จากที่ฝนตกเมื่อวาน

กระทู้สนทนา

เค้าว่ากันว่ารุ่งเช้ามันคือการเริ่มต้นใหม่ของวัน

โคนต้นไม้ยังดำมืดจากฝนที่ตกหนักเมื่อวาน

และตอนนี้มันก็เช้าเกินกว่าที่จะมีผีเสื้อ

สีท้องฟ้าก็ยังสลัวไม่มีแดด

แต่อากาศยามเช้าวันนี้ ก็ยังสดชื่นเกินกว่าที่จะเศร้า

เดี๋ยวพอสาย แดดแรง โคนต้นไม้ก็คงแห้ง ผีเสื้อก็คงออกบิน

แต่ความรู้สึกที่ปวดร้าว มันช่างยาวนานเหมือนว่าโลกนี้จะไม่มีแดดอีกแล้ว

และถึงให้โดนแดดเเห้งไปแล้วก็จริง มันก็ยังเจ็บปวดอยู่ดี