเราเลยขอให้เขาไปส่งเราที่บ้าน พอถึงบ้านเรา เขาก็ไม่ยอมให้เราเข้าบ้านแล้วก็กอดเราไว้แบบนั้น เราทั้งคู่ทั้งร้องไห้แล้วก็ระบายออกมาว่า 2 อาทิตย์ที่ผ่านมามันทรมานแค่ไหน กอดกันแบบนั้นเป็นชั่วโมง แต่สุดท้ายพอแยกกัน เราก็ไม่ได้สานสัมพันธ์ต่อค่ะ เรารู้สึกว่าเรารักเขามากๆ แต่ว่ามันดูไม่มีอะไรไปกันได้เลยค่ะ
เราคิดถูกรึเปล่าคะที่ทิ้งเขามา ถ้าเราอยากให้อนาคตเรามันสดใส ไม่เจอปัญหาทีหลัง และยิ่งอายุมากขึ้น เราก็ยิ่งมีโอกาสเจอคนน้อยลงไม่เหมือนผู้ชาย เรากลัวว่าถ้าคบจนแต่งแล้วมีปัญหาจริงๆ เราจะเดือดร้อน เพราะเขาคงหาคนใหม่ได้ง่ายๆ แต่เราคงหาใหม่ไม่ได้อีกแล้ว
เราเลือกถูกมั้ยคะ ที่ทิ้งคนที่ดูเข้ากับเราไม่ได้
1. เขาดูเป็นคนติดเพื่อนเป็นช่วงๆ
2. หน้าที่การงานเขาด้อยกว่าเราทุกอย่างเลยค่ะ แต่เขาเป็นคนติดแบรน เขาดูไม่เคยคิดถึงอนาคต เราไม่เคยมองเห็นอนาคตที่มีร่วมกับเขาเลย
3. สังคมเรากับเขาเป็นคนละแบบเลยค่ะ เราเป็นคนเรียบร้อย แต่เขาเป็นคนที่ชอบสังคมร้านเหล้า ตอนเรียนเรากับเขาเป็นเพื่อนจากกลุ่มเดียวกันค่ะ แต่พอทำงานเขาก็มีกลุ่มที่ไปดื่มด้วย ดูเหมือนเราจะเข้ากับกลุ่มนั้นไม่ได้ ทั้งเรื่องนิสัย คำพูดจา ทัศนคติ
4. เรากับเขาไม่มีความชอบอะไรที่เหมือนกันเลยค่ะ ไม่มีเลยซักอย่าง คุยเรื่องความชอบกันไม่ได้เลย
5. มีเรื่องความแตกต่างทางศาสนาด้วย ซึ่งดูแล้วเขาคงไม่ยอมเราแน่ๆ
หลังจากคุยกันมาเกือบปีซึ่งรอบนี้มันนานกว่าครั้งที่ผ่านๆมามากๆ(ไม่ได้คบกันนะคะ) เราเลยตัดสินใจบอกเขาว่า เราจะเลิกยุ่งกับเขา เพราะมันดูเหมือนจะไปต่อกันไม่ได้ เราไม่อยากให้เสียเวลากันทั้งคู่ สุดท้ายก็เลิกยุ่งกันมา 2 อาทิตย์ แต่ดันมีเพื่อนคนนึงในกลุ่มสมัยเรียน เกิดอกหักขึ้นมา เลยชวนเราไปร้านเหล้าเพื่อย้อมใจ เราก็ไปค่ะ และเพราะแบบนั้นเราเลยได้เจอเขาอีกครั้งนึง เราก็ทำเหมือนเป็นเพื่อนกัน แต่เรารู้สึกคิดถึงเขามากค่ะ จนตอนกลับเราเลยขอให้เขาไปส่งเราที่บ้าน พอถึงบ้านเรา เขาก็ไม่ยอมให้เราเข้าบ้านแล้วก็กอดเราไว้แบบนั้น เราทั้งคู่ทั้งร้องไห้แล้วก็ระบายออกมาว่า 2 อาทิตย์ที่ผ่านมามันทรมานแค่ไหน กอดกันแบบนั้นเป็นชั่วโมง แต่สุดท้ายพอแยกกัน เราก็ไม่ได้สานสัมพันธ์ต่อค่ะ เรารู้สึกว่าเรารักเขามากๆ แต่ว่ามันดูไม่มีอะไรไปกันได้เลยค่ะ
เราคิดถูกรึเปล่าคะที่ทิ้งเขามา ถ้าเราอยากให้อนาคตเรามันสดใส ไม่เจอปัญหาทีหลัง และยิ่งอายุมากขึ้น เราก็ยิ่งมีโอกาสเจอคนน้อยลงไม่เหมือนผู้ชาย เรากลัวว่าถ้าคบจนแต่งแล้วมีปัญหาจริงๆ เราจะเดือดร้อน เพราะเขาคงหาคนใหม่ได้ง่ายๆ แต่เราคงหาใหม่ไม่ได้อีกแล้ว