ไครเป็นแบบผมบ้างเวลาเจอคนสวยๆหรือที่เราชอบจะไม่กล้าแม้แต่สบตาเลย

น้องเอ้ยพี่ก็ตั้งใจทำงานอยู่ดีๆเองก็มามองจนหวั่นไหว5เดือนเต็มๆที่เองมองพี่แต่เองไม่ทำอะไรเลยแม้แต่ถามแค่คำเดียวเองก็ไม่ถามมีแต่เขินทำเอาเราไปเขินด้วยท่ามกลางความตึงเครียดกับงานกับเพื่อนรวมงานเองรู้เปล

สวัสดี เราอยากจะมาเล่าเรื่องง ที่ดูๆเหมือนไร้สาระน่ะ คือ เราเป็นคนที่เขิลมากกกกกกกก เขิลระดับล้านเลยก็ว่าได้ไม่ว่าจะเป็น ทั้งหญิงและชาย คนที่ไม่รู้จัก ไม่รู้เขิลอะไรหนักหนา แม้แต่จะพูดคุยไม่กล้าสบตาเ

.

คือเรื่องมีอยู่ว่าวันนั้นเป็นวันที่มีกิจกรรมมหาลัยเเล้วเลิกเย็นมาก พอกลับบ้านก็นั่งรถมาลงที่สถานี bts อนุสาวรีย์ ชัยสมรภูมิ ตอนนั้นเดินไปเเลกบัตรเจอกันก็มองหน้ากันเเบบผมก็ไม่กล้าสบตาก็เลยผ่าน เเล้วก็ด

คือว่าวันนั้นมีงานแห่ศาลเจ้าพ่อ แล้วเราก็ไม่ได้นึกถึงพี่เขาเลยอ่ะ ตอนนั้นเราก็ยืนด้านบน เพื่อรอถ่ายรูป แล้วระหว่างรอ เราก็เล่นโทรศัพท์ไปด้วย พอเราละสายตาจากโทรศัพท์ ก็ไปสบตากับพี่เขา ( สูงประมาน 1 ชั้

....สุข เบิกบานเช้าจรด............จวบคืน สุข ซึ่งพระคุณยั่งยืน...............หยัดเลี้ยง สุข สันติสงบด้วยผืน...............พระธรรมปรก สุข ซาบซึ้งกล่อมเกลี้ยง..........กิเลสสิ้นสูญสลาย ....สบสุข กายจิต

คือเรื่องมันช่วงสมัยเรียนอะครับผมแอบชอบสาวฮอตในห้อง ช่วงนั้นก็พยามจีบดูแลเขาตลอดอะครับ555 ทั้งซื้อของให้ให้ยืมเงิน ขับรถไปส่งที่บ้าน ขับรถไปงานปาตี้ทุกงานที่รู้ว่ามีเธออยู่ที่นั้นต่อให้ไกลเป็น 20-30 ก